Tien kittens woonden bij oma thuis:
Muisje, Anfisa, natuurlijk Piraat,
Joris, Arkadi, Berkje, Piloot,
Konijntje, Plaatje en roodharige Mol.
Tien grappige bengels, wat een stel,
Tien lieve en dierbare katten, heel wel.
Zo ging oma op een dag naar de markt
'S ochtends alleen voor wat vis, heel fijntjes.
Met een boodschappentas, een sjaal om haar hoofd,
Liep oma haastig naar buiten, voorbij de drempel.
De kittens zaten rustig in de hoeken,
Alleen het snorren was te horen, heel zacht.
En in een hoekje sliep rustig een spin,
Helemaal niet gemeen, hun trouwe vriend.
Een vlinder verstoorde de vrede even,
Als een sensatie, live op het scherm.
Een dom ding vloog door het raam naar binnen,
Wat een spektakel ontstond daar nu!
Tien groeiende kittens springen omhoog,
Elk jager blij met zijn prooi in zicht.
De vlinder zat op de kroonluchter vast,
Arkadi sloop langs het gordijn naar boven.
En Muisje volgde, niet achterblijvend,
Want de vlinder was dichtbij, vlak ernaast.
Al de anderen vonden hun eigen wegen,
Broers en zussen zonder angst vooruit.
De ene op de kast, de ander op de plank.
Oma's gordijn scheurt helemaal af,
Maar de kittens? Huilen in de hoek,
Allemaal van spijt, nu het spel voorbij?
Helemaal niet! Ze jagen nog steeds,
Spel en opwinding, geen schuld in hun hart.
Maar de prooi kunnen ze maar niet vangen:
Een vleugelsla, en weg is de vlinder.
En zo bleven de kittens in de hoek achter.
De vlinder, het spel eindelijk voorbij,
Haastte zich naar huis, weg van hen.
En besloot voortaan uit de buurt te blijven
Van het gele huis met zoveel kittens,
Waar ze ravotten en luid lawaai maken.
Tien kittens woonden bij oma thuis:
Muisje, Anfisa, natuurlijk Piraat,
Joris, Arkadi, Berkje, Piloot,
Konijntje, Plaatje en roodharige Mol.
En daar kwam oma eindelijk thuis:
"Wat is hier gebeurd? O hemel, wat erg!
De plank ligt op de grond, het gordijn ook,
Misschien speelde een dief hier verstoppertje?
Ik weet het zeker, waar komt al die rommel vandaan,
Hier is zeker een olifant schuldig!
Die heeft mijn kleine katjes bang gemaakt,
Met hem kwam natuurlijk ook Koschei!"
Rustig lachte de spin in de hoek:
"Wat een fantaste! Maar stil nu, geen woord."
"Lieve poesjes," fluistert oma zacht,
"Rust nu uit, hier is een kussen voor jullie,
Jullie moeten vis eten tegen de stress.
Jammer genoeg kunnen we niet ontsnappen aan de vooruitgang.
Hoe kan het dat midden op de dag
Een olifant en Koschei mij bezoeken!"
Ja, lang daarna zuchtten de oma's op de banken,
In hun hoofddoeken en pantoffels:
"Het is tegenwoordig gevaarlijk om te leven, zeggen zij,
Hoe kunnen we onze lieve kittens beschermen?
Hoe zijn ze aan onheil ontsnapt?"
Niemand zal zeggen dat ze schavuiten zijn!
