تو، رفیق، اصلاً مد روز نیستی. خسته‌کننده و خاکستری! ـ روزی روباهک به گرگ‌کوچولو گفت.
مد روز یعنی چه؟ ـ گرگ‌کوچولو تعجب کرد.
وای، تو دیگه از عصر یخبندان اومدی! ـ روباهک با صدای بلند خندید. ـ کلمات امروزی رو هم بلد نیستی؟
کلمه‌هایی مثل «سلام» و «لطفاً» رو بلدم. منظورت اینهاست؟
مورد سختیه! ـ روباهک با ناز دست‌هایش را تکان داد. ـ ولی خوش‌شانسی: من به ظاهرت می‌رسم!
به اسمم؟ ولی الان هم به من گرگ‌کوچولو می‌گن.
واقعاً منو شگفت‌زده می‌کنی! ـ روباهک چشم‌های زیرکش را چرخاند. ـ ظاهر یعنی «لوک». یعنی اینکه چطور به نظر می‌رسی!
خب زودتر می‌گفتی! این‌همه اسم و لوک... ـ گرگ‌کوچولو با ناراحتی گفت.
روباهک مجله‌های مد خودش را آورد و با قاطعیت شروع کرد به تغییر دادن ظاهر گرگ‌کوچولو. ولی راستش، گرگ‌کوچولو نمی‌خواست عوض شود.
او خز خاکستری‌اش را دوست داشت، اما چیزی نگفت، چون فکر کرد روباهِ مدپرست حتماً بهتر می‌داند که او چطور باید به نظر برسد.
تغییر ظاهر تمام روز طول کشید. در این میان روباهک به گرگ‌کوچولو کلمات مد روز یاد داد.
یادت باشه، ـ با اصرار می‌گفت، ـ «لوک» یعنی استایل و ظاهرت، و «چیل کردن» یعنی استراحت کردن.
حتماً باید بگم «چیل کردن»؟ ـ گرگ‌کوچولو آه کشید. ـ نمی‌شه بگم «استراحت می‌کنم»؟
ساده‌لوح! ـ روباهک جواب داد. ـ این خیلی ساده‌ست. من دارم به تو خوبی می‌کنم تا مد روز بشی!
روباهک، ـ گرگ‌کوچولو سعی کرد بحث کند، ـ ولی خودت که این‌طوری حرف نمی‌زنی!
من لازم ندارم! من خودم خیلی درخشانم! همه که مثل من خز قرمز قشنگ ندارن. ولی تو لازمت هست. تو خاکستری و بی‌رنگی، باید یه کاری کنی که دیده بشی!
روز بعد، گرگ‌کوچولو را نمی‌شد شناخت. پشمش رنگارنگ شده بود، چون روباهک زحمت کشیده بود و او را با رنگ‌های مختلف رنگ کرده بود. دستیارش نتوانسته بود یک رنگ را انتخاب کند و حالا گرگ‌کوچولو شبیه جانور افسانه‌ای با راه‌راه‌های قرمز، زرد، سبز، بنفش و حتی صورتی شده بود.
طرز حرف زدنش هم خیلی عجیب شده بود. بیشتر جانورها ترجیح دادند از او پنهان شوند. اما گرگ‌کوچولو تعجب می‌کرد که چرا دوستانش با دیدنش به هر طرف فرار می‌کنند.
او به باغچه‌ی عمو خرگوشه‌ی پیر رفت تا سلام کند و کلمات تازه‌اش را امتحان کند.
سلام عمو خرگوشه، لوک جدیدم رو چطور می‌بینید؟
خرگوشه از تعجب بیل را از دستش انداخت و با چشمک‌زدن گفت:
ببخشید، خاکستر ندارم که بدهم، و پیاز هم نمی‌خرم.
نه، پیاز نمی‌فروشم، دارم درباره‌ی ظاهرم می‌پرسم، ـ گرگ‌کوچولو سعی کرد توضیح دهد.
میج؟ ـ خرگوشه متعجب پرسید. ـ من چنین سبزی‌ای نمی‌شناسم!
