در جنگلی بسیار دور، در کنار بیشه‌ای زیر یک چنار پیر، جوجهتیغی زندگی می‌کرد. هر صبح از لانه کوچکش بیرون می‌خزید و به کارهایش می‌رسید.
کارهایش خیلی زیاد بود: به خورشید و چنار سلام کردن، با همسایه‌های جانورش احوال‌پرسی کردن، ورزش صبحگاهی، شستن صورت، جارو کردن محوطه جلوی خانه و جمع کردن غذا برای زمستان. و البته رویاپردازی؛ برای این کار مهم، او همیشه وقت پیدا می‌کرد.
یک روز، وقتی جوجهتیغی مثل همیشه روی نیمکت کوچکش نشسته بود و خیال‌پردازی می‌کرد، چنار پیر با برگ‌هایش خش‌خش کنان به او گفت:
— جوجهتیغی، می‌توانی برای دوست خودت بگویی به چه چیزی فکر می‌کنی؟ یا این یک راز است؟
— هیچ رازی در کار نیست، فقط اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند به من کمک کند.
— چرا؟ تو این همه دوست داری!
— دوست که زیاد دارم، اما بال ندارم — این را با اندوه گفت جوجهتیغی.
— جوجهتیغی کوچک خاکستری به بال چه نیازی دارد؟ تو که پرنده نیستی! — چنار متعجب شد.
— دقیقاً همین‌جاست که مشکل است: من پرنده نیستم و بال هم ندارم. یعنی هرگز نمی‌توانم به جنوب پرواز کنم. زمستان‌ها همیشه باید در لانه‌ام بخوابم! اما من نمی‌خواهم، من آرزو دارم دریا را ببینم، روی ماسه‌های گرم زیر نور خورشید دراز بکشم و میوه‌های شیرین بخورم.
— و ما چه؟ بدون تو دلتنگ می‌شویم.
— ولی من که هیچ جا نرفته‌ام.
گفت‌وگوی دو دوست را خورشید شنید. او می‌خواست به خواب برود، اما روی آسمان ماند.
— و رویای تو چه شد؟ — خورشید پرسید.
— آری، رویای تو چه می‌شود؟ باید فکری بکنیم — چنار با اندیشه خش‌خش کرد. و ناگهان بزرگ‌ترین برگ از نوک درخت جلوی پای جوجهتیغی فرود آمد.
— این برگ هواییِ توست که تو را به هر جایی که بخواهی می‌برد — چنار ادامه داد — زود سوارش شو و به سوی رویایت پرواز کن.
خورشید از شادی مثل بچه‌های کوچک نور، روی چمنزار جست‌وخیز کرد:
— من از باد می‌خواهم که تو را بالاتر از ابرها ببرد. فقط محکم نگه دار و حتماً، می‌شنوی جوجهتیغی؟ حتماً در بهار به ما برگرد.
و خورشید گرمای مهربانش را بر خارهای جوجهتیغی کشید و چنار زمزمه کرد:
— سفر خوبی داشته باشی!
و جوجهتیغی پرواز کرد: ابتدا بر فراز لانه‌اش، سپس بر فراز چنار، بعد بر فراز بیشه، و دیگر کسی او را ندید…
اما کمی جلوتر بروم و بگویم که رویای جوجهتیغی برآورده شد. پس از آن او به خانه بازگشت و همچنان برای رویا وقت می‌گذاشت، چون حالا رویایش تازه شده است. ولی اینکه آن رویای تازه چیست، را هنوز برای ما تعریف نکرده است.
