آفریقا! شگفتانگیز، رازآلود و بسیار دور. چه حیوانات و گیاهان غیرمعمول و نادری در آن زندگی میکنند. زرافههای درازگردن با لکههای خندهدار، میمونهای شیطانصفت با دمهای پیچخورده شاد، شیرهای عظیمالجثه و خطرناک که آنقدر دوست دارند بخوابند که گاهی تمام روز را میگذرانند، و البته فیلهای بزرگ آفریقایی.
تصور کردن اندازه آنها هم سخت است! و اگر فیل پایش را بلند کند و پا بزند، همه دور و برش دشوار میشود پای خود را ثابت نگه دارند. فیلها بزرگترین حیوانات روی زمین هستند، و فیلشاههای کوچک بسیار فرمانبردار هستند. آنها با خرطوم خود دم فیل بزرگتر را میگیرند تا گم نشوند و عقب نمانند.
آیا میدانید که در آفریقای دور و گرم یک مدرسه واقعی برای حیوانات وجود دارد؟ بله، یک مدرسه معمولی که تمام حیوانات کوچک به آن میروند - از شیرشاهها تا میمونهای نافرمان. این مدرسه کنار دریاچه کوچکی قرار دارد. این دریاچه به این دلیل غیرمعمول است که به جای آب، جوهر در آن است. حیوانات در کلاس با این جوهر مینویسند.
صبح زود آنها در ماسه کنار دریاچه جمع میشوند و درس میخوانند. مدیر مدرسه - یک شیر پیر و خردمند - بر دانشآموزان نظارت میکند، و زرافهای که همه چیز را از بالا میبیند، معلم است.
وقت آن است که با فیلشاه کوچک ما آشنا شویم. نام او الی است. فیلها از هوشمندترین حیوانات سیاره هستند. الی بسیار سخت تحصیل میکند تا به این عنوان پاسخ دهد. او خرطوم بلندش را آنقدر ماهرانه کنترل میکند که میتواند تصاویر زیبایی را با آب جوهری روی ماسه بکشد. مادر و پدر فیلشاه از او افتخار میکنند. آنها همیشه به الی کمک میکنند تا تکالیف را انجام دهد و با خوشحالی به تمام سؤالات او پاسخ میدهند. و سؤالات این کودک کنجکاو بسیار زیاد است.
معمولاً الی با خوشحالی به مدرسه میرود. برای او صبح زود بیدار شدن سخت نیست. او با شادی خود را میشوید، خود را از خرطوم آب میریزد و دم مادرش را گرفته، عجله میکند به مدرسه. اما یک روز همه چیز تغییر کرد.
یک روز مادر متوجه شد که فیلشاه از مدرسه بسیار غمگین برگشته است. او با احتیاط از او پرسید:
پسر عزیزم الی، چه اتفاقی افتاده؟ چرا چشمان مهرهایات چنین غمگین به نظر میرسند؟
مادر بسیار نگران پسرش بود.
همه چیز خوب است، - الی بدون اینکه به مادر نگاه کند، پاسخ داد.
آیا مطمئن هستی، آفتاب من؟ میتوانی همه چیز را برای من بگویی، - مادر میفهمید که الی چیزی را پنهان میکند.
همه چیز خوب است، - او تکرار کرد و به اتاق خود رفت تا استراحت کند.
روز بعد از صبح زود الی عجیب رفتار میکرد. او عجله نمیکرد تا سریعتر به مدرسه برود، بلکه برعکس، بسیار آهسته و طولانی شستشو میداد. و وقتی وقت رفتن فرا رسید، به مادر گفت:
مادر، آیا میتوانی مرا به مدرسه نرساندی؟ دیگر نمیخواهم دم تو را بگیرم، خودم میروم.
آفتاب من، آیا نترسی که در ماسهها گم شوی؟ تو هنوز نمیدانی چطور در بیابان خود را جهتیابی کنی، - مادر از حرفهای الی ناراحت بود.
