صبح زود، موش کوچولوی نقلی از لانهاش بیرون پرید و به چمنزار دوید تا ببیند شب گذشته چند دانه توت فرنگی رسیده و آنها را در فنجان کوچکی جمع کند. او عاشق این بود که به مادرجانش این خوراکی خوشبو را هدیه بدهد.
ناگهان روی کورهراه کلاهی دید. حصیری، زیبا، با خانههای صورتی و آبی. نقلی خوشحال شد.
چه پیدا کردنی! این میشود چتر من، ـ با رضایت فکر کرد. ـ در گرما از من در برابر آفتاب محافظت میکند و در روزهای ابری از باران.
همینکه این را فکر کرد، ابری کوچک آمد و باران قارچی شروع شد. موش زیر کلاه پنهان شد و خیس نشد. وقتی باران بند آمد، نقلی از زیر کلاه-چتر بیرون آمد. در همین لحظه سنجابی به نام نارنجی با دم پرپشتش از درخت صنوبر پایین پرید و گفت:
وای، چه کلاه قشنگی! لطفاً بده امتحانش کنم؟ من مد روز را خیلی دوست دارم و عاشق خوشپوش بودنم.
نارنجی کلاه را سرش گذاشت، آینهی کوچکش را درآورد و شیفتهی خودش شد:
به زودی باید به مهمانی بروم، پس این هم برای من یک لباس تازه میشود.
ناگهان کلاغی به نام ماهرو از بالای بلوط کهنسال قار زد:
این کلاه را به من بدهید! این لانهی من میشود. خزهها را توی آن میبرم، خشک و گرم میشود. بچههای من آنجا زندگی خواهند کرد.
کلاغ کلاه را گرفت و روی شاخههای بلوط گذاشت. ناگهان باد شدیدی وزید. کلاه خیلی سبک بود، روی شاخهها نماند و درست روی برکهای افتاد که قورباغهی کوچولو تورج در آن زندگی میکرد.
هورا! قُر-قُر! قُر-قُر! ـ تورج خوشحال شد. ـ حالا قایق دارم. روی موجها شنا میکنم و وقتی باد میوزد سوار موجها میشوم. حتی میتوانم دوستانم را با این قایق قشنگ بگردانم.
قورباغه به درون کلاه-قایق پرید.
اما در این لحظه همهی جانوران صدای کسی را شنیدند که در بوتهها نشسته و بلند گریه میکند. زیر شاخهها را نگاه کردند و دیدند که دختربچهای کوچولو میان علفها روی زمین نشسته است.
چرا گریه میکنی؟ ـ پرسیدند.
چطور گریه نکنم؟ رفته بودم به چمنزار تا توت فرنگی جمع کنم و کلاه مورد علاقهام را سرم گذاشته بودم. وقتی خوراکی خوشبو را جمع میکردم، کلاه را گم کردم. باد شیطون وزید و آن را با خودش برد. این کلاه را مادربزرگم برای تولدم هدیه داده بود.
و دختر بیشتر زار زد.
گریه نکن، ـ جانوران دلشان برای دختربچه سوخت، ـ ما پیدایش کردیم. کلاهت را دوست داشتیم، اما خیلی خوب است که صاحبش پیدا شده.
دختر خوشحال شد و کلاه را روی سرش گذاشت. کلاه خیلی به او میآمد.
دختر سبدی با توت فرنگی رسیده برداشت، از ساکنان جنگل تشکر کرد و خوشحال به خانه دوید. او تصمیم گرفت وقتی مادربزرگش کیک توت فرنگی خوشمزهای بپزد، حتماً به همهی جانوران جنگل هم تعارف کند.
Атрибуты к сказке
Персонажи
Вопросы для обсуждения сказки?
- Куда собрался идти Сухарик рано утром?
- Где он нашёл шляпку? Какая она была?
- Как решил использовать шляпку мышонок?
- Для чего нужна была шляпка белочке? Как белочку звали? (Рыжуля)
- Что бы сделала со шляпкой ворона? Как птицу звали? (Матрёна)
- Как оказалась шляпка в воде?
- Как захотел использовать шляпку лягушонок? Как его звали?
- Почему плакала девочка?
- Кто ей подарил шляпку?
- Что делала девочка в лесу?
- Какая была девочка?