Winter is een tijd van wonderen. Wanneer lichte witte sneeuw op de aarde valt en de wind speels met fijne sneeuwvlokken speelt, gebeurt er echt toverwerk.
Weinigen weten dat Opa Vorst elk jaar een nieuwe helper kiest. Je dacht waarschijnlijk dat het iemand van de elfen was, maar nee, Opa kiest er een uit de kinderen die hem brieven schrijven.
En het aantal aanvragen voor deze functie neemt elk jaar toe. Wie wil er niet de nieuwjaarsnacht doorbrengen met een echte Opa Vorst, in plaats van met een verklede vader of grootvader. Maar de wintertovenaar heeft een verantwoordelijk persoon nodig. Opa's geheugen is erg slecht, zonder helper kan hij tweemaal cadeaus naar hetzelfde huis brengen, of erger nog - helemaal vergeten een cadeau voor een klein kind van de lijst te brengen.
En bij het versieren van ramen met sneeuwpatronen heeft Opa hulp nodig. Hij kan niet alle ramen alleen versieren. En dit werk begint al lang voor Nieuwjaar.
"Ik heb elke brief gelezen die de kinderen me hebben gestuurd, maar ik kon geen geschikte helper vinden. Wat moet ik doen? Ik kan het alleen niet aan!" dacht Opa Vorst, zittend aan een grote eiken schrijftafel. Op zijn neus prijkten blauwe bril met grote glazen, om te onderscheiden wie de waarheid schrijft over zijn gedrag dit jaar en wie liegt. Als een kind onwaarheid schreef, zou je door de bril niets zien behalve mooie sneeuwvlokken.
Opa Vorst dacht na, kraalde zijn hoofd, en besloot zelf op zoek te gaan naar een helper. Maar hoe verschijnen op straat in nieuwjaarskleding? Iedereen zou hem herkennen, en voor Nieuwjaar mag het niet dat kinderen Opa zien, anders gebeurt het nieuwjaarswonder niet. Er zit niets anders op, hij zal een gewone bontjas moeten aantrekken en warme laarzen. Zodat geen enkel kind hem op straat zou herkennen.
"Waar moet ik hem zoeken? Een goede, aardige, verantwoordelijke en dappere helper?" dacht Opa Vorst, staande op het mooi versierde plein bij de kerstboom. Zijn blik dwaalde over de voorbijlopende kinderen. Maar geen enkel kind voldeed aan Opa Vorst's hoge eisen. Een meisje trok haar moeder aan haar mouw en vroeg om ijs, een andere jongen weigerde zelf de slee te trekken, en bij een tent met kerstballen maakte een schelmse jongen een echt concert, stellende eisen om een kerstlolly te kopen.
Plotseling ving Opa Vorst's blik onder de andere kinderen een kleine magere jongen, die gekleed was in een dun jasje en helemaal niet winterse schoenen. In zo'n kou moest de jongen zeker bevriezen van kop tot teen. Maar de jongen klaagde niet en huilde niet, hij hield gekleurde handgemaakte kerstballen in zijn handen. En hij bood voorbijgangers aan om ze van hem te kopen.
Opa Vorst haastte zich door de menigte naar de jongen om te weten te komen wat hem deed staan in zo'n vorst alleen. Zodra hij de jongen naderde, riep die uit:
Handgemaakte kerstballen! Niet duur!
Hallo jongen, waar heb je zulke mooie kerstballen vandaan?
Rechtstreeks uit de werkplaats van Opa Vorst! Kerstballen van de hoogste kwaliteit. Wil je ze kopen? Ik geef ze goedkoop.
Opa Vorst keek aandachtig in de ogen van de jongen en zag daarin de weerspiegeling van die kwaliteiten die hij zo lang in andere kinderen zocht. Maar haastig een beslissing nemen was niet verstandig, hij moest alles goed controleren. En hij zei:
Uit de werkplaats van Opa Vorst zeg je? Interessant... Laat me eens kijken, zei opa en pakte een rode bal in zijn hand, waarop met een dunne witte borstel zorgvuldig ingewikkelde patronen waren getekend die op sneeuwvlokken leken.
Bevallen mijn speeltjes je? Meestal lopen mensen voorbij... zei de jongen en zijn ogen waren tegelijk vol hoop en verdriet.
