Er was eens een moederkat en zij had een kleine zoon — een katje dat zij Pluisje noemde.
Zij woonden diep in het bos in het huisje van de boswachter. Het katje had een gelukkige jeugd, zijn moeder hield van hem, zij ving elke dag muisjes voor hem en speelde verstoppertje met hem.
De boswachter zette hem 's avonds op zijn schoot en streelde lange tijd zijn zachte vachtje, en Pluisje spinde van plezier.
Rond het huis was veel interessants, het katje hield ervan alles te onderzoeken, kroop in gaten onder boomstronken, speelde met gevallen blaadjes, warmde zich in de zonnestralen, uitgestrekt op de veranda.
Op een ochtend vroeg werd het katje wakker naast zijn moeder en vertelde dat hij een interessante droom had gehad. Het was alsof hij veel vrienden had, zij hadden plezier en speelden samen.
Het kleine Pluisje werd verdrietig toen hij besefte dat het slechts een droom was. Hij besloot dat hij zeker vrienden zou zoeken, want alleen leven is erg saai.
Toen moederkat op jacht ging, slipte het katje onopgemerkt het huis uit en liep langs een voetpad naar de bosrijke gebieden.
Na door de struiken te zijn gekropen, bevond het dappere Pluisje zich op een kleine open plek waar een beekje doorheen stroomde. Toen hij dichterbij kwam, zag hij vissen in het water en probeerde met hen te praten, maar zij zeiden niets.
Na de beek over te steken vervolgde het katje zijn weg. Na nog een stukje te zijn gelopen, botste het bijna neus aan neus met een wolf. Pluisje sprak met de wolf, maar deze ontblootte alleen zijn tanden en probeerde het katje te pakken. Het kleine dier ontsnapte ternauwernood aan de grijze roofdier.
Na door de struiken te zijn gekropen, ontmoette het katje een mooie rode vos en bood haar zijn vriendschap aan. De vosje glimlachte en likte haar lippen. Zij begon langzaam naar Pluisje toe te lopen, zij wilde hem met list pakken en opeten. Maar de kleine reiziger klom snel in een hoge boom. Het katje zat er totdat de vos het beu werd hem in de gaten te houden.
Nadat de vos was vertrokken, klom het katje uit de boom en wilde net naar huis gaan, want hij besefte dat hij geen vrienden zou vinden.
Maar plotseling hoorde hij vrolijke stemmen en liep in die richting. Op de open plek waar het katje al eerder was geweest, speelden kleine konijntjes, en over de bomen sprongen eekhoornjes, en zelfs kleine egeltjes waren er. Zij speelden een leuk spel van pakje-aan.
Het katje groette beleefd iedereen en vroeg of hij mee mocht doen. De kleine bosbewonersstelden zich om Pluisje heen, zij bekeken hem met interesse. Het katje legde uit dat hij in het huisje van de boswachter woonde, maar dat het hem daar alleen saai was zonder vrienden. En toen boden de eekhoornjes, konijntjes en egeltjes hem hun vriendschap aan. Op dit voorstel stemde Pluisje blij in.
De kleine dieren speelden bijna de hele dag en merkten in het spel niet dat de zon al begon onder te gaan en het buiten donker werd. Toen boden de eekhoornjes aan het katje naar huis te brengen en beloofden dat zij elke dag op bezoek zouden komen om te spelen. De konijntjes vroegen ook of zij Pluisje mochten bezoeken, waar Pluisje erg blij mee was.
Het katje keerde naar huis terug, moederkat was erg blij, zij maakte zich zorgen, want in het bos loert veel gevaar op kleine dieren. Maar het katje stelde haar gerust en vertelde over zijn reis en dat hij veel vrienden had gekregen. Moederkat was blij voor haar zoontje.
Pluisje werd nu elke dag bezocht door zijn vrienden, soms om de beurt, soms allemaal tegelijk. Zij vonden altijd iets om te doen, want met vrienden is het altijd leuker.
