In een bos woonde een klein beertje 🐻. Het hield ervan om buiten te wandelen, vlinders na te jagen, naar vogels te luisteren zingen en in het zachte gras te rollen. Maar het meest hield het ervan om met zijn vriend – het konijntje 🐰 – te spelen.
Op een dag, toen het beertje en het konijntje door het bos wandelden, zei het konijntje:
Beertje, ik nodig je morgenochtend uit voor mijn verjaardag! We gaan plezier hebben, spelen en allerlei lekkernijen eten!
Het beertje was erg blij. Het hield van snoepjes en plezier. Toen het konijntje naar huis ging, dacht het beertje: "Wat zal ik mijn vriend geven? Ik geef hem een grote koolkop! Maar het konijntje heeft een volle voorraadkast vol kool... Ik geef hem een grote, zoete wortel! Maar het konijntje heeft ook veel wortels..."
Het beertje werd verdrietig. Het huilde. En toen zag het dat het op een weide was gekomen, zonder te merken hoe. En de weide was erg, erg mooi. Overal groeiden gele, rode, blauwe en oranje bloemen.
Boven de bloemen fladderden vlinders als in een dans, zoemden bijen, en op de takken van de bomen die bij de weide groeiden, zongen vogels hun heldere liederen.
Het beertje keek naar de bloemen en bedacht wat het zijn vriend zou geven: "Ik geef hem het mooiste boeket bloemen ter wereld 🌸!"
En het begon bloemen te plukken. Nadat het een enorm boeket had verzameld, rende het beertje naar huis, legde de bloemen op tafel en ging slapen, stellende zich voor hoe blij het konijntje morgen zou zijn.
De ochtend brak aan. Het beertje werd wakker, waste zich en greep het boeket om naar de verjaardag te gaan. En toen zag het dat zijn verse, geurige, mooie bloemen waren verwelkt en in vodjes waren veranderd.
"Maar waarom?" huilde het beertje, toen het besefte dat zijn cadeau dood was. "Waarom zijn mijn bloemen verwelkt? Wat heb ik verkeerd gedaan?" dacht het, terwijl het naar zijn voormalige boeket keek.
Het beertje 🐻 werd verdrietig en ging opnieuw op zoek naar die wonderbaarlijke weide met de mooiste bloemen ter wereld. Het zocht en zocht en vond het. En het beertje begon opnieuw bloemen te plukken. Toen het boeket klaar was, dacht het: "Wat kan ik doen zodat de bloemen niet weer verwelken?"
Het dacht en dacht en herinnerde zich dat wanneer het in de zomer erg heet is en het lang niet regent, alle planten in het bos slap worden, geel worden en sterven. Maar wanneer het regent, worden de planten mooi, alsof ze tot leven komen. En het beertje dacht: "Mijn boeket heeft water nodig 💧!"
Met deze gedachten rende het naar huis, pakte een vaas, vulde die met water en zette het boeket erin. Daarna nam het beertje de vaas met het boeket en ging naar de verjaardag van het konijntje.
Het konijntje werd erg blij 😊 met de bloemen. "Wat zijn ze mooi! En wat ruiken ze heerlijk!" En het beertje zei: "Laat deze bloemen altijd in een vaas met water staan en dan blijven ze nog lang zo mooi!"
Het konijntje deed dat, het vulde elke ochtend vers water in de vaas en het mooie boeket van het beertje bleef het konijntje 🐰 lang plezieren, herinnerend aan de gelukkigste verjaardag van zijn leven.