پس مرا تا دریاچه برسان، و من خودم به مدرسه میروم. نمیخواهم حیوانات دیگر ببینند که من دم تو را میگیرم.
مادر فیلشاه همه چیز را فهمید. او حدس زد که یکی از دانشآموزان پسرش را آزار داده است. اما او کمک نخواست، بنابراین او موافقت کرد تا او را تا دریاچه برساند و گفت:
الی، پسرم، اگر چیزی تو را نگران میکند، میتوانی همیشه برای من بگویی.
همه چیز خوب است، - فیلشاه با لجاجت گفت. او تا رسیدن به مدرسه دیگر چیزی نگفت.
این روز به روز تکرار شد. هر شب الی از مدرسه برمیگشت و فوراً به اتاق خود میرفت تا با کسی صحبت نکند. مادر و پدر بسیار نگران او بودند. این بسیار شبیه الی کوچک و خوشحال آنها نبود، که همیشه با شادی آخرین اخبار مدرسه را با آنها به اشتراک میگذاشت. بعد از مدتی والدین فهمیدند که فیلشاه کوچک کمتر درس میخواند. پدر فیل گفت:
الی، بگو چه اتفاقی افتاده. تو کاملاً تکالیف را ترک کردی. اگر میخواهی، میتوانم کمک کنم: چه چیزی در تکالیف برای تو واضح نیست؟ بیایید با هم حل کنیم، - صدای او جدی بود، اما او الی را سرزنش نمیکرد، بلکه کمک پیشنهاد میکرد.
پدر، آیا میتوانم دیگر به مدرسه نروم؟ - پسر با امید پرسید.
چطور میتواند اینطور باشد؟ تو بسیار هوشمند و کنجکاو هستی، چرا دیگر نمیخواهی درس بخوانی؟ چه اتفاقی در کلاس افتاده؟ - پدر فیل یادش بود که مادر گفته بود به نظرش میرسد فیلشاه را حیوانات دیگر آزار میدهند. - اگر برای من بگویی، من حتماً کمکت میکنم.
همه چیز خوب است، - فیلشاه دوباره با غم گفت.
بعد از این گفتگو، او بیمیلی نشست و تکالیف را شروع کرد و برای مدت طولانی نتوانست فکرش را جمع کند. مادر و پدر درست میگفتند. از مدتی حیوانات در کلاس شروع کردند او را آزار دهند. ابتدا آنها میخندیدند که فیلشاه دم مادرش را میگیرد. سپس او از مادر خواست که او را نرساند.
بعد آنها میخندیدند بر تصاویر او روی ماسه، و یک میمون بسیار شرور ماسه را روی آنها میریخت، به محض اینکه فیلشاه نقاشی را تمام میکرد. او نمیدانست چه کار کند و به کی مراجعه کند. و امروز، وقتی فیلشاه میخواست به خانه برود، چند میمون شروع کردند ماسه را به او پرتاب کنند و میگفتند:
الی کوچک به مادرش میدود! زمین میلرزد! ها-ها-ها!
الی از آنها خواست بس کنند، اما این باعث شد آنها بلندتر بخندند:
الی کوچک میخواهد به والدین شکایت کند، او نقلقول است! ها-ها-ها!
وقتی کمی ماسه به چشمان فیلشاه رفت، او گریه کرد و بدون اینکه مادرش را انتظار بدهد، به خانه فرار کرد. کاش پدر اجازه میداد دیگر به مدرسه نرود... اما الی میفهمید که باید ادامه درس بدهد، اگرچه اکنون حتی سعی نمیکرد وقتی تکالیف میکرد، مرتب بنویسد.
مادر و پدر مدام میگفتند که آمادهاند او را بشنوند. الی میدید که آنها نگران هستند، اما ترسید بگوید. به نظرش میرسید که او کاری اشتباه میکند و به همین دلیل میمونها او را تمسخر میکنند. وقتی فیلشاه بار دیگر به خانه آمد، به سختی اشک را کنترل میکرد، والدین تاب نیاوردند و گفتند:
الی، باید صحبت کنیم و همه چیز را روشن کنیم.
