De vriendelijke kleine beer Motya had in het dorp veel vrienden gemaakt. Met hen zwom hij in de rivier, speelde hij kegelen aan de rand van het bos, en 's avonds zaten ze op een bankje en deelden ze hun indrukken van de afgelopen dag.
Mijn broer is vrijwilliger!
Pochte het wolfje Tishka (hij kreeg die bijnaam vanwege zijn rustige, kalme aard).
Wie heeft hij wat gewreven?
Vroeg het eekhoornmeisje Dusya.
Nee, niet gewreven, maar vrij-wil-li-ger.
Herhaalde Tishka lettergreep voor lettergreep.
Ik hoorde dat zijn juf hem zo noemde. Ze zei: "Tolik, gefeliciteerd, nu ben je een echte vrijwilliger".
En wat doet je broer, die vrij-wil-li-ger?
Vroeg Motya.
Ik weet het niet, maar hij verdwijnt constant ergens. Misschien is hij een superheld die ijs eet?
Of misschien vecht hij tegen de boef Brajnik!
Viel Dusya hem bij.
Of misschien is hij Spiderman en redt hij constant de wereld.
De vrienden fantaseerden maar door.
Ik heb een idee! Ik stel voor dat we zijn broer volgen en hem ontmaskeren!
Riep Tishka uit.
Prima, ik ben erbij!
Stemde Dusya in.
Vroeg in de ochtend verzamelden de vrienden zich. Ze bewapenden zich met speelgoedpistolen, sabels en touwen, voor de zekerheid.
En daar ging Tolik het huis uit en liep de straat af. Vanuit hun schuilplaats achter de hoek van Tishka's huis observeerden de vrienden de vrijwilliger.
Tolik ging een winkel in.
Aha, voor ijs. Laten we blijven observeren.
Fluisterde Dusya.
Tolik verliet de winkel met twee volle tassen en liep naar de oude wijk, waar vervallen huizen stonden die hun laatste dagen uitleefden. Slechts drie oude vrouwtjes woonden aan de rand.
Dus hij heeft zijn hoofdkwartier in deze ruïnes. Goed ingericht, en hij heeft zoveel boodschappen gekocht. Het ziet ernaar uit dat hij hier voor lange tijd blijft.
Deelde Motya zijn vermoedens.
Maar tot ieders verrassing ging Tolik eerst naar het ene oude vrouwtje en gaf haar één tas. Daarna ging hij naar het tweede vrouwtje en gaf haar de rest van de boodschappen.
Ik begrijp er niets van. Wat doet hij?
Stamelde Tishka.
Ondertussen ging Tolik naar het derde vrouwtje. De vrienden sluipen naar haar huis en kijken door het raam hoe Tolik handig de dweil uitwringt en de vloer voor oma schoonmaakt.
Ah, waarschijnlijk wil hij wat bijverdienen - sparen voor een nieuwe fiets.
Zuchtte Tishka.
Maar toen Tolik vertrok, omhelsde oma hem en bedankte hem hartelijk voor zijn hulp.
Hij kreeg geen geld, dus Tolik helpt zomaar uit zichzelf?
Tishka's mond viel open van verbazing.
Tolik, wacht, stop! Leg ons uit!
Riepen de vrienden terwijl ze Tolik achtervolgden.
Wat doe je, Tolik? Waarom help je deze arme oude vrouwtjes?
Drong Tishka aan.
Omdat er niemand anders is om hen te helpen. Ze zijn eenzaam en hebben niemand. Ik bezoek hen, breng hun boodschappen, help met het huishouden, en soms praten we gewoon. Ik vertel hun het nieuws van de wereld en ons dorp.
Antwoordde Tolik.
Dus je hebt medelijden met hen?
Je zou het zo kunnen zeggen.
Antwoordde Tolik.
Kom met me mee. Op onze school hebben we een vrijwilligersbeweging. Aardige kinderen die niet bang zijn voor moeilijkheden en nuttig willen zijn voor de samenleving - voor andere mensen - sluiten zich bij ons aan. Kom mee, ik zal jullie met hen kennismaken. Het is net tijd voor onze bijeenkomst.
Vrijwilliger Tolik bracht zijn vrienden naar school. Ze gingen een ruim klaslokaal in.
Hallo allemaal, ik heb vrienden meegenomen. Ze willen weten wat de vrijwilligers in ons dorp doen.
Hallo, ik ben Katya. Mijn vriendin Asya en ik zijn bibliotheekvoluntairs. We presenteren nieuwe boeken die in de bibliotheek binnenkomen, herinneren kinderen eraan die hun boeken zijn vergeten terug te brengen, en organiseren creatieve avonden.
Groette het lieve katje.
Ik ben Misha. Mijn vrienden en ik - sporters Kolya, Kostya, Seva en Vika - patrouilleren door het dorp en zorgen voor openbare orde. Als er iets is, bellen we de politie, maar dat gebeurt zelden. Men respecteert ons en is bang voor ons.
Stelde het beertje zich voor.
En wij zijn vrijwilligers van het cultuurhuis.
En wij zijn ziekenhuisvoluntairs.
Wij willen ook mensen helpen. Nemen jullie iedereen aan?
Zei het eekhoornmeisje Dusya.
Natuurlijk, vrienden, sluit je aan bij onze vrijwilligersbeweging. We hebben veel werk. Binnenkort worden er sportcompetities in ons dorp gehouden. We hebben vrijwilligers nodig als helpers voor de organisatoren. Maar omdat jullie nog klein zijn, zullen jullie "junior-vrijwilligers" zijn - dat betekent helpers van vrijwilligers.
Stelde Tolik voor.
En vertrouwen ze ons? Zullen we sporters helpen?
Vroeg Motya.
Natuurlijk, vrijwilligers helpen iedereen. We zullen jullie een beetje trainen en voorbereiden, en dan zullen jullie vreugde brengen aan andere inwoners van ons dorp!
Dit is super geluk voor iedereen!!!
Riep Motya uit.
Dit is cooler dan superhelden!
Vervolgde Tisha.
Zo werden onze vrienden super vrijwilligers.
