دختری به نام لوبا با مادر و پدرش در یک آپارتمان بزرگ چند‌طبقه زندگی می‌کند. او اکنون کاملاً بزرگ شده و به مهد کودک می‌رود. لوبا بسیار دوست‌داشتنی، شیطان‌صفت و به راحتی دوست پیدا می‌کند. تقریباً تمام دختران مهد کودک می‌خواهند با او بازی کنند، اما پسران او را تمسخر می‌کنند و گاهی حتی موهای بلند روشن‌رنگش را می‌کشند.
به سؤال «نام تو چیست؟» لوبا همیشه پاسخ می‌دهد: «نام من لوبا است». والدین او او را یاد داده‌اند این‌گونه جواب دهد. اما لوبا نمی‌دانست عشق چیست.
اخیراً یکی از دندان‌های شیری‌اش ریخت و پسران‌های گروه بزرگ‌تر برای خود سرگرمی جدیدی اختراع کردند. آن‌ها شروع کردند به دادن لقب‌های مختلف به او: لوبا بی‌دندان یا لوبیک دندان‌دار. دختر بسیار ناراحت شد. و وقتی از بچه‌ها خواست دست از فحش‌دادن بردارند، آن‌ها فقط خندیدند.
قبل‌تر لوبا دوست داشت وقتی نام کاملش را صدا می‌زدند، و حتی معلمان اغلب او را لوبا نمی‌خواندند بلکه لوبا صدا می‌زدند. اکنون به نظرش می‌رسید که پسران‌ها به خاطر این «عشق» پنهان‌شده از او تمسخر می‌کنند. و دختر دیگر نمی‌خواست نام خود را بشنود.
مادر متوجه شد که دختر همیشه شاد و بی‌قرارش به دلایلی غمگین شده است. در راه بازگشت از مهد کودک پرسید:
عشق من، چرا غمگینی؟ چه اتفاقی افتاده؟
مرا این‌گونه صدا نزن! پسران‌های گروه بزرگ‌تر همیشه مرا تمسخر می‌کنند، – لوبا تصمیم گرفت از مادر درباره ناراحتی‌اش بگوید.
تمسخر می‌کنند؟ آن‌ها تو را آزار می‌دهند؟ – مادر بسیار تعجب کرد، زیرا دخترش هرگز مشکلی با بچه‌های دیگر نداشته بود.
آن‌ها نام مرا تحریف می‌کنند! – لوبا با ناراحتی گفت.
و اکنون نمی‌خواهی من تو را لوبا صدا بزنم؟ – مادر با سردرگمی پرسید.
نمی‌خواهم. من نام خود را دوست ندارم، – لوبا پاسخ داد و فکر کرد: حالا چگونه صدایش خواهند زد؟
چه احمقانه است! نام تو بسیار زیبا است، خیلی برای تو مناسب است.
عشق، عشق! اما عشق چیست؟ – دختر کنجکاو پرسید.
مادر نمی‌دانست چگونه معنی این کلمه مهم را به دخترش توضیح دهد. چگونه دختر را متقاعد کند که نام او معنی بهترین احساس دنیا را دارد؟ پس از کمی فکر کردن، گفت:
آیا تو دوست داری با دوستانت بازی کنی؟
البته!
کدام بازی برای تو بیشتر لذت‌بخش است؟ کی بیشتر می‌خندی؟
وقتی با تانیا بازی تعقیب و گریز بازی می‌کنم! او سعی می‌کند مرا لمس کند، و من سریع فرار می‌کنم. و بعد برعکس! – دختر گفت.
خوب، عشق همان چیزی است که تو احساس می‌کنی وقتی درباره بازی تعقیب و گریز یا درباره دوستانت مثل تانیا فکر می‌کنی.
پس من عاشق بازی تعقیب و گریز هستم؟
بله، عاشق هستی. اما این فقط یک جنبه از عشق است. من و پدرت تو را دوست داریم، و تو ما را. این عشق بین والدین و فرزندان است، کاملاً متفاوت است. نه مثل عشق به دوستان و بازی‌ها. و عشق به پسران‌ها هم وجود دارد. همان پسران‌هایی که موهای تو را می‌کشند.
من آن‌ها را مطمئناً دوست ندارم! – لوبا عجله کرد مادر را اطمینان دهد.
اما عشق همیشه متقابل نیست. و همیشه فوری نمی‌آید، – مادر خندید.
پس عشق را کجا می‌توانم پیدا کنم؟
پیدا کردن آن آسان نیست. و نگه‌داشتن و حمل کردن آن در تمام زندگی سخت‌تر است.
آیا من می‌توانم آن را پیدا کنم؟
می‌توانی، آفتاب من، فقط باید خوب جستجو کنی!
مادر دید که لوبا شاد شده است. او دیگر به خاطر تمسخرها نگران نبود. اکنون می‌فهمید که نام او غیرعادی است!
دختر مدت‌ها درباره حرف‌های مادر فکر کرد: «فقط باید خوب جستجو کنی!». او تصمیم گرفت که عشق را هر طور شده باید پیدا کند، و فوری! اما کجا؟
لوبا جستجو را از آشپزخانه شروع کرد: شاید چیزی وجود داشته باشد که او دوست داشته باشد؟ کابینت‌ها، قفسه‌ها، ظروف – همه بی‌فایده بود! ناگاه نگاهش به جعبه شکلات‌های روی میز افتاد. «این همان چیزی است که می‌خواهم!» – دختر فکر کرد.
