Mały Misha był wielkim fanem zabawkowych robotów. Jego cały pokój był zastawiony różnymi modelami, dużymi i małymi, były nawet takie, które potrafiły rozmawiać. Na każde urodziny rodzice podarowywali synowi kolejnego robota, który natychmiast otrzymywał imię.
W klasie prawie wszyscy chłopcy zazdrościli Mishy, ponieważ nikt inny nie miał takiej ilości zabawek. Pewnego razu nawet jeden z przyjaciół chciał wymienić nowy samochód sterowany radiowo na robota Mishy, ale chłopiec w żaden sposób się nie zgadzał.
Misha, no przecież masz całą kupę takich robotów! Chodź, zamieńmy się, zobacz jaką fajną maszynkę mam!
Prosił chłopca przyjaciel.
Nie, nie potrzebuję waszych maszynек! Chcę zebrać całą armię robotów, które będą mnie i moją rodzinę chronić.
Odpowiadał Misha i zaraz po szkole spieszyć się do domu.
Po pewnym czasie Misha dowiedział się, że do ich podwórka przyjechał nowy chłopiec, zwał się Danil. Przeprowadził się wraz z rodzicami do nowego domu, w sąsiedztwie Mishy.
Pewnego dnia rozległo się pukanie do drzwi.
Kto tam?
Zapytała mama Mishy.
To wasi nowi sąsiedzi.
Rozległa się odpowiedź z drugiej strony drzwi.
Mama Mishy pospieszyła otworzyć drzwi, na progu stał Danil ze swoją mamą, a w jej rękach był piękny duży tort.
Misha, witaj gości!
Życzliwie krzyknęła mama Mishy.
Mamy chłopców natychmiast zaczęły dzielić się pysznymi przepisami, omawiać wiadomości, usadowiwszy się w kuchni. A chłopcy tymczasem poszli do pokoju Mishy.
O rany!
Powiedzial Danil z podziwem.
Takiej kolekcji robotów nigdy nie widziałem! Mogę dotknąć?
Ostrożnie! Lepiej nie, bo możesz je złamać!
Ech, daj spokój, co za kolekcja!
Krzyknął Dania.
Widziałem i lepsze!
Danil odwrócił się i wyszedł z pokoju, obrażony i rozczarowany.
Następnego dnia chłopcy spotkali się w szkole.
No co, jak się mają twoje roboty? Wszystkie jeszcze całe, żaden się nie złamał?
Złośliwie zaczepił Mishę Danil.
Misha spojrzał na nowego przyjaciela i nic nie odpowiedział, nie miał czasu na takie głupoty, w domu czekała go cała armia.
Nadszedł wieczór, Misha zgasił w pokoju lampkę nocną i zasnął.
Chłopca obudził jasny świat i hałas, który rozległ się prosto nad jego głową. Misha podskoczył i z zaskoczenia prawie upadł na podłogę. Przed nim stała cała armia robotów, tych, które wcześniej żyły na jego półce. Teraz te roboty, jakby ożyły, poruszały się po pokoju, wydając dziwne dźwięki, podobne do warczenia silnika i skrzypienia.
U-wa-ga!
Powiedział jeden z nich elektronicznym głosem.
Mamy cel! Musimy chronić nasz dom!
Misha nie mógł wierzyć swoim oczom. Chłopiec przestraszony spojrzał przez okno i zobaczył, że jego dom jest otoczony. Na ulicy stali Danil i inni chłopcy, w rękach mieli praczki i kamienie, wyraźnie przygotowywali się do ataku.
Hej, Misha, no co ty tam stoisz? Wychodzisz! Nie chcesz oddać robotów do zabawy w dobry sposób, to dostaniesz!
Przez okno wleciał ogromny głaz.
W tym momencie wszystko wokół zaświetliło się jasnymi światłami, i na oczach Mishy jego małe roboty zamieniły się w prawdziwe ogromne maszyny, gotowe chronić swój dom i swojego pana. Na ich głowach zaświetliły się żarówki, a w rękach pojawiły się prawdziwe automaty, chociaż strzelały papierowymi pociskami.
Danil i inni chłopcy przeleźli przez płot, rozbiłi okno praczką i już się собирались wlazić do pokoju, aby zabrać kolekcję robotów.
Ale zamieniające się w prawdziwych żołnierzy roboty podniosły swoje automaty do góry, a jeden z nich głośno gwizdnął:
O-g-i-e-ń!
Rozległ się gwizdek, warczenie, ryk, światło to się włączało, to wyłączało, roboty broniły pokoju, a Dania z chłopcami tylko krzyczeli:
Ucieka, rozbiega się!
Misha na chwilę zamknął oczy i natychmiast je otworzył. Wokół był absolutny porządek, jego kolekcja robotów, cała i nieuszkodzona, stała na tej samej półce, okno było całe. Chłopca odwrócił budzik, co oznaczało, że czas zbierać się do szkoły.
Pewnie to był sen!
Z ulgą westchnął Misha i zaczął się zbierać do szkoły.
Misha wszedł do klasy. Za ławką już siedział Dania, a pod okiem błyszczał mu duży siniak, ręka była owinięta bandażem. Chłopiec, widząc Mishę, szybko otworzył torbę i wyjął z niej piękne pudełko z robotem z najnowszej kolekcji.
To dla ciebie!
Ledwie słyszalnie powiedział Dania i podał Mishy rękę.
Wtedy Misha zrozumiał, że to wcale nie był sen, i cuda zdarzają się nam, trzeba tylko w nie wierzyć.
Czytajcie bajki i zawsze będziecie mogli wyjść z trudnej sytuacji zwycięzcą.
