Het kleine drakje Ij, het broertje van Fleur, luisterde aandachtig naar het verhaal van zijn zusje over haar nieuwe vriend, de lichtblonde jongen Sandertje, over zijn gastvrije oma en over de heerlijke bes die in hun tuin groeit.
Op een vroege ochtend glipte hij het paleis van de drakjes uit, dat in het sprookjesland stond, en vloog naar de plek waar Fleur nieuwe vrienden had ontmoet.
Hij vliegt en vliegt en ziet: een tuin, een oma en een jongen. Alleen is de jongen niet lichtblond, maar donker en een beetje klein.
Drakje Ij landde voorzichtig, verstopte zich in de aalbessenstruik en zat heel stil. Hij luisterde.
Daan, Daantje, waar ben je verstopt? riep oma. Ik ben je kwijt! Wat een kleine snoepkop! Hij stond net nog naast me, en nu is hij weg...
«Ik weet zeker dat de jongen Sandertje heet, en nu is er een andere jongen», dacht drakje Ij.
Daan, waar ben je? Laat je weer de konijnen uit het hok?
Oma liep naar de konijnenhokken en zong vrolijk:
Onze kleine Daan is dapper en sterk,
Hij pakte het witte staartje vast
In het hok van het oude konijn...
Kom eens hier, konijn!
Wees niet bang voor mij!
Ik wil met je spelen,
In de tuin laat ik je weer los.
Ren maar weg zonder om te kijken,
Want we gaan verstoppertje spelen!
Drakje Ij vloog stilletjes achter oma aan.
Aha, daar ben je, snoepkop! Verstopt? Weggelopen bij oma? zei de vrouw, terwijl ze haar kleinzoon vond, en ze ging verder met haar rijmpje:
Onze Daan is een hamstertje,
Hij houdt zijn mond nooit dicht.
Als hij van school komt,
Dan kauwt hij, kauwt, en kauwt.
Hij houdt van spek en vlees,
Hij zegt geen nee tegen ananas,
Hij slurpt zijn compote op,
En eet als een nijlpaard.
Als hij groot is, begrijpt hij het vast,
Dat je bij het eten op je figuur moet letten.
Eet je een beetje,
En ren dan snel naar de sportschool,
Om de calorieën te verbranden.
Heb je de wortel wel even afgespoeld? Gewoon van de plant en meteen in je mond? Ik dacht dat je weer de konijnen had losgelaten.
Nee hoor, antwoordde de jongen, kauwend op zijn wortel.
«Met wie moet ik nu kennismaken?» dacht drakje Ij.
Kom, we gaan de aalbessen plukken. Mama komt zo thuis en we hebben nog geen emmers vol. Waar gaat zij de jam van maken?
De jongen liep zwijgend achter oma aan, terwijl hij op zijn wortel kauwde.
Het drakje kon het niet laten. Hij had zo'n zin in bessen dat hij naar Daan vloog.
Libel! Libel! riep Daan.
Oma keek, glimlachte en antwoordde:
Dat is toch onze bekende drakenvriend, de nieuwe vriend van Sandertje. Ben je op bezoek gekomen, Fleur?
Ik ben het broertje van Fleur. Ik heet drakje Ij.
De kleine jongen stond daar, kauwend op zijn wortel, en knipperde met zijn ogen. Hij was duidelijk erg verbaasd.
Ben je ook verdwaald? Bent u van uw familie gescheiden? vroeg oma.
Nee, zei drakje Ij, een beetje verlegen, ik ben gekomen omdat ik ook een vriend wil vinden en bessen wil proberen.
Van de verlegenheid werd de felpaarse huid van het drakje roze.
Wees niet verlegen, eet maar bessen. Wij vinden het niet erg. Dit jaar is er een enorme oogst aan aalbessen. Wat ben je mooi, drakje Ij!
Als we ons zorgen maken, bang zijn of ons ergens druk om maken, dan veranderen we van huidskleur, vertelde Ij, terwijl hij een hele tros rode aalbessen in zijn mond stopte.
Maak je geen zorgen en eet ze één voor één. De takjes moet je niet eten, die zijn niet lekker. Sandertje wilde je juist leren kennen, maar hij is er vandaag niet. Dit is Daan, hij is nog klein. Kom over twee dagen maar terug, Sander logeert dan bij ons, zei oma vriendelijk.
Drakje Ij smulde van de bessen, nam afscheid van zijn nieuwe vrienden en vloog weg.
«Ik hoop dat opa niets te horen krijgt, anders denkt hij nog dat oma gek is geworden: met drakjes kennismaken en ze bessen voeren», dacht oma.
Waar is de libel naartoe gevlogen? vroeg Daan, die zijn wortel had opgegeten.
Het was geen libel, maar drakje Ij, antwoordde oma zachtjes, en ze begon de rode aalbessen te plukken.