Weet je, ik geloof je. Ik ben ooit in de nieuwjaarsworkshop van een tovenaar geweest, en de speeltjes die de elfen daar maken zijn veel minder kleurrijk dan de jouwe.
Dus je koopt deze bal van me? zei de jongen en zijn ogen glinterden van tranen.
Sterker nog, mijn vriend, ik koop ze allemaal en nog meer, maar je moet me één belangrijke vraag beantwoorden. En eerlijk antwoorden.
Alles wat je wilt weten! zei de jongen en was bereid alles te doen om die ballen te verkopen die hij zo zorgvuldig verschillende nachten achter elkaar had getekend.
Zeg me, wat bracht je ertoe je ongelooflijke kunstenaartalent te besteden aan het verkopen van kerstballen op het plein op Nieuwjaarsvooravond, en nog wel in een jasje dat je nauwelijks tegen de wind beschermt?
De jongen antwoordde lang niet. Hij liet zijn hoofd hangen en schaamde zich zo voor deze vrijgevige volwassene, die bereid was al zijn kerstversiering te kopen. Hij zocht naar de juiste woorden, maar kon de waarheid niet zeggen.
Ik zie dat iets je bezorgd maakt, maar je kunt me vertrouwen. Geloof me, ik kan de belangrijkste geheimen bewaren. Maar als je niet wilt antwoorden, hoef je dat niet. Ik koop toch je kerstballen, zeg alleen je prijs.
Nee, dat zou oneerlijk zijn. Ik heb beloofd het te vertellen.
Ik waardeer je eerlijkheid en wil je bedanken.
De woorden van Opa Vorst raakten de jongen zo erg dat hij diep adem haalde van de koude lucht en zei:
Ik verkoop speeltjes op het plein omdat ik geld nodig heb om eten te kopen. Ik draag dit oude jasje omdat ik geen ander kleding heb. Ik verspil mijn talent omdat ik het niet kan ontwikkelen. Ik ben dakloos, vraag me alleen niet om medelijden. Koop gewoon de ballen.
Je bent een erg dappere jongen. Vergeet me, ik kende je naam niet.
Mijn naam is Tema. Ik heb mijn deel van onze afspraak nagekomen.
Wat als ik je veel meer aanbied dan alleen het kopen van ballen? Ik ben bereid je hulp aan te bieden. Werk en onderdak aan te bieden. Denk alleen niet dat ik je medelijden heb.
Maar waarom ik?
Begrijp je, ik heb een helper nodig. Iemand zoals jij - dapper, aardig, verantwoordelijk.
Wat voor werk doet u?
Ik... Hoe zal ik het zeggen... Ik ben Opa Vorst.
De jongen lachte, maar Opa Vorst haastte zich niet hem te stoppen.
Je maakt een grapje? Dit kan niet waar zijn!
Geloof je niet in Opa Vorst?
Ik geloof, maar... Er zijn me al lang geen nieuwjaarswonderen overkomen.
Dan is het tijd om dat te veranderen!
Opa Vorst klikte met zijn vingers en er begon een zware sneeuwstorm. Tema kon niet geloven dat hij getuige was van zulke toverij.
Geloof je nu dat ik Opa Vorst ben?
Ja! Ik geloof je!
Dus je gaat akkoord met mijn voorstel?
Natuurlijk, ik ga akkoord!
Pak dan je kerstballen en we gaan naar het noorden om ons voor het feest voor te bereiden. Er is veel werk, maar samen redden we het zeker.
Maar heb je mijn kerstballen nodig? Je bent een tovenaar en je elfen zouden zeker...
Ik heb nog nooit zulke mooie kerstballen gezien. En geloof me, ik heb er veel gezien... En deze ballen heb ik beloofd te kopen, dus ze zijn terecht van mij. En ik zal ze aan mijn Nieuwjaarsboom hangen.
Dank je! zei de jongen alleen en omhelsde Opa Vorst blij.
Hoeft het gezegd te worden dat zo'n eerlijke en verantwoordelijke helper Opa nog nooit had gehad. Tema beviel de tovenaar zo goed dat hij hem aanbood voor altijd te blijven werken!
