Personages:
- Roodkapje – een meisje in een stijlvolle pet
- Mama – een vrouw van middelbare leeftijd die een pop-it niet kan onderscheiden van een simple dimple
- Grijze Wolf – een misbruiker die niet naar therapie gaat
- Oma – een lieve, aardige oude vrouw
- Oom Stépan – een eerlijke politieagent
Een klein appartement in een flatgebouw. De kamer van een tienermeisje. Aan de muren hangen posters van Klava Koka. Het meisje staat voor de spiegel en past een ander outfit uit. Een oversized trui en skinny jeans. Om het outfit af te maken, zet het meisje een felrode pet op.
Roodkapje: Wat ziet dit er stijlvol uit! Iedereen zal onder de indruk zijn van mijn outfit!
Mama kijkt de kamer in. Ze ziet dat het meisje zich aankleedt.
Mama: Waar ga je heen?
Roodkapje: Naar het concert van Klava, mama, ik heb het je toch verteld.
Mama: Ik herinner me dat niet goed, maar ik heb een klus voor je.
Roodkapje: Geen probleem, vertel het me.
Mama: Je moet naar oma gaan en haar wat taartjes brengen.
Roodkapje: Dat is aan de andere kant van de stad, ik kom niet op het concert!
Mama: Als je minder voor de spiegel staat en je haast, kom je op tijd.
Roodkapje: Wat krijg ik ervoor?
Mama: De helft van de taartjes is voor jou.
Roodkapje: Waarom zou ik die taartjes willen? Weet je hoeveel calorieën erin zitten? Ik ben eigenlijk aan het lijnen. Mam, ben je echt gek? Ik bedoel geld.
Mama: Welk geld?
Roodkapje: Geld, cash, contant. Snap je? Als je wilt, kun je het naar mijn rekeningnummer overmaken.
Mama: Oké, oké. Ik zal je geld overmaken, maar ga snel. En praat onderweg met niemand, wees voorzichtig.
Roodkapje: Ik ga niet met de bus, het is nu spitsuur. Ik zal een taxi bellen.
Mama: Zoals je wilt, jij weet het beter. Geef oma mijn groeten, zeg dat we haar missen.
Mama verlaat de kamer. Na een paar minuten ontvangt Roodkapje een sms dat het geld op haar rekening is gestort. Tevreden bestelt ze een taxi, trekt een rode donsjas aan, laarsjes Chelsea, stopt de taartjes in een heuptas en rent naar de ingang om op de taxi te wachten.
Een grijze Kia Rio rijdt voor. Roodkapje stapt in de auto en houdt de taartjes op haar schoot. De chauffeur kijkt haar verdacht aan. Hij snuffelt.
Wolf: Meisje, meisje, hoe heet je?
Roodkapje: Ik heet Roodkapje.
Wolf: En waar ga je heen, Roodkapje?
Roodkapje: Naar oma, aan de andere kant van de stad. Ik breng haar taartjes. Maar ik ben bang dat ik het concert zal missen.
Wolf: Wat zijn dat voor taartjes? Ze ruiken heerlijk, met vlees of kip?
Roodkapje: Gewone taartjes. Zet alstublieft de muziek harder.
De auto rijdt weg. Uit de luidsprekers klinkt het liedje "Als je lang, lang, lang...".
Roodkapje kijkt uit het raam, de Wolf kijkt steeds naar de container met taartjes. De auto rijdt naar een hoog flatgebouw.
Wolf: Weet je, Roodkapje, ik werk eigenlijk niet voor een taxibedrijf, dit is meer mijn hobby.
Roodkapje: We zijn al aangekomen, ik moet gaan. Anders kom ik te laat voor het concert.
De Wolf kijkt boos naar het meisje, zijn ogen glinsteren van list. En in zijn hoofd is een sluwe plan ontstaan.
Wolf: Luister, meisje, je geeft me nu die taartjes en je gaat stilletjes naar je oma, of ik doe de deur niet open en je mist het concert.
Roodkapje: Hoe kun je dit doen! Ik geef je de taartjes niet, mijn mama heeft ze voor oma gebakken, niet voor de Grijze Wolf!
Wolf: Als je ze niet wilt geven, dan eet ik je op!
Roodkapje raakt niet in paniek. Ze bedenkt snel dat ze om hulp moet roepen. Terwijl de Wolf even afgeleid is, drukt ze met alle kracht op de claxon en schreeuwt.
Roodkapje: Help! Berooving! Politie!
Net op dat moment loopt politieagent Oom Stépan voorbij. Hij hoort de schreeuwen uit de auto en haast zich te hulp.
Oom Stépan: Burger Wolf, wat gebeurt hier?
Wolf: Sorry, chef, alles is in orde, ga maar voorbij.
Roodkapje: Hij wilde me beroven en de taartjes afpakken! En hij laat me niet uit de auto! Nog even en ik mis het concert!!!
Wolf: Niemand houdt je tegen, ga je gang.
De Wolf opende de deur en Roodkapje stapte uit de auto.
Roodkapje: Dank u wel, Oom Stépan, nu kom ik op tijd bij oma en op het concert! En ik zal de Wolf de laagste beoordeling geven voor de rit en een klacht indienen.
Oom Stépan: Graag gedaan, meisje, ga snel. (zich tot de Wolf wendend) Nou, vriendlief, zullen we in het buisje blazen?
Wolf: Kunnen we niet afspreken, chef?
Oom Stépan: Ik ben een eerlijke politieagent, ik neem geen steekpenningen. Dus alstublieft, blaas.
De Wolf doet wat de politieagent vraagt.
Oom Stépan: Wow! Wie heeft er wolvenbes gegeten en is achter het stuur gaan zitten? Dat is niet goed, we gaan dit opschrijven.
Wolf: Waarom ben ik ooit met dit Roodkapje begonnen!
Einde.
