Heb je je ooit afgevraagd wat er gebeurt in de boeken die in de kast staan en die niet worden gelezen? Het blijkt dat de personages in boeken hun eigen leven leiden zodra je het boek dichtslaat en in de kast zet.
In het alfabet zijn de letters de hoofdpersonages. En zij worden ook levend zodra het boek wordt dichtgeslagen en in de kast gezet.
In Katja's kamer stonden veel boeken, ze hield er erg van. Maar nadat Katja een boek had gelezen, zette ze het in de kast en las het nooit meer opnieuw. In haar kast stond ook het Alfabet, waarmee Katja ooit had leren lezen.
In dit Alfabet woonden 33 letters. Ze leefden rustig, maar op een dag besloot de letter Ja, een bekende deugniet, een omwenteling in het boek te veroorzaken. Ze wilde niet langer achteraan staan.
Waarom moet ik helemaal achteraan staan? Ik ben toch de belangrijkste letter, zonder mij gaat het niet. Ik ben zowel een letter als een heel woord. Kom op, geef me jouw plaats.
Zei de letter Ja tegen de letter A.
Maar jij en ik bepalen niet hoe de letters erin moeten staan. Ieder van ons heeft zijn beurt. Waarom zou jij de eerste moeten zijn?
Vroeg de letter A.
Omdat ik dat heb besloten. Als je niet vrijwillig wilt, dan zal het met geweld gaan.
Dreigde de letter Ja en duwde de letter A uit het Alfabet, en nam zelf haar plaats in.
En toen gebeurde er iets vreemds. De letter A verdween uit alle woorden in het alfabet, en de letter Ja nam haar plaats in. Het woord "appel" werd "jappel", in plaats van "aap" werd het "jaap".
De letters waren erg verrast over hun nieuwe buren. Maar toen ze naar de letter A gingen voor uitleg, vonden ze haar helemaal niet. In het huis van de letter A woonde nu de letter Ja. En op alle pagina's van het alfabet pronkte nu de usurpator Ja.
Waar is de letter A?
Vroegen de letters elkaar.
De letter A, de letter A... waarom hebben we die nodig, nu heb ik haar plaats ingenomen.
Antwoordde de letter Ja trots.
Maar hoe kan dat? We kunnen niet zonder de letter A.
Zei de letter K.
Waarom niet?
Vroeg de letter Ja terug.
Want veel woorden eindigen op de letter A, en nu krijgen we "katje" in plaats van "kat", "hondje" in plaats van "hond", "tafelke" in plaats van "tafel"...
En wat is er mis met die woorden?
Vroeg de letter Ja.
Ze klinken grappig, hoor je dat niet?
Antwoordde de letter K.
Volgens mij klinken ze helemaal niet grappig. Alles is precies zoals het hoort te zijn. Als iemand iets niet leuk vindt, dan hou ik je hier niet tegen. Je kunt de letter A volgen.
Zei de letter Ja.
De letters waren in verwarring. Ze vonden deze situatie helemaal niet prettig, maar hoe konden ze het oplossen?
Gelukkig kwam er een vriendinnetje van Katja op bezoek met haar jongere zusje, een meisje genaamd Jana, dat 6 jaar oud was en binnenkort naar school zou gaan.
Dit is het Alfabet - mijn eerste boek. Het zal je helpen leren lezen.
Zei Katja en gaf Jana haar Alfabet.
Ik kan al een beetje lezen.
Zei Jana en opende het alfabet op de eerste pagina.
Jana zag dat dit Alfabet anders was dan het boek waarmee zij leren lezen, maar probeerde toch de woorden erin te lezen.
Jaap, jlfabet, jappel...
Las Jana.
Je leest niet goed. Het moet "aap", "alfabet", "appel" zijn.
Verbeterde haar zus haar.
Maar hier staat het zo.
Zei Jana beledigd.
Geef hier, laat mij kijken.
Zei Katja en nam het Alfabet in haar handen.
En inderdaad, het meisje zag dat op de eerste pagina in plaats van de letter A de letter Ja stond. Katja begon de pagina's van het Alfabet om te slaan en merkte op dat in haar Alfabet de letter A helemaal ontbrak.
Dat is niet goed!
Zei Katja en pakte een rode marker.
Ze begon de letter Ja door te strepen in de woorden waar ze niet hoorde. Het kostte veel tijd, maar Katja verbeterde voorzichtig alle woorden. Toen sloot ze het Alfabet en zette het terug in de kast.
En toen gebeurde er een wonder, de letter A keerde terug. Ze stond weer op haar plaats, en de letter Ja op de hare.
De letter Ja had geen keus dan haar plaats te accepteren. De letter Ja begreep dat ze zich niet zo had mogen gedragen, want elke letter in het Alfabet heeft zijn eigen plaats en die mag je niet verstoren.
