Er waren eens een poes Bonja en een vosje Sonja. Ze woonden in het bos, dicht bij een berkenbosje. Ze hielden erg van reinheid en orde.
Op een dag gingen Bonja en Sonja naar een weiland om een picknick te houden en buiten te spelen. Maar toen ze aankwamen, waren ze erg bang en verrast: overal lag afval! Snoepwikkels, verpakkingen van sappen en chips, plastic flessen en bekers, conservenblikken, etensresten en papierfetsen bedekten de hele grond. Hun stemming verdween meteen door al die vuil. Zelfs de heldere lentzon straalde niet meer...
Dit is absoluut schandalig! ― riep Sonja uit.
Wij tweeën kunnen niet tegen zoveel afval opboksen! ― was Bonja bedroefd.
Sonja en Bonja besloten om de bosbewonerss om hulp te vragen. Ze gingen naar de wolf.
Wolf, we hebben hulp nodig! Ons mooie groene weiland is erg vuil en moet schoongemaakt worden, bevrijd van afval!
Ik ben achter hazen aan gerend en ben erg moe, ― zei de wolf, ― en dat weiland interesseert me niet.
Toen gingen Bonja en Sonja naar de beer.
Opa beer, ons weiland ligt vol afval, we moeten daar dringend orde op zaken stellen!
Ach, ik ben al te oud voor zoiets, ― antwoordde de beer.
De poes en het vosje besloten naar de hazen te gaan.
Geachte hazenmoeder! Je kinderen spelen graag op het bosweilan! Help ons het schoon te maken van afval!
Lieve meisjes, ik zou jullie graag helpen, maar ik heb een groot gezin en veel huishoudelijke taken, ― zei de hazenmoeder en sprong naar haar burcht.
Sonja en Bonja liepen lang door het bos in de hoop op hulp van de bosbewonerss. Maar iedereen was ofwel bezig, ofwel wilde gewoon niet vuil worden. Bonja ging op een boomstronk zitten en huilde bitter.
Hoe kunnen we tegen zoveel afval opboksen? Dit was ons favoriete weiland! We hielden ervan om daar op het gras te spelen, bloemen te plukken, naar de eerste paddenstoelen na de regen te zoeken... En nu zal al deze schoonheid sterven! Afval breekt af en vernietigt alles wat leeft!
Plotseling kwam er een eekhoorn aangehuppeld.
Hallo! Ik hoorde toevallig dat jullie het afval op het weiland willen opruimen! Ik weet hoe ik jullie kan helpen: aan de rand van het bos woont de Oude Boskabouter, hij is een tovenaar! Hij vindt altijd een uitweg uit moeilijke situaties!
Dank je wel, eekhoorn! ― bedankten de meisjes en gingen op zoek naar de Oude Boskabouter.
Ze liepen lang ― door een dennenbos, langs een margrietetveld ― en zagen eindelijk aan de rivier een kleine oude man in een groen jasje, een rode muts en gele handschoenen.
Hallo, opa! ― groetten Sonja en Bonja hem.
Hallo, meisjes! ― antwoordde de oude man.
Ze zeggen dat u in elke moeilijkheid kunt helpen?
Dat kan ik, ― antwoordde de Boskabouter droevig, ― maar daarvoor helpen jullie mij!
De oude man vertelde dat dit zijn favoriete rivier was, maar nu was ze erg vuil geworden door het afval dat mensen weggooien. En hij had echt hulp nodig van edele meisjes om het bos en de rivier schoon te maken. Natuurlijk stemden Sonja en Bonja in, want deze rivier stroomt ook langs hun favoriete weiland. Heel snel zal al het afval door de stroming naar hen toe worden gebracht.
Ik geef jullie magische containers. Daarmee kunnen jullie het afval verzamelen en sorteren voor vervoer en juiste recycling.
De Oude Boskabouter sloeg met zijn magische staf op de grond, en aan de oever van de rivier verschenen vier containers: voor plastic, voor glas, voor papier en voor huishoudelijk afval.
Dank je wel, Oude Boskabouter! Je hebt ons erg geholpen! ― zeiden de meisjes en gingen aan het werk.
Sonja en Bonja verzamelden lang afval, sorterend in de juiste containers. Ze werkten dag en nacht totdat de rivier en daarna het weiland volledig schoon waren.
Toen het werk klaar was, kwamen alle bosbewonerss naar het schone groene weiland om te spelen.
Zo maakten de poes Bonja en het vosje Sonja het bos schoon, en alle bewoners begrepen dat je reinheid en orde moet handhaven! En ze weigerden nooit meer om Sonja en Bonja te helpen.
