In een groot groen bos groeide een klein pluizig kerstboompje. Het groeide tussen andere bomen en zag elk jaar hoe hun bladeren in de herfst alle kleuren van de regenboog aannamen, en in de winter afvielen terwijl er een witte, lichte sneeuw op de takken viel. Maar het kerstboompje hield het meest van de lente, wanneer er kleine, tere knoppen op de bomen verschenen, waaruit jonge groene blaadjes tevoorschijn kwamen.
En het kerstboompje was zowel in de winter als in de zomer groen. Maar het kerstboompje was niet jaloers op de andere bomen, want zij waren nooit op een Nieuwjaarsfeest geweest, terwijl Grootvader Vorst haar groene, pluizige, versierde boom altijd mee naar het feest nam.
Vorst wikkelt het kerstboompje in sneeuw en legt het te slapen. Hij zegt zachtjes tegen haar:
Slaap, kerstboompje, slaap lekker.
En de Sneeuwstorm zingt wiegeliedjes:
Slaap, lieve kerstboom, zorg dat je niet bevriest!
Het kerstboompje houdt van Vorst en de Sneeuwstorm vanwege hun zorg en goedheid.
Op een dag voor Nieuwjaar zegt Grootvader Vorst tegen het kerstboompje:
Kerstboompje, schoonheid, morgen hebben de kinderen feest, jij zult er mooi en prachtig uitzien. We zullen je versieren met gekleurde ballen en mooie slingers ophangen. Maar je moet vandaag goed uitrusten en goed slapen.
Goed, Grootvader Vorst, ik zal vroeg gaan slapen, en morgen zal ik op het feest het mooiste zijn en de kinderen blij maken!
De avond viel in. Zodra het kerstboompje zich in sneeuw wilde wikkelen en gaan slapen, rende er een grijs konijntje voorbij en vroeg het kerstboompje:
Groene kerstboom, waarom ga je zo vroeg slapen? Laten we spelen! Ik zal rond jou heen springen en jij probeert me met je takken te vangen.
Oh, konijntje, ik zou graag met je spelen, maar ik heb Grootvader Vorst beloofd dat ik vroeg ga rusten, morgen is er een feestje in de kleuterschool, ik moet goed slapen.
Geen probleem, dan zal ik rond jou heen rennen en spelen, terwijl jij rust.
Goed, maar maak alsjeblieft niet te veel lawaai, konijntje.
Zo spraken ze af. Zodra het kerstboompje zijn ogen sloot en de slaap kwam, hoorde het het konijntje springen en liederen zingen. Dus tot het konijntje niet moe werd en naar huis ging, kon het kerstboompje niet slapen.
Het konijntje rende weg, en het kerstboompje wilde net een dutje doen, toen het een boze wolf en een vos voorbij hoorde rennen:
Jij, sluwe vos, zult nog voor me dansen! — gromt de wolf.
Wat is er, grijze, ik begrijp niet waarom je boos op me bent? — antwoordt de sluwe vos.
Je begrijpt het niet? Wie heeft me dan op een vals spoor achter het konijntje gestuurd? — zegt de wolf luider en probeert de vos bij de staart te grijpen.
Vergeef me, grijze, ik moet ook eten! Aaah! — piepte de sluwe vos toen de wolf dicht bij haar in de buurt kwam.
Zouden jullie wat stiller kunnen zijn, — mengde het kerstboompje zich in het gesprek, — ik moet goed slapen voor morgen, en jullie storen me.
Oh, vergeef me, kerstboom, het is allemaal de schuld van de wolf! — zei de vos en maakte gebruik van de verwarring om weg te rennen.
Ik zal je pakken! — riep de wolf en rende achter haar aan.
Het kerstboompje probeerde weer in slaap te vallen, maar hoorde voetstappen in de buurt. Het was een man met een bijl. Het leek erop dat hij het kerstboompje tot aan de wortel wilde omhakken. Het groene boompje werd bang en riep naar hem:
Hak me niet om, man, Grootvader Vorst heeft beloofd me morgen mee naar het feest te nemen.
Kerstboom, kerstboom, je bent zo mooi, ik wil je graag mee naar huis nemen!
Hoe kan dat, ik moet morgen op het feestje verschijnen, anders worden de kinderen verdrietig!
Oké, dan ga ik naar huis en koop ik een kunstmatige kerstboom.
En maak alsjeblieft geen lawaai hier, ik moet slapen.
De man met de bijl vertrok, maar het kerstboompje kon maar niet in slaap vallen. De ene keer wilde een specht in de naburige boom een gat maken, de andere keer begon de sterke wind te huilen. Pas in de ochtend kon het mooie boompje even slapen, en zei eerlijk tegen Grootvader Vorst:
Grootvader, ik heb bijna de hele nacht niet geslapen, ik was nerveus, maar ik zal toch naar het feest gaan, ik kan de kinderen niet teleurstellen.
Dank je wel, lieve, ik hoop dat je volgende jaar beter slaapt, maar nu is het tijd om je op te tuigen!
En het kerstboompje werd nog mooier. Het trok mooie versieringen aan en ging met grootvader naar het feest. En het bracht veel, veel vreugde aan de kinderen!
