Er was eens een konijntje. Op een ochtend werd hij wakker en zag hij hoe een zonnestraal op de vensterbank danste. Het konijntje was blij, want hij had een heel belangrijke klus.
Bram wilde het kleihuisje afmaken dat hij de avond ervoor begon te boetseren, maar hij was er niet mee klaar en viel in slaap.
's Ochtends had hij veel energie. Hij at zijn ontbijt op, een boterham met kaas, en rende vol vreugde naar de bouwplaats.
In het begin ging alles goed: Bram maakte ramen en een deur en begon daarna aan het dak. Het dak wilde maar niet lukken: het zakte in of stond scheef naar één kant.
Het konijntje probeerde het dak lang te herstellen, maar het lukte niet. Toen werd hij boos en schopte tegen zijn huisje.
Ja, ja, onze Bram had één fout: hij hield er niet van als iets niet lukte. Dan werd hij zenuwachtig: hij stampte met zijn pootjes, brak alles, huilde en rende weg van het onafgemaakte werk.
Plotseling verscheen er uit het niets een kabouter. Hij zag eruit als alle kabouters over wie moeder het konijntje in boeken had voorgelezen.
Hallo, konijntje! Ik ben een kabouter. Ik zie dat je van streek bent, en dat houdt je tegen om je mooie huisje af te maken.
Ja, ik voel me heel slecht, ik heb er helemaal de kracht niet voor! ― antwoordde het konijntje.
Ik weet hoe ik je kan helpen, maar je moet eerst iets voor me vinden, ― zei de kabouter.
Ik ben het ermee eens! ― riep het konijn blij.
Er bestaat een boze tovenaar die kracht verzamelt, en alle anderen laat hij achter met machteloosheid, woede en agressie. Zodra iemand boos wordt, neemt de tovenaar zijn kracht af en verstopt die ver weg in een kist. Ik geef je een magisch kompas dat je naar die kist leidt en je niet laat afdwalen, ― legde de kabouter uit.
Heel erg bedankt! Ik zal proberen de kist te vinden! ― riep het konijntje en vertrok meteen op weg.
De weg was erg moeilijk en liep door een donker bos waar wilde dieren woonden die het konijntje bang maakten. Maar hij liep toch door, want hij wist dat de kist met zijn kracht op hem wachtte.
Na een dag vond het konijntje de kist waarin zijn kracht bewaard werd. Toen hij de kist opende, begon zijn snuitje te stralen en keerde zijn kracht terug.
De terugweg leek het konijntje kort, want hij had zijn kracht weer, die hem hielp alle moeilijkheden te overwinnen.
Zodra het konijntje thuiskwam, rende hij meteen terug om het huisje af te maken. Dit keer ging het werk vlot. Het huisje werd heel mooi!
Nu wist het konijntje dat hij zijn kracht kon behouden als hij altijd bij zijn positieven en kalm bleef.