در زمستان جنگل همیشه بسیار شاد و پر جنب و جوش است! حیوانات جنگلی - بچه‌حیوانات، پرندگان، حشرات و عنکبوتها روز‌ها را در بیرون سپری می‌کنند و با برف پرپشت بازی می‌کنند. خرس کوچک ساشا در زمستان معمولاً می‌خوابد. اما وقتی سرمای زمستانی کاهش می‌یابد و می‌توان در هوا نشانه‌های نزدیک شدن بهار را احساس کرد، ساشا آرام‌آرام بیدار می‌شود و از لانه خود بیرون می‌آید تا با دوستانش ملاقات کند.
ساشا خرس کوچولویی بسیار شاد و فعال است، او همیشه اول کسی است که بازی‌های جالبی پیشنهاد می‌دهد و سایر حیوانات با خوشحالی از پیشنهادهای او حمایت می‌کنند.
اما گاهی اوقات بازی‌هایی که این خرس کوچک اختراع می‌کند نه تنها شاد بلکه خطرناک هم هستند. یک بار او پیشنهاد داد که زیر یخ‌های آویزان با سرعت بدوند، و بعد از آن خرگوش مدت‌های طولانی در بیمارستان دراز کشید چون یخ مستقیم روی پنجه‌اش افتاد.
و مادر خرس ساشا به او فرمان داد که بیرون نرود و شیطنت نکند. اما بچه‌ها همیشه بچه هستند، و ساشا نتوانست خانه بنشیند، و هر بار که دوباره بیرون می‌رفت، ایده‌های خطرناک اما بسیار شاد به ذهنش می‌رسید.
بهترین دوستان خرس ساشا دوقلوی خرگوش‌های تولیک و ووویک و سنجاب زیبای ماروسیا بودند. این بار خرس کوچک تصمیم گرفت دوستانش را برای بازی روی یخ دعوت کند. آن‌ها را کنار دریاچه بزرگ جنگل جمع کرد و گفت:
بیایید بازی عبور کنیم؟ یک مسابقه استفاده‌ای روی یخ برگزار کنیم؟ کسی که سریع‌تر به انتهای دریاچه برسد - برنده است!
ما موافقیم! - خرگوش‌های تولیک و ووویک با صدای واحد پاسخ دادند.
اما سنجاب ماروسیا برای پذیرفتن این بازی خطرناک عجله نداشت. او به دوستانش گفت:
به نظرم هوا شروع به گرم شدن کرده و یخ ممکن است محکم نباشد...
پس تو ترسو هستی؟ - خرگوش‌ها با صدای واحد ماروسیا را تحریک می‌کردند.
آیا مادرتان به شما نگفته که خطرناک است روی یخ نازک راه رفتن؟ - ماروسیا با تأسف گفت.
گفت، گفت، - ساشا پاسخ داد، - اما از کجا می‌داند که یخ اکنون نازک است؟ به نظر من یخ ما را به راحتی تحمل می‌کند، بیایید بررسی کنیم؟
بیایید تو اول باشی؟ - تولیک گفت و سنجاب را به سمت یخ هل داد.
صدای ترک شنیده شد، اما اتفاقی نیفتاد. سنجاب ترسید، جیغ کشید، و با یک پرش روی درخت رفت.
من در چنین بازی‌هایی شرکت نمی‌کنم! نمی‌خواهم زیر یخ فرو بروم! من می‌روم خانه، - او گفت و فرار کرد.
برای مدتی هیچ یک از حیوانات جرات نداشتند روی یخ قدم بگذارند. هنوز صدای ترکی را که شنیده بودند یادشان بود. اما خرس کوچک ساشا گفت:
چه شد، خرگوش‌ها، گوش‌هایتان را پایین انداختید؟ بازی می‌کنیم؟ یا شما هم می‌خواهید خانه بروید؟
من احتمالاً خانه می‌روم، - صدای ووویک شنیده شد.
چطور می‌تواند این‌طور باشد؟ - تولیک برادرش را صدا زد وقتی که خرگوش برادر تصمیم گرفت برود.
