In een zeer oude bibliotheek stond een grote magische boekenplank. Hij kon bepalen hoe goed iemand kon lezen en bood op basis daarvan een geschikt boek aan. Je hoefde alleen maar te zeggen: "Wat zou ik graag willen lezen?", en de deuren van de kast gingen piepend open, en op de plank lag het boek dat hij voor je had uitgekozen.
In vroeger tijden stonden mensen in lange rijen voor deze wonderbaarlijke kast, maar na verloop van tijd lazen mensen steeds minder. Boeken raakten op de achtergrond, vervangen door digitale alternatieven op het internet. Nu hoefde je niet meer in de rij te staan bij de boekenplank, je kon gewoon online zoeken. De bibliotheek kreeg steeds minder bezoekers en werd gesloten. De spullen werden te koop aangeboden.
Een antiquair raakte geïnteresseerd in de kast, waarvan de faam ver buiten de stad was verspreid. Omdat niemand de kast meer had gebruikt, was iedereen vergeten dat hij betoverd was. De kast werd voor een schijntje verkocht.
De antiquair woonde in een groot huis. Hij hield van oude dingen en versierde zijn huis ermee. De antiquair dacht nooit na over de functionaliteit van zijn aankopen. Maar toen de kast werd bezorgd, probeerde hij hem open te maken, maar dat lukte niet. Dus zette hij hem in zijn kantoor als decoratie.
Op een avond kwam de zoon van de antiquair, de kleine Pjotr, het kantoor van zijn vader binnen om te spelen. Hij zag op het bureau van zijn vader een e-reader liggen.
Wat zou ik graag willen lezen?
Vroeg de jongen peinzend.
En plotseling gingen de deuren van de kast open en lagen er sprookjesboeken op de plank: "Kaasbrood" en "De Riesenraap". De jongen schrok en rende om zijn ouders te halen. Toen ze het kantoor binnenkwamen, zagen ze de open kast met boeken.
Hoe heb je hem opengemaakt?
Vroeg de antiquair verbaasd aan zijn zoon.
Ik heb hem niet aangeraakt. Hij ging vanzelf open.
Ik heb lang geprobeerd hem open te maken, maar het lukte niet. Herinner je je, heb je misschien per ongeluk iets ingedrukt?
Ik zeg je toch dat ik de kast niet heb aangeraakt. Ik ben er niet eens dichtbij gekomen. Ik wilde met je e-reader spelen, en toen ik hem in mijn handen nam, vroeg ik mezelf hardop af wat ik zou willen lezen. Toen ging de kast open.
Vertelde de zesjarige jongen.
Verbazingwekkend.
Riep de antiquair uit.
Toen de jongen de sprookjesboeken uit de kast haalde, sloot deze zich en konden ze hem niet meer openmaken. De jongen vond de boeken erg mooi, ze waren kleurig en het lettertype was precies goed voor hem. Hij rende naar zijn kamer en begon de sprookjes te lezen.
Ondertussen kon de antiquair niet begrijpen hoe de kast vanzelf was opengegaan. Hij riep een meubelmaker, maar die kon de kast ook niet openmaken. Toen besloot hij de bibliotheekmedewerkers te vragen wat voor vreemde antieke voorwerp hij had gekocht. Maar geen van de huidige medewerkers kon hem iets nuttigs vertellen. Maar een van hen adviseerde hem contact op te nemen met de bibliothecaris die al lang met pensioen was - Ilja Petrovitsj.
Met moeite vond de antiquair het adres van de gepensioneerde. Hij reed naar zijn huis, en Ilja Stepanovitsj vertelde dat de kast betoverd was.
Hoe open je hem?
Je hoeft alleen maar te zeggen: "Wat zou ik graag willen lezen?", en de kast kiest zelf een boek voor je uit.
Antwoordde de gepensioneerde.
Waarom hebben ze me zo'n betoverde kast voor zo weinig geld verkocht?
Het is omdat mensen tegenwoordig veel minder boeken lezen. Daarom is de magische boekenplank niet meer nodig.
Antwoordde Ilja Stepanovitsj verdrietig.
De antiquair ging naar huis en liep naar de kast.
Wat zou ik graag willen lezen.
Zei hij voorzichtig.
De deuren van de boekenplank gingen open, en op de plank lag het boek "Eugenij Onegin" van A.S. Poesjkin.
En inderdaad, dit was het boek dat de antiquair lang geleden voor het laatst had gelezen, maar nooit had afgemaakt. Hij pakte het boek en begon te lezen, en was zo gefascineerd dat hij de hele nacht las.
De volgende ochtend realiseerde de antiquair zich dat hij en zijn familie inderdaad bijna waren gestopt met het lezen van boeken. En hij besloot dit te veranderen. Nu bezochten ze elke avond de magische kast en lazen 2-3 uur per dag. De kast leek als het ware te verjongen, want hij had een nieuw leven gekregen!
