Kruimelmuisje en Nieuwjaar

Muisje Kruimel woonde in een klein holletje met zijn moeder, Grijze Muis. Hij was geboren op een hete zomerdag, had nog nooit sneeuw gezien en wist niet hoe de winter was.

Moeder Muis vertelde vaak over strenge en lange winters, hoe moeilijk het was om voedsel te vinden, omdat overal diepe sneeuwhoopen lagen en er helemaal niets eetbaars was.

Begin winter viel er veel sneeuw. Het hele bos werd bedekt met een sneeuwlaag. Het muisje had nog nooit sneeuw gezien, omdat hij erg bang was om uit zijn holletje te gaan.

Op een dag was moeder in het bos bezig met muizenzaken, en toen ze terugkwam in het holletje, zei ze:

Hoe mooi is het bos in de winter! Sneeuwvlokken dansen langzaam in een trage wals en leggen zich zachtjes op de grond. En er zijn zoveel verschillende sporen in de sneeuw! Dat is interessant! Wil je kijken?

Nee, nee, ik ben bang!

Kruimel kroop in een hoekje van het holletje.

Na enige tijd zei moeder Grijze Muis:

Binnenkort is er een groot feest! Het Nieuwjaar komt eraan. Kraai Matrjona heeft al een kerstboom aan de rand van het bos versierd. De Kerstman zal langs ons holletje rijden.

Mama, ik wil de Kerstman en de mooi versierde kerstboom graag zien. Maar ik ben erg bang!

Riep Kruimel.

De Kerstman is een echte Goede Tovenaar, hij geeft iedereen cadeaus. Je moet hem vragen om iets tegen angst, zodat jij, Kruimel, eindelijk niet meer bang bent….

Op oudejaarsavond sprong moeder Grijze Muis uit bed en begon te luisteren….

Ik hoor het – ik hoor het, de Kerstman komt! Hoe mooi klinken de belletjes op zijn sledepaard!

Kruimel was zo blij dat hij zijn angsten vergat en dapper uit zijn holletje naar buiten sprong.

Op de sneeuwige bosrand zag hij mooie beschilderde sleeën, bespannen met drie sneeuwwitte rendieren. In de slee zat een reus – de Kerstman met een witte baard en rode jas. In zijn rechterhand hield hij een staf, in zijn linkerhand een grote zak.

De Tovenaar had een erg vriendelijk gezicht, en toen hij het kleine muisje zag, knipoogde hij, haalde een cadeau uit zijn zak en gooide hem onderweg een klein glitterend doosje toe. De Kerstman had veel haast, en de slee met rendieren verdween snel in het sneeuwbos.

Kruimel keek om zich heen: de sneeuw glinsterde in het maanlicht, overal waren sporen van verschillende dieren, een mooi versierde kerstboom stond aan de bosrand en straalde van heldere lichtjes. Overal zoveel schoonheid en helemaal – helemaal niet eng!!!!

Mama, mama, de Kerstman is echt de Goedste Tovenaar ter wereld! Hij gaf me een cadeau!

Riep Kruimel blij, terwijl hij terugrende naar zijn gezellige holletje.

En de winter is helemaal – helemaal niet eng! En de Kerstman bracht het Nieuwjaar voor iedereen!

Moeder Grijze Muis kuste haar geliefde zoontje zachtjes op zijn zwarte glanzende neusje, omhelsde hem liefdevol met haar pootjes en Kruimel viel in slaap. Hij droomde een erg fijne droom.

Vanaf dat moment was het muisje helemaal niet meer bang voor de winter, genoot van de witte sneeuw, bekeek sneeuwvlokken en dierensporen aan de bosrand.

Wat denk jij, welk cadeau gaf de Kerstman aan Kruimel? Wat lag er in het glitterend doosje?