نمی‌خواهم زیر یخ فرو بروم!
ووویک، احمقانه نکن، بمان، بیایید بازی کنیم، خیلی شاد خواهد بود، - ساشا دوستش را متقاعد می‌کرد.
خوب، خانه نمی‌روم، اما روی یخ هم نمی‌روم. من از کنار تماشا می‌کنم و می‌گویم چه کسی برنده است.
بر این اساس توافق کردند. خرگوش تولیک و خرس کوچک ساشا موضع شروع را گرفتند. آن‌ها تصمیم گرفتند دریاچه را به طور متناوب رفت و برگشت عبور کنند. و ووویک زمان را حساب می‌کرد و می‌گفت چه کسی سریع‌تر است.
تولیک اول شروع کرد. او به لبه دریاچه رفت، چشم‌هایش را بست و وقتی برادرش ووویک گفت: «شروع!»، خرگوش با تمام قوت روی یخ شروع به پریدن کرد. در ابتدا همه چیز خوب بود، در وسط دریاچه تولیک چشم‌هایش را باز کرد و دیگر نترسید که یخ بترکد. اما در راه بازگشت، او دید که از هر پرش بعدی روی یخ، ترک‌های کوچکی ایجاد می‌شود. هر چه به ساحل نزدیک‌تر می‌شد، صدای ترک بلندتر می‌شد.
آه! به سختی رسیدم! ساشا، بهتر است روی یخ نروی، یخ تقریباً زیر من ترک خورد! - تولیک ترسیده گفت.
هیچ! تو فقط می‌خواهی بدون جنگ برنده شوی، اما من این‌طور تسلیم نمی‌شوم. ووویک، زمان را شروع کن، - خرس کوچک این را گفت و روی یخ قدم گذاشت.
قدم اول - صدای ترک وحشتناکی شنیده شد.
قدم دوم - یک ترک آبی بزرگ روی دریاچه گذشت.
قدم سوم - خرس کوچک با وحشت اطراف را نگاه کرد و فهمید که یخ زیرش می‌ترکد.
قدم چهارم - و خرس به آب سرد فرو رفت!
آه! چه باید کرد؟! - خرگوش‌ها با صدای واحد فریاد زدند.
سرد است! کمک کنید! غرق می‌شوم! - خرس کوچک فریاد می‌زد و تلاش می‌کرد به یخ لغزنده چنگ بزند، اما نتوانست.
خرگوش‌ها برای کمک به دوستشان دویدند، اما یخ زیر آن‌ها هم شروع به ترک خوردن کرد، و آن‌ها سریع به ساحل برگشتند. و خرس کوچک همچنان تلاش می‌کرد به یخ چنگ بزند.
ناگاه صدای قدم‌های سنگین در جنگل شنیده شد و فریادهایی:
ساشا! ساشا عزیز، خرس، محکم بگیر!
مادر خرس کوچک از میان جنگل با تمام سرعت به سمت او می‌دوید. معلوم شد که سنجاب ماروسیا او را هشدار داده بود که حیوانات یک بازی خطرناک شروع کرده‌اند. و مادر خرس عجله کرد به دریاچه برود.
او بیچاره، بدبخت و منجمد خرس کوچک را دید و خود را به آب یخی انداخت. او پسرش را گرفت و به ساحل کشاند.
خرگوش‌ها تا آن زمان یک پتوی پشمی گرم آورده بودند و خرس کوچک را پیچیدند. او برای مدت طولانی در خانه گرم می‌شد، چای با عسل و نعناع می‌خورد. اما به هر حال سادگی‌ها نیفتاد و مجبور شد تمام زمستان باقی‌مانده را در تخت با تب بخوابد.
و مادر به ساشا سخت و محکم فرمان داد که در بازی‌های خطرناک شرکت نکند، و خرگوش‌ها را سرزنش کرد که به موقع فکر نکردند. و سنجاب ماروسیا - قهرمان است! خرس کوچک را از بلا نجات داد!
