Ik zeg 's ochtends tegen mezelf:
„Ik sta op! Hoera, hoera!
Vandaag is gewoon geweldig,
Ik ben blij jullie allemaal te zien!”.
Ik verjaag mijn slaperigheid,
Ik haast me naar de gymnastiek,
Daarna wassen,
En zoete thee als beloning voor al mijn inspanning.
Maar eerst een lepel pap.
Ik heb alles opgegeten, zelfs de kruimels
Heb ik niet op het bord laten liggen,
Zelfs het vel op de melk stoorde me niet!
Ik pak mijn schooltas zelf in
En controleer zelfs de deur:
Heb ik alles nu goed afgesloten,
Ben ik niets vergeten?
Waarom is mama hier?
Kijkt ze me met een vrolijke blik aan,
Glimlachend, blijft ze maar kijken?
Zelfs Pluis, de kat-bandiet,
Kijkt me vreemd aan.
Wat is hier aan de hand, gezin?
„Vandaag is het een vrije dag!
Lieverd, schat, met jou
Heeft de ochtend ons een grap geflikt.
Je bent immers heel vroeg opgestaan
En je bent helemaal een topper!
Papa bevestigt het ook.
Alleen de school is dicht!” ―
Zo zei mama tegen mij.
Ik glimlachte hierom,
Rekte me lekker uit.
Ik ging op bed liggen,
Om nog even te slapen.
Want vandaag is een vrije dag ―
Mijn favoriete dag!
