Kolobok groeide en groeide, tot hij volwassen was. En hij begon te mopperen op zijn pleegouders: het is saai om bij jullie te wonen. Het huis moet onderhouden worden, en in het dorp wonen alleen maar oude mensen. Internet is – niet te geloven – alleen mobiel, en dat werkt nauwelijks.
En wie weet hoe het verhaal geëindigd zou zijn, maar terwijl hij op de bank lag en zijn zijkanten bruin liet worden, stuitte Kolobok op een website. De makers van die site beloofden "nieuwe kennismakingen en vrienden". Kolobok keek – en daar stond Vasilisa de Schone met haar vlecht tot op de grond, en ernaast het profiel van de Wijze, met een boek en een bril.
En plotseling trilde zijn telefoon – er was een bericht binnengekomen. Van gebruiker "Konijntje".
Hoi, ik ben hier nieuw, en jij?
Stond er in dat bericht. Zonder lang na te denken, antwoordde Kolobok:
Ik heb me net geregistreerd. Hoe heb je me gevonden?
Maar "Konijntje" negeerde de vraag en schreef alleen:
Wat vind je van rope jumping?
Kolobok haalde alleen zijn "schouders" op en vroeg, nog niet wetend waar hij aan begon:
Wat is dat?
Oh jee, wat ben jij onwetend, achterlijk, echt uit het bos gekomen!
Kolobok probeerde een antwoord te schrijven, maar Konijntje liet hem niet.
Nee, je begrijpt het niet! Daar...
«Wat een rare", dacht Kolobok en blokkeerde Konijntje. Hij wist niet wat hem te wachten stond.
En Kolobok ontmoette op die vreemde site veel verschillende dierenmensen. En "Wolvin" kwam ook langs, die bij nader inzien de vriendin van oma uit het naburige dorp bleek te zijn. En zelfs "Trotse Beer" schreef hem met een voorstel om honing te gaan halen.
Kolobok raakte teleurgesteld in de lokale bevolking en wilde zelfs zijn pagina verwijderen. Maar net toen hij zijn vinger boven de knop hield, ging zijn telefoon weer af. Hij wierp een blik – en daar... "Vosje", en wat voor foto's, wat voor foto's.
Nooit eerder had Kolobok zo'n mooie schoonheid gezien. En het bericht van haar was niet gewoon.
«Je bent gewoon geweldig! Ik wil je beter leren kennen. Mijn foto's staan hier". En ze gaf een link naar een vreemd archief.
Kolobok kon zich niet inhouden en klikte op die link. Maar het archief bleek een verrassing te bevatten. In plaats van foto's zag hij alleen een spottende smiley. En de telefoon van Kolobok ging voorgoed uit.
Het enige wat hem restte was zuchten en naar de moestuin gaan om Oma en Opa te helpen met het rooien van aardappelen. En hij ging nooit meer naar allerlei dubieuze sites.
