In een grote stad woonde een klein autootje genaamd Vroom. Het had zijn thuis in een ruime garage naast een mooi huis.
Elke ochtend werd Vroom vroeg wakker, bracht oom naar zijn werk, en in het weekend gingen ze samen op reis.
Maar Vrooms grootste droom was een wandeling door het bos.
Na een werkweek zei oom toen hij het autootje in de garage zette:
Morgen kun je doen wat je wilt. Ik ga nergens heen, je bent helemaal vrij. Je kunt gaan waar je maar wilt.
Vroom werd wakker met de eerste zonnestralen en reed vol vreugde op avontuur af. Terwijl ze door de straten van de stad reed, langs hoge gebouwen, kleurrijke winkels, pleinen en parken, merkte ze niet dat ze al buiten de stad was, op een brede weg.
Voortdurend zong ze haar favoriete liedje in haar hoofd:
Ik rij, ik rij ver weg,
ik rij achter het stuur,
Samen met jullie
zingen we een liedje mee.
Vroom reed steeds verder weg van de stad. Links van de weg zag ze een groot veld met een werkende maaidorser. Na een klein dorpje met huizen die heel anders waren dan in de stad, kwam ze bij het bos.
Het bos verwelkomde haar met hoge, slanke bomen, felgroen gras en het mooie gezang van vogels.
Wat was het stil en rustig in het bos! De zon stond al hoog aan de hemel, maar in de auto was het niet warm. De bladeren van de bomen beschermden het autootje tegen de hete zonnestralen en gaven schaduw. Ze merkte niet eens dat ze mee zong met de vogels…
Toen ze langs een enorme dode boomstronk reed, zag ze een open plek vol witte paddenstoelen. Zonder na te denken begon Vroom ze in haar kofferbak te verzamelen.
Oh, wat veel ervan! Dit zijn echte eekhoorntjesbrood.
Verder vond ze nog enkele berkenzwammen en espenboleten. Er waren steeds meer paddenstoelen. Onderweg ontdekte het autootje een open plek met aardbeien, at wat, rustte uit en besloot terug te gaan.
Maar diep in het bos kon Vroom de weg waarlangs ze gekomen was niet meer vinden. Ze was verdwaald. Ze toeterde een paar keer, hopend dat iemand haar zou horen en te hulp zou schieten.
Wat moet ik doen? Het wordt al donker, ik zal waarschijnlijk in het bos moeten slapen.
Dacht het autootje verdrietig.
Vroom ontdekte een open plek in de buurt, zocht een plekje onder een berkenboom en maakte het zich gemakkelijk.
Ineens hoorde ze iemand huilen. Vroom luisterde goed.
Inderdaad, ergens in de buurt huilde iemand. Het autootje reed naar het geluid en zag een klein meisje op een boomstronk zitten.
Hallo! Wat is er gebeurd, waarom zit je hier alleen en huil je?
Vroeg het autootje.
Ik was zo druk bezig met paddenstoelen zoeken dat ik verdwaald ben.
Antwoordde het meisje snikkend.
Ik zit in dezelfde situatie.
Zei Vroom.
Laten we kennismaken.
Ik ben Lola.
Antwoordde het kind snikkend.
En ik heet Vroom. Kom snel bij me in, ik denk dat het gaat regenen. Kom mee, ik heb een mooi plekje onder een berkenboom gevonden. Daar wachten we het onweer af, slapen we, en morgen zoeken we samen de weg naar huis.
Lola sprong in de auto en ze schuilen onder de boom voor de regen.
Regendruppels tikten op het dak van de auto. Bij dit geluid vielen het vermoeide meisje en Vroom in slaap zonder het te merken.
Ze sliepen de hele nacht.
Vroeg in de ochtend hoorde je vlakbij het geluid van een werkende motor.
Snel, snel.
Zei Vroom opgewonden.
Ik denk dat er een tractor in de buurt werkt. Die kan ons helpen om uit het bos te komen.
De vrienden in nood reden meteen naar het geluid toe… En inderdaad, op ongeveer driehonderd meter afstand werkte een oude tractor.
Goedemorgen.
Zeiden de vrienden.
Goedemorgen, veel sterkte.
Antwoordde de tractor verrast.
We zijn verdwaald, we hebben in het bos geslapen. Zou je ons kunnen helpen om hier weg te komen?
Vroeg het autootje beleefd.
Geen probleem, natuurlijk help ik. Rij langs deze bospad, zonder af te slaan, tot je een grote vertakte eik ziet. Sla daar rechts af, dan nog een keer rechts, en daarna rechtdoor, dan kom je op de snelweg.
Legde de tractor uit.
Is het echt zo simpel?
Vroeg Lola blij.
Heel erg bedankt. Tot ziens!
Bedankte Vroom en ze reden met het meisje naar huis.
Tot ziens!
Riep de oude tractor hen na.
Ze volgden de aanwijzingen van de tractor op en vonden snel de weg naar de snelweg.
Vroom bracht Lola naar haar dorp en reed zelf terug naar de stad.
De vertrouwde stad verwelkomde haar met dezelfde heldere zon, alleen dreven er snel witte wolken voorbij. Het autootje reed over de weg en terwijl ze terugdacht aan het bosje, de open plek, de paddenstoelen, het meisje Lola, de regen en de oude tractor, was ze het gelukkigst! Wat had ze een fijne vrije dag gehad!
