Beste jongens en meisjes! Jullie vragen je vast af wat voor vreemde naam dit is: "Het Zoete Bos"? Het antwoord zit in de naam zelf. In dit bos groeien naast gewone bomen suikerberken met marsepeinen bladeren, bloemen waarin in plaats van stuifmeel zoete jam zit, en koekjesbomen. Er is bijna niets dat niet bestaat. En de bewoners van dit bos zijn ook bijzonder: ze kunnen praten, uitvinden en natuurlijk vrienden zijn. Maar kom, vrienden, laten we ze beter leren kennen. Welkom in het Zoete Bos!
Hoewel het Zoete Bos bijzonder was en er snoep groeide, volgden de seizoenen elkaar daar op precies dezelfde manier op als in een gewoon bos.
Stoffel, een van de bewoners van het Zoete Bos, verlangde er met heel zijn hart naar de winter te zien, Nieuwjaar te vieren en een cadeau van Vader Winter te krijgen. Maar hoe? Want elk jaar sliep zijn hele familie in deze tijd vast.
Je weet hoe graag ik de winter wil zien en rondjes wil dansen, zuchtte Stoffel, en een cadeau krijgen van Vader Winter...
En wat houdt je tegen om Nieuwjaar met ons te vieren? vroeg zijn beste vriend, het eekhoorntje Flits.
Maar ik slaap in de winter, Flits! Hou op met lachen! zei het beertje bijna huilend.
Ik lach niet. We zetten je wekker en vieren dit Nieuwjaar samen!
Echt waar?
Echt waar. Leer liever een versje. Vraag mijn zus maar, zij heeft een heel boek vol nieuwjaarsgedichten, zei Flits vrolijk. Dat vertel je dan aan Vader Winter bij de kerstboom.
Stoffel was zo blij en zo gelukkig dat hij maar liefst drie gedichten leerde, en elke ochtend vertelde hij ze aan zijn mama en papa.
De zomer ging voorbij, de herfst vloog voorbij als een rode eekhoorn, en toen kwam de winter, als een sneeuwpanter op zachte pootjes.
De wekker wekte Stoffel inderdaad, maar Flits had hem niet voor de avond gezet, maar voor de ochtend.
Waar is Vader Winter, de kerstboom, de dansjes, de cadeaus? vroeg de beer verbaasd terwijl hij naar de sneeuw keek. Liggen de cadeaus onder die witte kussens?
Nee toch, domkop, lachte Flits. Het is nu ochtend, dat komt pas vanavond. En dat om ons heen is geen kussen, maar sneeuw.
Sneeuw?
Ja, sneeuw! Kom, we gaan spelen!
Maar wat kun je in de winter spelen?? riep Stoffel verbaasd.
Wat zeg je nou! riep Flits nog verbaasder. In de winter is het zo leuk! Laten we eerst naar de heuvel gaan om te sleeën!
De hele ochtend gleden de vrienden op hun slee, en ze kwamen alleen thuis om te lunchen, daarna weer naar buiten. Daar was het sneeuwballen gooien, schaatsen en skiën! De vrienden bouwden zelfs een paar sneeuwpoppen. Tot Nieuwjaar was het nog maar een paar uur.
Het is bijna zover, glimlachte Stoffel, heel bijna.
Hij ging even op een stoeltje zitten om uit te rusten, maar hij merkte niet dat hij lekker in slaap viel, en niemand, ook de wekker niet, kon hem nog wakker maken.
Bij de kerstboom vertelden de dieren om de beurt gedichtjes aan Vader Winter.
Maar waar is Stoffel? Ik zag in mijn glazen bol hoe graag hij bij de boom wilde zijn, zei Vader Winter vrolijk. Hij heeft zo hard geleerd voor de gedichten!
Opa, hij heeft er zo naar uitgekeken, hij kent zelfs drie gedichten, maar hij stond vroeg op en was de hele dag zo druk aan het spelen dat hij moe werd en in slaap viel, zuchtte Flits.
Wees niet verdrietig, Flits, glimlachte Vader Winter. Hier is een cadeau voor je vriend. Als hij in de zomer wakker wordt, ligt zijn winterdroom naast hem. Ik ben trots op hem!
Ja, mijn lieve jongens en meisjes: als je in iets gelooft, dan gebeuren er wonderen, vooral op het meest magische feest, Nieuwjaar! Geloof, mijn liefsten, en droom!
