Het was herfst geworden. Het meisje Katya ging met haar ouders naar het dorp om haar grootvader en grootmoeder te bezoeken. Katya had zich goed op deze reis voorbereid, want haar grootvader had haar beloofd een wandeling in het bos te maken om paddenstoelen te zoeken.
Het weer was prachtig. Katya sprong uit bed zodra het licht werd, en Fedor Petrovich stond al in de keuken - hij bereidde voedsel voor de wandeling voor. De paddenstoelenzoekers aten ontbijt, kleedden zich aan, verlieten het huis en liepen naar het einde van het dorp. Daarna liepen ze over het veld naar de bosrand. De bomen hadden zich al in kleurrijke kleren gehesen. Door de takjes scheen de herfstzon. Tussen de struiken glinsterde een dun, licht spinnenweb. In de lucht rook het naar paddenstoelen.
Zodra Katya het bos in liep, zag ze een paddenstoel. Ze rende ernaartoe en trok hem uit de grond samen met de wortel.
Grootvader, kijk, wat voor een paddenstoel heb ik gevonden!
Een paddenstoel is goed, ― fronste grootvader zijn wenkbrauwen, ― maar hem met de wortel uitrekken is slecht. Volgende herfst zal er op deze plek geen nieuwe paddenstoel groeien. Je hebt een klein mesje in je mandje. Daarmee had je hem moeten afsnijden. Dan zou je het mycelium niet hebben beschadigd.
Goed, grootvader, volgende keer zal ik zeker het mesje meenemen, ― zei Katya en liep verder het bos in zonder om te kijken.
Ze ziet: vooruit in een boom hangen noten hoog. Ze wilde ze plukken. Ze vond een grote tak en begon ze eraf te slaan. Ze had noten verzameld, keek om zich heen, maar haar grootvader was nergens te zien. Katya werd bang: waar moet ik heen? Er verschenen al tranen in haar ogen. Maar Fedor Petrovich kwam achter een boom vandaan.
Katya, in het bos mag je niet achterblijven bij volwassenen. En als je me uit het oog verliest, moet je hard "Au" roepen. Anders zal ik je lang moeten zoeken.
Grootvader, ik zal niet meer ver van je af gaan, ― zei het meisje blij, ― kijk, wat heb ik verzameld!
Het meisje haalde noten uit haar zak. Fedor Petrovich keek naar Katya's hand en glimlachte.
Dit zijn eikels die je hebt verzameld. Zulke noten zijn het lekkerste voedsel voor zwijnen en eekhoornjes, en zelfs sommige vogels pikken ze graag open.
Betekent dit dat ze helemaal niet geschikt zijn en dat ik ze moet weggooien? ― vroeg het meisje.
Laten we, als we thuiskomen, ik zal je leren hoe je van eikels poppetjes maakt! ― antwoordde grootvader aan Katya.
Fedor Petrovich en zijn kleindochter vervolgden hun wandeling door het herfstbos. Katya verzamelde een groot, kleurrijk boeket bladeren voor haar moeder. Daarna vonden ze een grote boomstronk, die als eettafel diende, en aten. Grootvader gaf Katya een snoepje. Ze wikkeldehet snoepje uit, gooide de wikkel op de grond en stopte het snoepje in haar mond.
Katya, raap alsjeblieft de wikkel op, ― vroeg Fedor Petrovich, ― hier is niemand om na ons op te ruimen. Deze wikkel kan veel schade aanrichten aan de bosbewonerss, en wij zijn hier te gast.
Oh, grootvader, ik hou zo van het bos! Maar er zijn zoveel regels die we moeten volgen... ― fluisterde Katya.
Fedor Petrovich zag dat zijn kleindochter moe was. Ze begonnen het bos uit te gaan. Ze kwamen thuis en Katya begon meteen aan haar moeder te vertellen over alle avonturen die haar waren overkomen en hoe je je correct in het bos moet gedragen. Mama Svetlana zette het kleurrijke boeket in een vaas, en grootvader begon het meisje te leren hoe je verschillende figuurtjes van eikels maakt.
Wat had Katya een interessant weekend! Ze zal er zeker aan haar klasgenoten over vertellen. En ze zal een mooie herfstambacht naar school meenemen! En jij, kleine, zal je naar het bos gaan? Zal je de gedragsregels in de natuur volgen? Ik wens je veel sterkte om veel interessante materialen voor herfstambachten in de kleuterklas en school te verzamelen!
