Op straat scheen een heldere zonnige ochtend, en Kiko holde heen en weer over de weide, sprong en speelde. Kiko was een veulen en had zoveel energie dat het leek alsof ze de hele dag kon blijven springen.
Plotseling riep moederpaard haar:
Kiko, lieverd, kom je manen kammen. We hebben vandaag nog niet gekamd!
«Weer kammen», dacht Kiko chagrijnig. Ze kon zich wassen in de vijver, ze hield van tandenpoetsen, en ze kon zelfs zelf haar hoefijzers aandoen, maar kammen is saai, vervelend en soms pijnlijk.
Mam, zei Kiko
Ja, lieverd, antwoordde mama.
Mam, als ik me niet kam, word ik dan mooi?
Natuurlijk word je mooi, je bent altijd mooi!
Waarom zou ik me dan kammen? Het is vervelend en soms pijnlijk. En het is saai!
Als je je niet kamt, blijf je mooi, maar onverzorgd. En kammen is bovendien goed voor je haar.
Wat betekent «onverzorgd»?
Dat betekent onverzorgd en slordig, antwoordde mama.
Kiko zuchtte, ging voor mama staan, en mama begon haar manen te kammen.
Toen het klaar was, galoppeerde Kiko zo snel als ze kon naar haar vrienden. Het eerste dat ze tegenkwam was pauw Babun.
Hallo, pauw Babun!
Hallo, veulen Kiko!
Babun, ben jij een mooie pauw?
Natuurlijk ben ik mooi, zie je dat dan niet?
Waarom heb je zo'n pluimstaart?
Als ik hem spreid, word ik nog mooier! antwoordde Babun.
«Dus als ik mijn manen kam, word ik ook nog mooier», dacht Kiko, en ze galoppeerde verder.
Toen kwam ze kat Feona tegen. Ze zat onder een boom, likte haar poot en streek er over haar hoofd.
Feona, ben je je aan het kammen? vroeg Kiko.
Ja, mrrr, antwoordde Feona.
Waarom doe je dat?
Zo verzorg ik mezelf en word ik van vlooien af die in mijn vacht kunnen komen.
«Dus ik word ook van vlooien af als mama me kamt», dacht Kiko.
Die avond, toen Kiko in slaap viel, dacht ze na over wat er die dag was gebeurd.
De volgende dag, toen het weer tijd was om te kammen, vroeg Kiko aan mama:
Mam, als ik me niet ga kammen, word ik dan onverzorgd, niet zo mooi, en krijg ik vlooien?
Nou, in één dag krijg je geen vlooien, antwoordde mama.
Dus als ik één dag niet kam, is dat niet erg?
Ja, antwoordde mama, één dag is niet erg.
Kiko lachte en vroeg:
Maaam. Mag die dag vandaag zijn? Mag ik me vandaag niet kammen?
Mama dacht even na en zei:
Goed, Kiko, vandaag mag je je niet kammen.
Jippie! riep Kiko en galoppeerde naar haar favoriete weide.
Maar morgen moet je je echt kammen! riep mama haar na.
Zeker! riep Kiko van ver terug.
En ze galoppeerde over haar favoriete weide met een licht verwarde manen, die door de wind werden meegenomen, en was weliswaar een beetje onverzorgd, maar even mooi als altijd.
