Radio is al lang onderdeel van ons leven, maar tegenwoordig luisteren mensen steeds vaker naar radio in auto's en op telefoons. De eerste radiotoestellen zijn echter al lang vergeten.
Op een dag wandelde de jonge man Pavel zoals gewoonlijk in het park. Hij verschilde van zijn leeftijdsgenoten. Zij gaven de voorkeur aan computers en communiceerden steeds vaker via telefoon. Pavel daarentegen hield van persoonlijk contact en wandelingen in de natuur. Hij hield ervan om in het park te zitten en een boek te lezen.
Deze keer zat Pavel op een bankje in het park en las een boek, toen hij plotseling een vrouwenstem hoorde die uit de rozenbstruiken kwam. Pavel liep er meteen heen. Maar hij vond daar geen levende ziel. In de struiken lag een oude radio. Het geluid kwam daaruit.
Een meisje met een aangename stem las een roman voor, dezelfde roman die Pavel een minuut eerder was begonnen te lezen. Hij was verbaasd. Het meisje had een aangename stem en gaf op deskundige wijze commentaar terwijl ze de roman voorlas.
Pavel nam de radio mee. Zodra hij een vrij moment had, zette hij de radio aan en luisterde naar de aangename stem van het meisje. Maar het was niet alleen de stem van het meisje die hem beviel, hij hield ook van de literatuur die zij selecteerde.
Toen Pavel de frequentie van dit radiokanaal bepaalde, kon hij de naam van het radiostation niet vinden. Op basis van gegevens uit openbare bronnen kon zo'n kanaal gewoon niet bestaan.
Pavel luisterde steeds vaker naar dit kanaal en merkte op dat de uitzending op bepaalde dagen en uren werd onderbroken. Omdat het meisje veel las, veronderstelde Pavel dat zij aan een universiteit studeerde, waarschijnlijk aan een faculteit gerelateerd aan literatuur. Hij begon na te denken hoe hij haar kon vinden. Want in al die tijd dat hij naar de radio luisterde, was de jongen verliefd geworden op het meisje.
De tijd verstreek. Pavel luisterde voortdurend naar de radio en droomde ervan om dit meisje in het echt te ontmoeten en met haar te spreken. Hij was ervan overtuigd dat zij net als hij was, dat zij zich van haar leeftijdsgenoten onderscheidde, want het was duidelijk dat zij veel las.
En op een dag besloot het meisje in een van de radioprogramma's te vertellen hoe zij haar kanaal had opgericht. Haar moeder was een wetenschapper en had alle nodige apparatuur gemaakt en een bepaalde radiofrequentie gereserveerd. Zij vertelde haar luisteraars wat zij zelf wist. Maar niemand luisterde naar haar. Immers, het is tegenwoordig niet populair om naar radio te luisteren, vooral niet naar wetenschappelijke onderwerpen. Toen haar moeder ziek werd, werd het radiokanaal verlaten. En toen haar moeder overleed, besloot het meisje haar werk voort te zetten ter nagedachtenis van haar moeder. En nu deelt zij met haar luisteraars wat zij zelf weet. Zij vertelde waar zij studeerde.
De volgende dag pakte Pavel de oude radio en ging naar het instituut dat het meisje had genoemd. Een meisje kwam naar hem toe:
Hallo, waar hebt u deze radio vandaan?
Ik heb hem in het park gevonden.
Antwoordde Pavel.
Deze radio is gemaakt door mijn moeder. Hij ontvangt slechts één kanaal. Hebt u ernaar geluisterd?
Ik ben gewoon verliefd geworden op dit kanaal. U bent toch degene die dit kanaal presenteert?
Vroeg de jonge man.
Ja, dat ben ik. Bevalt het u?
Zeer zeker. Ik droomde ervan u te vinden. U bent een uitstekende gesprekspartner. En tegenwoordig is het zo moeilijk om iemand te vinden die niet achter een computer zit of niet aan zijn telefoon kleeft. Maar u, net als ik, geeft de voorkeur aan boeken, klopt dat?
Ja, dat klopt.
Antwoordde het meisje.
Vanaf dat moment gingen zij niet meer uit elkaar. Hij haalde haar op van de universiteit, zij gingen naar het park, waar zij lang op een bankje zaten en spraken. Zij besloten de radio in het park op te stellen en boeken voor iedereen voor te lezen. En al snel begonnen jonge mensen in het park samen te komen om naar de radioprogramma's te luisteren.
En eindelijk legden zij hun telefoons en computers weg. Jonge mensen begonnen suggesties in te dienen voor verbetering van het radiokanaal. Al snel waren er niet genoeg bankjes in het park.
Er is niets beter dan persoonlijk contact. Vergeet niet om af te spreken met vrienden en geliefden. En de wereld zal zich voor u in geheel nieuwe kleuren openbaren.