شکلات‌های شیری همیشه به لوبا پسند بودند، اما مادر و پدر اجازه نمی‌دادند یک‌باره خیلی بخورد. آن‌ها همیشه شیرینی‌ها را تا جایی بالا می‌برداشتند که دختر نتواند دستش برسد. «چه خوش‌شانسی! من شکلات را دوست دارم!» – لوبا فکر کرد و سریع یکی از شکلات‌ها را بیرون آورد و در دهانش گذاشت. اما چقدر اشتباه می‌کرد! این شکلات تلخ بود… احساس فوری ناپدید شد.
«نه، من عشق را اینجا نخواهم یافت، باید جستجو کنم،» – دختر فکر کرد و به اتاقش رفت. اتاق کودک پر از اسباب‌بازی بود. لوبا تصمیم گرفت که او مطمئناً آن‌ها را دوست دارد، اما کدام‌ها؟ عروسک‌های رنگین؟ آن‌ها مدت‌ها پیش برایش جذاب نبودند. مکعب‌ها، لگو، حیوانات پلاستیکی؟ ناگاه دختر یادآوری شد که زمان‌های قدیم یک خرس داشت که همیشه آن را به رختخواب می‌برد. کجاست؟
لوبا جعبه‌ها و کشوها را باز کرد، قفسه‌های کمد را بررسی کرد، اما خرس در جایی نبود. شاید زیر تخت؟ خوش‌شانسی! دختر یک خرس پلاستیکی غبارآلود با یک پا و گوش فرسوده بیرون آورد.
اینجایی! – او به خرس گفت. قبل‌تر او دوست داشت خرس را بغل کند و گوشش را بجوید قبل از خواب. او مطمئن بود که این اسباب‌بازی را بیشتر از بقیه دوست دارد. اما اکنون... اکنون این فقط یک خرس پلاستیکی معمولی بود. «پس من عشق را اینجا هم نخواهم یافت،» – لوبا ناراحت شد.
ناگاه مادر وارد اتاق شد. او از دختر خواست اسباب‌بازی‌ها را جمع کند و افزود:
غمگین نباش، عشق خود را خواهی یافت. بهتر است اتاق را تمیز کنی و با بچه‌ها بیرون برو، با تانیا بازی تعقیب و گریز بازی کن.
درست است! – لوبا فریاد زد، – من عاشق بازی تعقیب و گریز هستم!
دختر سریع چیزهای پراکنده را جمع کرد، لباس پوشید و به بیرون دوید. تانیا در ورودی کنار زندگی می‌کرد. شماره آپارتمان او را لوبا به راحتی یادگرفته بود: «۲۲» – مثل دو قو. او آماده شد زنگ درب‌گو را بزند، ناگاه صدای عجیبی شنید. چیزی جیغ می‌کشید خیلی نزدیک. لوبا اطراف را نگاه کرد و در خود درب یک کومه پشمالو دید.
این یک بچه گربه کوچک بود که با صدای غمناک می‌گریست و می‌لرزید. هوا سرد بود و او خیلی یخ‌زده بود. به پوست قرمز با لکه‌های سفید گل چسبیده بود.
با نگاه کردن به این موجود کوچک، لوبا احساس عجیبی کرد: او می‌خواست آن را گرم کند، از سرما و باد محافظت کند. دختر سریع شال گرمش را درآورد، اگرچه می‌دانست مادر ناراضی خواهد شد، و حیوان کوچک را احتیاط‌آمیز پیچید. فراموش کرد چرا به خانه تانیا آمده بود و عجله کرد به خانه برگردد.
مامان، ببین کی را پیدا کردم! – او به محض ورود به آپارتمان گفت.
چقدر کوچک است. احتمالاً اخیراً متولد شده، – مادر بچه گربه را از دختر گرفت و با دقت بررسی کرد.
ما آن را نگه می‌داریم؟ من خیلی می‌خواهم از آن مراقبت کنم!
البته نگه می‌داریم! ببین، من گفتم بودم که عشق خود را خواهی یافت!
متشکرم! – دختر مادر را بغل کرد و بچه گربه را گرفت. او اکنون گرم شده بود و با کنجکاوی اطراف را نگاه می‌کرد. عجیب است، اما او سعی نمی‌کرد فرار کند. برعکس، بچه گربه راحت‌تر روی دست صاحبه جدید خود قرار گرفت.
نام‌اش را چی می‌گذاری؟ – مادر پرسید.
نام‌اش را لوبیک می‌گذارم! و بگذار پسران‌ها هر قدر خواهند تمسخر کنند!
بچه گربه را شستند و غذا دادند. لوبا خود از آن مراقبت می‌کرد. و پسران‌های مهد کودک شروع کردند به حسادت کردن که او دوست جدید دارد – بچه گربه لوبیک، و دست از تمسخر برداشتند. و جای دندان ریخته‌شده به سرعت دندان جدید رشد کرد.
اینطور لوبا فهمید عشق چیست.
