Er woonde een egel in het bos.
Die leek op zijn moeder.
Net zo stekelig.
Op een dag, opgerold,
Lag hij
En sliep onder een groene struik.
En hij droomde een wonderbare droom.
En langs hem rende een vos.
En het leek haar alsof een wesp
Plotseling en brutaal haar had gebeten.
Maar het was een stekel die in haar pootje drong.
De vos schreeuwde: "Ach, wat doet het pijn!".
En haar stem klonk ontevreden.
De egel werd wakker van het gejammer van de vos.
De vos keek boos en streng.
"Vergeef me," zei de egel schuldig,
"Ik wilde je pootje niet prikken.
Jij, vosje, kijk beter waar je loopt!".
Ja, deze egels zijn erg stekelig…