یک‌بار در یک پارک، حشره‌ها تصمیم گرفتند یک مسابقهٔ دو ورزشی به نام «مسابقهٔ سوسک‌ها» برگزار کنند. جایزهٔ اصلی، شهد گلی بود که تازه از گل آفتابگردان شکفته بود. تقریباً همهٔ ساکنان پارک می‌خواستند در این مسابقه شرکت کنند، چون همه دوست داشتند این نوشیدنی شیرین و معطر را امتحان کنند.
قرار شد مسابقه از لحظه‌ای شروع شود که نخستین پرتو خورشید به برگ بزرگ آفتابگردان برسد. بسیاری خوابشان نمی‌برد: کندو از صدای صدها زنبور پر بود و آن‌ها لایق‌ترین نامزد را برای این رقابت انتخاب می‌کردند.
سوسک‌ها هم بحث می‌کردند و حتی کمی با هم قهر کردند. پروانه‌ها پس از ورزش شبانه به خواب رفتند تا نیرو بگیرند. کفشدوزک‌ها بال‌هایشان را تمیز می‌کردند.
فقط دو کرم به هیچ چیز اهمیت نمی‌دادند؛ آن‌ها تصمیم گرفتند حیله کنند: یکی از آن‌ها در خط شروع می‌ماند و دومی در تاریکی شب به سوی آفتابگردان می‌خزید تا زیر برگ‌هایش پنهان شود. وقتی همه به خط پایان می‌رسیدند، او بیرون می‌آمد و می‌گفت:
من که همین‌جا بودم.
آن‌ها شبیه هم بودند و فکر کردند کسی فریب را نخواهد فهمید.
و سرانجام صبح مورد انتظار فرا رسید. عنکبوت‌ها تور نازکی برای تماشاگران و تشویق‌کنندگان تنیدند و نخ باریکی هم کشیدند که شرکت‌کنندگان باید در خط پایان پاره‌اش می‌کردند.
آماده! توجه! شروع! و شرکت‌کنندگان، یکی پرواز کرد، یکی خزید، یکی جست‌وخیز کرد، به سوی هدف شتافتند. تیزپاترین آن‌ها زنبور کوچکی بود، چون پیش‌تر بارها چنین پروازهایی کرده بود. زنبور شاد روی آفتابگردان نشست و آوازش را خواند.
ناگهان کرم بیرون آمد و غرغرکنان گفت:
این همه وزوز برای چیست؟ من مدت‌هاست اینجا هستم، حتی یک چرت هم زدم، در حالی که شما مثل حلزون‌ها آهسته می‌آمدید.
هیچ‌کس نمی‌توانست باور کند چنین چیزی ممکن است. چون بسیاری دیده بودند که کرم در خط شروع با نفس‌نفس و ناله می‌خزید، و حالا کنار آفتابگردان نشسته و ادعا می‌کند برنده مسابقه است.
اما عنکبوت زیرک به همه اعلام کرد که کرم فریبکار است.
چه چیزی ثابت می‌کند؟ ـ فریاد زد.
این! ـ او زنبور را به جمع نزدیک‌تر کرد.
ببینید، روی لباس کوچک او هنوز تار پایانی مانده که این کوچولو با رسیدن به هدف پاره کرده است. اما روی کرم هیچ تاری نیست، پس معلوم است که او از مدت‌ها پیش همین‌جا نشسته بوده.
همه سروصدا راه انداختند و وزوز کردند. فقط زنبور کوچولو گفت:
بیایید با هم دعوا نکنیم، به جایش جشنی بزرگ برپا کنیم و برقصیم. خورشید بالا آمده و روز شروع شده است.
همه موافقت کردند، چون هیچ‌کس دوست نداشت حال‌وهوای خوب را خراب کند.
