بالا، خیلی بالا در آسمان، روی ابرهای پشمکی، یک اسب تکشاخ آبی کوچولو زندگی می‌کرد. او فکر می‌کرد خوش‌مزه‌ترین و راحت‌ترین ابر را دارد. هم خانه‌اش بود و هم غذایش. خب، چه خوشمزگی‌ای: ابرش از پشمک بود. هر روز اسب تکشاخ برای صبحانه، ناهار و شام تکه کوچکی از آن را گاز می‌زد. سیر می‌شد.
کارهای اسب تکشاخ زیاد بود: هم از ابری به ابر دیگر می‌پرید، هم قطره‌های شیرین و پشمکی را که از آسمان می‌بارید می‌گرفت، و هم آواز می‌خواند؛ شاد یا غمگین، بسته به حال و هوایش. زندگی روال خودش را داشت و اسب تکشاخ آبی خوشحال بود.
یک روز با تکانی آرام از خواب پرید. اسب تکشاخ از جا پرید و دید که کنار ابرش، جزیره ابر دیگری چسبیده است. در آن جزیره یک اسب تکشاخ دیگر زندگی می‌کرد، این بار صورتی. و او تصمیم گرفته بود همان‌جا ساکن شود! چه بی‌ادبی‌ای!
تمام روز اسب تکشاخ آبی اخم کرده بود. دیگر خبری از آرامش و خوشی نبود! معلوم است که دیگر نمی‌شد آزادانه پرید و آواز خواند. همیشه یک شاهد بی‌صدا هم حضور داشت. تازه باید رفتارهای عجیب و غریب او را هم تحمل می‌کرد.
اسب تکشاخ صورتی عاشق نواختن سازهای موسیقی بود و ابرش هم به او کمک زیادی می‌کرد: گاهی یک شیپور پشمکی می‌ساخت و گاهی یک ویولن پشمکی. اما تنها سازی که همسایه خوب از پس آن برمی‌آمد پیانوی پشمکی بود. بقیه سازها برایش سخت بود. خلاصه، یک کابوس واقعی!
در همین وقت، نقشه‌ای در ذهن اسب تکشاخ آبی شکل گرفت. او شروع کرد به اذیت کردن همسایه‌اش: شب‌ها سروصدا می‌کرد، هنگام غذا خوردن بلند بلند می‌جوید و حتی با فوت کردن باد، سازهای پشمکی را به هم می‌ریخت! اسب تکشاخ صورتی دیگر طاقت نیاورد.
یک صبح، اسب تکشاخ آبی با پوزخند و فکر شیطنت‌های تازه از خواب بیدار شد و دید که ابر همسایه‌اش ناپدید شده است. اما خوشحال نشد، بلکه بی‌دلیل غمگین شد. معلوم شد همسایگی هم لذت‌های خودش را داشت. می‌شد با هم گپ زد یا راه‌های تازه پریدن از ابری به ابر دیگر را نشان داد. روز سوم، اشتهای اسب تکشاخ آبی از بین رفت و حتی دیگر دلش نمی‌خواست بپرد.
خوشبختانه، اسب تکشاخ صورتی خیلی دور نشده بود. تمام این مدت پشت کوه ابری نزدیک پنهان شده بود. شب برگشت. دلش برای همسایه بی‌ملاحظه‌اش سوخت و تصمیم گرفت به او فرصت دوباره بدهد. و اشتباه نکرد!
اسب تکشاخ آبی بازگشت همسایه‌اش را با خونسردی پذیرفت، اما مهربان‌تر از قبل شد. چند ماه بعد، همسایه‌ها به دیدن هم می‌رفتند و خیلی زود با هم دوست صمیمی شدند!
