In een klein stadje waar alleen auto's woonden, verscheen een nieuwe bewoonster, een nieuw rood autootje. Ze trok de aandacht van andere auto's, iedereen wilde met haar bevriend raken, maar het rode autootje was verschrikkelijk trots, ze wilde niet alleen niet bevriend raken, ze wilde zelfs niet groeten!
Goedemorgen! Het is vandaag een prachtige dag, niet waar? — groette haar een klein oud vrachtautootje, dat al lang een verfbeurt nodig had, en het mooie autootje keek niet eens naar hem.
De andere auto's vonden het gedrag van hun nieuwe buurvrouw ook erg niet prettig, hoe ze voorbij raasde en deed alsof ze hen gewoon niet zag, en al gauw begonnen zij op dezelfde manier tegen haar te doen.
Op een zomerochtend reed het rode autootje de weg uit de stad op — voor een ritje. Ze genoot van de warme zon, toen plotseling klonk er een knal. Ze had een lekke band, en het autootje was in haar haast het reservewiel thuis vergeten!
Nou ja, geen probleem, — probeerde ze zichzelf gerust te stellen. — Straks rijdt een van de buren langs en helpt me!
Inderdaad, ochtendritten over deze weg waren populair bij veel auto's uit de stad, en al gauw zag het rode autootje haar buurvrouw uit de garage hiernaast, maar die raasde voorbij zonder zelfs maar te stoppen.
Misschien heeft ze me niet gezien?, — dacht het rode autootje, maar ook andere bekende en onbekende auto's haastten zich voorbij, niemand lette op haar.
Het rode autootje, haar trots vergeten, toeterde, maar ze was als onzichtbaar, niemand zag haar.
Wat is dit toch?, — dacht ze.
Kan ik je helpen? — hoorde het autootje plotseling. Het was het oude vrachtautootje.
Ja, natuurlijk, ik heb een lekke band!
Ik heb toevallig reservewielen bij me, ik was ze voor een vriend naar de winkel aan het brengen, maar ik denk dat hij het niet erg vindt als ik hem iets minder wielen breng dan normaal — babbelde het vrachtautootje vrolijk.
Dank je wel. De auto's in dit stadje zijn erg onbeleefd, ze stoppen niet eens, het is verschrikkelijk!
— Of misschien zijn zij niet onbeleefd? — zei het vrachtautootje ernstig.
Wat bedoel je daarmee?
Gewoon dat zij zich tegenover jou gedroegen zoals jij je tegenover hen gedroeg!
Als het rode autootje rood kon worden, zou het rood zijn geworden, maar het was al rood! Daarom vroeg het nauwelijks hoorbaar:
Maar waarom heb je me geholpen? Ik heb me ook niet erg goed tegenover jou gedragen.
Omdat ik — ik ben! — antwoordde het vrachtautootje vrolijk, — Je moet anderen behandelen zoals je wilt dat zij jou behandelen!
Het rode autootje dacht erover na, de rest van de dag verliet het niet zijn garage.
Maar de volgende dag was het al een ander autootje.
Ze groette iedereen, was aardig voor iedereen, en al gauw had ze veel vrienden, maar haar liefste vriend was het oude vrachtautootje!
