Er was eens een jongen die Max heette. Hij was lief en behulpzaam en hield heel veel van dieren.
Op een dag liep Max in het park en zag hij een hond. Ze lag op de grond en jammerde. De jongen liep dichterbij en begreep dat haar poot gebroken was.
Hij raakte erg in paniek en besloot de arme hond te helpen: hij maakte een spalk van een stok en een plastic zak, zette de poot vast, tilde de hond op en droeg haar naar huis.
De moeder van Max was dierenarts. Max vroeg haar om de hond te helpen.
De poot is gebroken, ― bevestigde ze en begon uit te leggen hoe het dier verzorgd moest worden.
Max vond de hond heel lief en hij overtuigde zijn moeder om haar te houden. De nieuwe huisgenoot kreeg de naam Fleur.
Fleur kreeg een gipsverband en werd gevoerd. Toen ze in slaap viel, vertelde moeder aan Max hoe hij goed voor haar moest zorgen en welke oefeningen hij moest doen zodat ze sneller zou herstellen.
Moeder hield de toestand van de hond in de gaten en controleerde elke week haar poot. Alles ging goed. Max oefende regelmatig met Fleur en al snel was de hond beter.
De jongen was erg blij toen moeder het gipsverband van Fleurs poot haalde. Hij ging elke dag met haar wandelen, borstelde haar vacht en speelde met haar. Max werd dol op Fleur, en zij op haar nieuwe baasje.
Max begon haar commando's te leren. Eerst eenvoudige: „Zit”, „Lig”. Daarna moeilijkere: „Haal”, „Blaf” en „Aanvallen”. De hond begreep alles snel. Ze was dankbaar voor de zorg van de jongen en deed haar best om alles te doen wat hij zei.
Al snel leerde Max zijn lieveling trucjes: „Geef poot”, „Draai rondjes” en „Spring”. Voor elke goed uitgevoerde truc gaf hij haar een lekkernij.
Fleur was slim en leerde zelfs reddingstechnieken. Zo leerde ze snel mensen opsporen op basis van reukspoor. Ze kon mensen zoeken die in het bos verdwaald waren en hulpsignalen geven. Bovendien zwom de hond uitstekend en kon ze mensen in het water redden.
Op een dag liepen Max en Fleur in het park. Plotseling hoorden ze geschreeuw vanaf de rivier. Ze renden erheen en zagen dat een jongen in het water was gevallen en er niet uit kon komen. Max gaf Fleur het commando om een touw te brengen. Ze namen het vaak mee voor trainingen.
De hond bracht het touw snel naar de oever en Max kon de jongen uit het water trekken. De jongen was zeer dankbaar dat Max en Fleur hem het leven hadden gered.
Vanaf die dag werden Max en zijn hond reddingswerkers in het park. Ze hielpen mensen die in moeilijkheden kwamen en redden dieren die het slecht hadden. Ook bezochten ze ziekenhuizen en verzorgingstehuizen om eenzame mensen een hart onder de riem te steken.
Max en Fleur werden echte beroemdheden in hun stadje. Mensen herkenden hen op straat. De jongen was blij dat zijn hond zijn trouwe vriendin was geworden, en samen brachten ze de mensen nut.
Gelukkig is Max ooit niet voorbijgelopen aan een dier dat hulp nodig had. Hij vond een vriend en wist zeker dat Fleur altijd bij hem zou zijn en in elke situatie zou helpen. Samen konden ze degenen helpen die het echt nodig hadden!