در یک خانه روستایی کوچک، بچه گربه‌ای زندگی می‌کرد. او پوستی قرمز‌رنگ داشت که روی آن لکه‌های تیره‌ای بود، درست مثل یوزپلنگ. او دوست داشت در حیاط پشت پرتوهای آفتاب بدود، اما بیشتر از همه دوست داشت با توپ نخ مادربزرگ بازی کند. او همیشه فراموش می‌کرد که نخ را جمع کند.
بچه گربه بدون دغدغه زندگی می‌کرد، تنها سگ حیاط گاهی به او پارس می‌زد و او را مجبور می‌کرد سریع‌تر به خانه برود. اما چیزی بچه را نگران می‌کرد: او از تاریکی می‌ترسید. به محض اینکه شب زمین را با پتوی تاریک می‌پوشاند، این گربه کوچک را با هیچ تقاضایی نمی‌شد از خانه بیرون کشید.
او ترس‌های خود را با مادر و پدر به اشتراک گذاشت. والدین بسیار مراقب و توجه‌کننده بودند و همیشه نسبت به بچه همدلی نشان می‌دادند. همدلی این است که تو آنقدر می‌خواهی کسی را بفهمی که سعی می‌کنی جهان را از دیدگاه او ببینی.
مادر گربه و پدر گربه به پسر خود توضیح دادند که ترس‌های او از کجا می‌توانست ناشی شود. آن‌ها همچنین گفتند که گربه‌ها در تاریکی بسیار خوب می‌بینند، بسیار بهتر از بسیاری از حیوانات و حتی انسان‌ها. اما این کمکی نکرد.
سپس مادر به بچه گربه گفت که یک روز او تمام ترس‌های خود را فراموش خواهد کرد، زیرا تابستان اتفاقی برای او رخ خواهد داد. بچه گربه بلافاصله کنجکاو شد و پرسید که آیا این اتفاق ترسناک خواهد بود؟ مادر گفت که این اتفاق خاص خواهد بود. از آن روز به بعد، بچه گربه با بی‌قراری منتظر این اتفاق رازآلود بود. بهار اوایل بود و زمان کمی باقی مانده بود.
تابستان فرا رسید. یک روز مادر به بچه گربه نزدیک شد و گفت که شب‌ها به جنگل خواهند رفت. بچه گربه بسیار ترسید، اما بعد کنجکاو شد که در این جنگل تاریک چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آن جنگل بسیار ترسناک و نامفهوم است، اما رازآلود.
وقتی سفر شروع شد، مادر گفت که گربه‌ها برای زندگی شبانه ساخته شده‌اند: آن‌ها خود به خود قدم می‌زنند، به تاریکی نگاه می‌کنند، شکار می‌کنند، از درختان بالا می‌روند. و چشمان بزرگ با مردمک‌های باریک به آن‌ها کمک می‌کند که حتی وقتی نور نیست، ببینند. و از آن لحظه، بچه گربه کوچک شروع به یادگیری تمام حکمت‌های گربه‌ای کرد.
ناگهان بچه گربه احساس کرد که چیزی برای او رخ می‌دهد که باید اتفاق می‌افتاد. چیزی در درون او نشان می‌داد که نباید از تاریکی ترسید، در آن چیز بدی نیست.
متأسفانه، مادر گربه و بچه گربه کوچک نتوانستند موش را بگیرند، اگرچه خیلی سعی کردند. اما بچه گربه از درس شبانه خیلی چیز یاد گرفت.
گربه روز به روز بچه را یاد می‌داد که خود باشد، از مشکلات نترسد و بر آن‌ها غلبه یابد. البته، این به معنای آن نیست که بچه گربه دیگر از چیزی نمی‌ترسید. اما ترس از تاریکی دیگر او را نمی‌ترساند. تاریکی دوست او شده بود.
