De dag liep ten einde en zoals altijd volgden de hygiënische verzorgingen, een goedenachtverhaaltje en zoete slaap. Maar om de een of andere reden kon het meisje Eva helemaal niet slapen. Ze woelde van zij op zij en wachtte op de slaap die maar niet wilde komen.
Toen waaide een briesje door het raam, deed het gordijn golven en ging de deur op een kier open. Een zwarte neus verscheen – die van Toto, de hond die Eva's slaap zorgvuldig bewaakte.
Ben jij het?! Ik schrok me rot!
Zei Eva. Maar net toen ze haar kussen wilde rechtleggen en zich comfortabel wilde uitstrekken, zag ze een helder maanstraal die door een spleet in het gordijn naar binnen scheen. Het leek wel of hij glimlachte en haar uitnodigde om omhoog te gaan en de maan te bezoeken. Dat zou geweldig zijn, dacht het meisje.
Toto legde zijn snuit op het bed en zei:
Stap op!
Eva werd erg nieuwsgierig. Ik ben pas vier, maar ik ben niet bang, dacht ze. Eva klom op de rug van de hond en… o wonder! Ze vlogen al omhoog, het briesje vlecht haar vlechten los, het maanlicht doet haar ogen half dichtknijpen.
Wat mooi!
Zei Eva net, toen het felle maanlicht grote wolken verlichte, en op die wolken zaten veel kleine interessante, lichte mensjes met vleugeltjes.
«Wie kunnen dat zijn?» flitste het door Eva's hoofd. Als antwoord op haar gedachte hoorde ze dunne stemmetjes:
Welkom, kleine Eva! Wij zijn piepkleine maanfeeën. Wil je onze vrienden zijn?
Een van de piepkleine feeën vloog naar Eva toe en blies een veertje van haar handpalm weg.
Vang het! Als je ons wilt zien, blaas drie keer op het veertje.
Zei het kleine feetje.
O, dit is een droom, natuurlijk een droom!
Zei Eva. Toen blafte Toto en Eva deed haar ogen open. Ze lag in haar eigen bed, en naast haar zwaaide Toto met zijn staart.
Ja, dit was een magische droom!
Zei het meisje en sloeg haar dekbed terug om uit bed te stappen. Toen zag ze op haar kussen een veertje, precies zoals in de droom.
Wat is dit?
Zei Eva verbaasd.
Dit is gewoon een wonder!
Riep het meisje uit.
Nu zal ik in wonderen geloven, ik had mama al gezegd dat magie dicht bij ons leeft. En dit veertje is het bewijs.
Ze sprong uit bed, schoot in haar pantoffels en rende blij naar mama om het haar te vertellen.
Eva begreep dat er grote, interessante en spannende avonturen op haar wachtten.
