Σε ένα τεράστιο πυκνό δάσος, σε ένα μεγάλο παλιό σπίτι από κορμούς πεύκου, ζούσε ο γκρίζος λύκος Γιάννης Γκριζοπλάι. Τον έλεγαν έτσι επειδή η μία του πλευρά ήταν γκρίζα. Ήταν ο πιο σημαντικός στο δάσος και όλα τα ζώα τον σεβόντουσαν και τον άκουγαν.
Όταν συνέβαιναν κάποια περίεργα περιστατικά στο δάσος, ο Γιάννης Γκριζοπλάι έβρισκε πάντα τη σωστή λύση, γι' αυτό πολλοί ερχόντουσαν σε αυτόν για συμβουλή. Άλλοτε θα πηδούσε η μαμά Σκίουρος να παραπονεθεί για τον ατίθασο γιο της, άλλοτε η Φιδίνα θα έρχονταν συρτά να διηγηθεί πως την ενοχλεί η γειτόνισσά της.
Και άλλοτε θα χτυπούσε το τηλέφωνο:
Γιάννη Γκριζοπλάι, χρειάζομαι τη συμβουλή σου! Θέλω να χτίσω ένα καινούριο σπίτι, μήπως μπορείς να μου πεις πού να βρω καλά κλαδιά;
Φώναξε από την άλλη άκρη της γραμμής ο Άγριος Κάπρος.
Και δεν του έμενε άλλη επιλογή στον Γκριζοπλάι παρά να καθοδηγεί στο σωστό δρόμο τον γιο του Σκίουρου, να κάνει μακρές συζητήσεις με τη γειτόνισσα της Φιδίνας, και να τηλεφωνεί σε όλα τα μαγαζιά όπου μπορούσε να αγοράσει γερά κλαδιά για το σπίτι του Άγριου Κάπρου.
Αλλά ένα υπέροχο πρωινό, όταν έλαμπε δυνατά ο ήλιος, όταν τα πουλιά τραγουδούσαν μελωδικά, μια τέτοια μελαγχολία κατέλαβε τον Λύκο, που έκλεισε το τηλέφωνο, κλείδωσε καλά τις πόρτες του σπιτιού, πήρε την παλιά του πίπα και την άναψε. Και άρχισε να θυμάται τα νεανικά του χρόνια, όταν ήταν υγιής, δυνατός και νέος.
Είχε ο Γκριζοπλάι έναν αχώριστο φίλο — τον Λύκο Καφεπλάι. Ζούσαν στο ίδιο δάσος από την παιδική τους ηλικία και ήταν φίλοι «αχώριστοι». Πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες τους συνέβησαν, πού δεν πήγαν και τι δεν είδαν.
Και πόσα αστεία περιστατικά τους συνέβησαν — δεν τα λες όλα. Κάθεται ο Λύκος Γκριζοπλάι, καπνίζει την πίπα του, και θυμάται μία από αυτές τις αστείες ιστορίες. Για κάποιους αστείες, για κάποιους και λυπηρές.
Αποφάσισαν και οι δύο φίλοι να κλέψουν καρύδια από την κουφάλα του Σκίουρου. Ανέβηκε ο Καφεπλάι στο δέντρο, έφτασε μέχρι την κορυφή, γέμισε τις τσέπες του με καρύδια, αλλά δεν μπορούσε να κατέβει. Κάθισε όλη τη νύχτα στο δέντρο, και ο Γκριζοπλάι καθόταν κάτω από το δέντρο και φοβόταν να πει στη μητέρα του, γιατί θα τις έτρωγαν και οι δύο «για τα καλά». Οι μητέρες τους ήταν αυστηρές λυκαίνες.
Και τους βοήθησε τότε ο Κάστορας — ο γέρος πυροσβέστης. Έσκισε το πουκάμισό του, έξυσε τα παντελόνια του, όταν κατέβαζε τον Καφεπλάι από το δέντρο. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης οι φίλοι αποφάσισαν να βοηθήσουν τον Κάστορα να φυτέψει κήπο. Ήρθαν το πρωί, σκάψανε τα παρτέρια, ενώ ο πυροσβέστης πήγε για σπόρους. Βλέπουν — στο παγκάκι κατά μήκος του κήπου κείτονται ρίζες.
Ε, μάλλον ξέχασε ο γέρος πυροσβέστης αυτούς τους σπόρους! Εμείς θα του κάνουμε το καλό — θα τους φυτέψουμε όλους γύρω από τον κήπο, ας μεγαλώσουν και ας φέρουν καρπούς.
Αποφάσισαν να βοηθήσουν ο Καφεπλάι και ο Γκριζοπλάι τον Κάστορα.
Και μετά από μισό μήνα έτρεξε σε αυτούς ο πυροσβέστης και φωνάζει:
Σας κατέβασα από το δέντρο, σας έσωσα τη ζωή, και εσείς μου φυτέψατε τον κήπο με αγριόχορτα, και μάλιστα τέτοια, που δεν ξεριζώνονται με κανένα τσαπί και δεν κόβονται με κανένα τσεκούρι! Τώρα εκεί δεν φυτρώνει τίποτα άλλο εκτός από αυτό το άχρηστο χορτάρι! Μάταια μόνο κοπίασα και φύτεψα λαχανικά, όλα πήγαν χαμένα εξαίτιας της «βοήθειάς» σας!
Και ένα άλλο αστείο περιστατικό ήταν, όταν οι αχώριστοι φίλοι Γκριζοπλάι και Καφεπλάι φύλαγαν το δάσος από τους ξυλοκόπους. Ήταν αρκετά τμήματα φρουρών στα σύνορα. Και ήταν εκεί ο Γκριζοπλάι μάγειρας. Κάποτε έβρασε ένα γεμάτο καζάνι χυλό και αντί για ζάχαρη έβαλε αλάτι, και όχι μια πρέζα, αλλά ολόκληρες πέντε. Μπέρδεψε.
Και έτρωγαν όλοι σιωπηλά, και έκαναν πως ήταν νόστιμο. Και όλα αυτά επειδή ο Καφεπλάι — ο αχώριστος φίλος, διέταξε όλους να σιωπήσουν και να επαινέσουν τον χυλό, για να μην τιμωρήσουν τον Γκριζοπλάι, και να μην τον βάλουν στη «φυλακή».
Τόσο βυθίστηκε στις σκέψεις του ο Γιάννης Γκριζοπλάι, ξαπλωμένος στην πολυθρόνα, που το χτύπημα στην πόρτα τον τρόμαξε.
Ε, να, αρχίζει! Ποιος με ξαναβρήκε για συμβουλή!
Άνοιξε ο Γκριζοπλάι την πόρτα και είδε στο κατώφλι ποτέ δεν θα μαντέψετε ποιον — τον Γιάννη Καφεπλάι! Κι αυτός είχε τρομερή νοσταλγία για τον φίλο του και αποφάσισε να τον επισκεφτεί.
