Dit verhaal speelde zich af in een orkest waar veel prachtige instrumenten speelden. De oude vleugel was het belangrijkste, die samen met muzikanten talrijke werken had uitgevoerd. Hij stond altijd in het midden van het podium.
De jonge viool, die in een duo met de vleugel stond, droomde ervan om te zingen zoals haar oudere vriend. Want de melodie van de vleugel resoneerde altijd op een bijzondere manier in de harten van de luisteraars.
De viool was hier erg verdrietig over en liet de jonge violist, die net zo jong was als zijzelf, vaak in de steek door een gebroken snaar. Op een dag, nadat ze opnieuw een snaar had beschadigd, huilde ze bitter.
Waarom kan ik niet zoals de vleugel spelen, zelfs de meest kieskeurige muziekliefhebbers verbazen en versteld doen staan! Hij staat trots tussen de instrumenten, en ik ben maar één van de vele violen in het orkest. Ik zal nooit zulke betoverende muziek kunnen spelen…
Dit horend, was de altviool, die altijd in de schaduw van de vleugel, violen en andere instrumenten speelde, verbaasd.
De viool hoeft niet zoals de vleugel te zingen," zei hij, "de viool kan met zijn eigen lied ook betoveren. Elk instrument is belangrijk. En elke viool in het orkest is uniek in zijn klank en onvergelijkbaar.
Maar wie zal mijn lied onthouden? Iedereen zal zich de vleugel herinneren! Is dat niet prachtig, zeg je? Dus hij is bijzonder, en wij zijn slechts één van de honderden instrumenten," antwoordde de viool.
Ja, waarschijnlijk zijn we één van de velen," zei de altviool nadenkend, "maar er zal zeker een ziel zijn voor wie ons lied het lievelingslied wordt. En voor ons zal deze persoon naar het concert komen. Wees jezelf, probeer niet te zingen wat je niet gegeven is. Laat de jonge muzikant niet in de steek, die met jouw hulp prachtige werken uitvoert.
Ik zou de vleugel vandaag graag willen overschaduwen. Maar ik heb een gebroken snaar. Nou ja, veel sterkte met het concert, altviool. Dank je voor je steun. Ach, als ik maar één keer kon zingen…" snikte de viool.
Veel sterkte met het concert! Wees niet verdrietig, je jonge maestro zal de snaar vervangen. Geloof maar: ons moment van glorie komt ook, het belangrijkste is om te zingen zoals wij zingen," moedigde de altviool zijn vriend aan.
Nadat de snaar van het favoriete instrument was vervangen, stapte de jonge violist het podium op. De oude vleugel begon te spelen, de altviool klonk, en nu was het de beurt van de viool. Maar omdat ze beter dan anderen wilde spelen, brak haar snaar opnieuw door de zware melodie. En toen verstomde de zaal in verwarring.
Nog een minuut, nog één minuut, en mijn viool zal opnieuw zingen. Ze zal zingen zoals geen enkele viool ooit heeft gezongen. Verwijt haar niet voor haar streven naar haar droom, zij is de beste van allemaal," fluisterde de muzikant met trillende stem.
Dit horend, speelde de viool de vertrouwde melodie op een manier die nog niemand had gehoord. Ze speelde prachtig, omdat ze haar maestro niet wilde teleurstellen. De zaal applaudisseerde lang, en de ogen van de jonge kunstenaar straalden. Want hij geloofde in de viool, en voor hem was er geen beter instrument ter wereld.
Het concert was voorbij, en iedereen keerde terug naar zijn plaats.
Je had gelijk, lieve vriend altviool," zei de viool, "vandaag hebben ze me allemaal gehoord en lief gehad omdat ik mezelf ben. We zijn goed wanneer we ons eigen lied zingen en niet streven naar wat ons vreemd is. Hoe naïef was ik om te denken dat iemand anders' lied me succes zou brengen. Ik heb mijn snaren voor niets afgebroken. Ik hou van het geluid van de vleugel, maar ik ben vergeten dat de viool net zo prachtig zingt. Een viool zijn is groot geluk!
Ja, je lied was vandaag wonderbaarlijk. Bravo, viool!" antwoordde de altviool, in wiens elke snaar oprechte vreugde voor zijn vriend zong.
Vele jaren waren de altviool en de viool vrienden, en ze speelden talrijke concerten. De viool schitterde, en steeds meer mensen kwamen haar luisteren. Ze begon solo op te treden in prachtige werken. En nu beviel het haar hoe ze klonken in een duo met de vleugel, die trots tussen de andere instrumenten stond.
Als je goed luistert, kun je de unieke muziek van de ziel van elke persoon horen. Net als verschillende instrumenten klinken onze melodieën prachtig, maar hoe hard je ook probeert, ze zullen niet anders klinken. Daarom is het belangrijk je eigen lied uit te voeren. Daarin ligt de bijzondere charme, mijn jonge vriend.