همه چیز خوب است، - او دوباره دروغ گفت.
کودکم، من میبینم که اینطور نیست. تو اخیراً خودت نیستی، - مادر گفت.
دوست، نباید دروغ بگویی و بگویی همه چیز خوب است. ما میتوانیم کمکت کنیم، فقط برای ما بگو چه اتفاقی میافتد، - پدر اضافه کرد.
پس من نقلقول میشوم، - یک قطره اشک کوچک روی گونه فیلشاه جاری شد.
چه احمقانهای! - مادر فریاد زد. - اگر کسی تو را آزار میدهد، تو حق کامل داری برای کمک مراجعه کنی.
واقعاً؟ - فیلشاه با تعجب چشمان خود را به مادر بلند کرد.
تو برای اینکار اینقدر طولانی خاموش بودی؟ چون فکر میکردی نقلقول میشوی؟ - پدر فیل عصبانی شد.
بله، برای همین. پدر، آیا از من عصبانی هستی؟ - صدای فیلشاه میلرزید.
البته که نه، پسرم. من از کسانی عصبانی هستم که جرات کردند چنین فیلشاه شگفتانگیز، هوشمند و با استعدادی را آزار دهند.
بعد از حرفهای پدر، فیلشاه بسیار راحتتر شد. الی به والدین درباره میمونها و اینکه چطور او را در مدرسه آزار میدهند، گفت. او ترسید از معلم زرافه بگوید تا او او را سرزنش نکند.
پسرم، با دقت گوش کن: تو زیباترین فیلشاه در تمام جهان هستی، و هیچ میمونی نمیتواند با تو مقایسه شود! - مادر گفت.
فیلشاه با دقت به او گوش میداد و میفهمید که او درست میگوید. میمونهایی که او را تمسخر میکردند، همیشه بد درس میخواندند. ظاهراً هوش آنها فقط برای خندیدن بر سر دیگران کافی بود.
فردا ما با تو به مدرسه میرویم و با مدیر صحبت میکنیم. نترس، مادر و پدر هرگز اجازه نمیدهند تو را آزار دهند، - پدر پسرش را تشویق کرد.
وقتی خانواده فیلها به مدرسه نزدیک شدند، حیوانات با نفسهای بند شده به آنها نگاه میکردند. پدر فیل با اهمیت با پاهای عظیمالجثه خود روی ماسه قدم میزد، مادر فیل پشت سر میرفت، اما از قدمهای او نیز گرد بلند میشد. پشت سر، خرطوم خود را به دم نگاه میداشت، خود فیلشاه الی میرفت.
میمونها از تعجب چشمان خود را باز کردند. آنها ترسیدند که فیلها آمدهاند آنها را برای شرارتهای خود سرزنش کنند. اما پدر فیل فقط بسیار سختگیرانه و با توجه به شیطانصفتها نگاه کرد، و آنها فوراً به بوتهها فرار کردند.
مدیر بسیار تعجب کرد از داستان، اما بیشتر از همه او را این واقعیت شگفتزده کرد که الی - بهترین دانشآموز مدرسه - هدف تمسخرگران شده است. چه هیاهویی شروع شد. شیر ترسناک با معلم زرافه صحبت کرد، او قول داد که همه چیز را روشن کند.
زمان گذشت. میمونها فهمیدند که اشتباه کردند و دیگر فیلشاه را آزار ندادند. و الی دوباره خوب درس خواند و با خوشحالی به مدرسه رفت.
بچهها، یاد داشته باشید: اگر در مدرسه آزار میبینید، مهمترین چیز این است که خاموش نمانید. شما همیشه میتوانید از بزرگسالان کمک بخواهید. بدانید که شما مقصر نیستید که قربانی تمسخرگران شدهاید، و از هر وضعیتی راه خروجی وجود دارد.