این سبزی نیست... این...
ببین پسرم، برو راهت را بگیر، من نمی‌فهممت. تو یه جوری عجیبی! ـ خرگوشه طاقت نیاورد.
گرگ‌کوچولو کمی ناراحت شد، اما بعد فکر کرد: عمو خرگوشه دیگر پیر شده و متوجه نشد. باید با یکی از دوستان حرف بزنم. همان موقع موش کوچولو را دید:
سلام نازی!
موش کوچولو گیج به گرگ‌کوچولو نگاه کرد.
خودم هستم، گرگ‌کوچولو!
گرگ‌کوچولو؟ اصلاً مثل همیشه نیستی.
به مد روز؟ ـ گرگ‌کوچولو لبخند زد.
بیشتر عجیب، ـ آهسته جواب داد موش.
گرگ‌کوچولو تصمیم گرفت با کلمات تازه‌اش دوستش را شگفت‌زده کند. می‌خواست او را به کنار رودخانه دعوت کند، پس گفت:
بیا بریم کنار رودخانه چیل کنیم؟
چیل کردن، همان‌طور که روباهک توضیح داده بود، یعنی استراحت کردن، اما موش این را نمی‌دانست! اشک در چشمان او حلقه زد:
تو چقدر بدجنسی، گرگ‌کوچولو! می‌دونی که من به فلفل تند حساسیت دارم، اون هم به فلفل چیلی این‌قدر تند!
گرگ‌کوچولو گیج شده بود: موش گریه می‌کرد و او حتی نمی‌دانست چطور آرامش کند.
خوشبختانه، خاله جغد که از بالای سرشان پرواز می‌کرد، رسید:
بچه‌ها، چه شده؟ گرگ‌کوچولو، خودتی؟ این دیگه چه قیافه‌ایه؟
خب مدروزه، ـ گرگ‌کوچولو گفت.
بیشتر عجیب، ـ خاله جغد جدی گفت. ـ موش، تو چرا گریه می‌کنی؟
او می‌خواست منو با فلفل چیلی تند غذا بده، با اینکه می‌دونه من حساسیت دارم، این هم شد دوست! آه‌آه...
نه، نمی‌خواستم چیزی بهت بدم، ـ گرگ‌کوچولو گیج گفت. ـ فقط دعوتت کردم کنار رودخونه استراحت کنیم.
ولی تو یه جور دیگه گفتی!
من هم همون رو گفتم: «بیا بریم کنار رودخونه چیل کنیم». این‌ها کلمات مدروز و امروزیه.
گرگ‌کوچولو، ـ خاله جغد جدی گفت، ـ موش که این کلمات رو نمی‌دونه. راستش، من هم نمی‌دونم. این‌ها رو از کجا یاد گرفتی؟
از مجله‌های مد، ـ غمگین گفت گرگ‌کوچولو. بعد تعریف کرد که روباهک چطور ظاهرش را عوض کرده و چطور با عمو خرگوشه حرف زده بود و او متوجه نشده بود.
موش گریه‌اش را قطع کرد و شروع کرد به خندیدن. خاله جغد هم زد زیر خنده:
گرگ‌کوچولو، خودت از این قیافه‌ی جدیدت خوشت میاد؟ و این کلمات مد روز؟
راستش نه، ـ گرگ‌کوچولو هم وقتی فهمید از بیرون چقدر مضحک به نظر می‌رسد لبخند زد. ـ من خز خاکستری‌ام را بیشتر دوست دارم، و این کلمات برایم غریب است. همیشه قاطیشون می‌کنم و یادم می‌ره یعنی چی.
رنگ بعد از چند روز پاک شد و گرگ‌کوچولو دوباره گرگ‌کوچولو شد. او هم حالا مثل همیشه حرف می‌زند، چون وقتی آدم درک شود، خیلی بهتر است.
آری، بچه‌های عزیزم، این‌طور هم می‌شود. خوشبختانه همه‌ی ما متفاوتیم. لازم نیست کسی دیگر بشویم، چون هر کدام از ما یکتاییم!
