Er leefde eens een kikkertje, een dromer.
Zo graag wilde hij door de lucht vliegen!
Maar wat een vervloeking toch! ―
Hoe kon hij ontsnappen aan de verveling van het moeras?
Om hem heen lachen ze luid:
„Vang maar de hele dag muggen.
Misschien krijg je ooit vleugels cadeau,
en dan ben je klaar om te vliegen!”
„Misschien spring je wat hoger,
als een bosvogeltje zweef je omhoog.
Dan ga je straks op het dak wonen!” ―
Zo sprak de muis door het gegiechel heen.
Een ander had misschien gehuild
van teleurstelling en soms van verdriet,
en voor altijd van dromen afgezien,
en rust gevonden in het moeras.
Het kleintje liet zich niet afschrikken
en, met heel zijn hart zijn droom koesterend,
wilde hij hem trouw blijven,
zoals verliefd op het blauw van de hemel.
De allermooiste dag komt eraan,
zijn verjaardag, vol cadeaus.
Hij zou een beter geschenk kunnen kiezen,
maar hij wil een ballon ― en niets anders.
De gasten lachten en haastten zich
en gaven met een glimlach ballonnen.
Ze besloten allemaal eensgezind:
„Hij is gewoon een rare snuiter, hoe je het ook bekijkt!”
Maar ons kikkertje steeg op ―
's ochtends zagen ze het wonder.
Alles ging precies zoals hij wilde,
een betoverende, allermooiste ochtend!
Glimlachend vliegt hij naar zijn droom,
zonder angst houdt hij de ballonnen vast.
De hoogte lokt hem als een magneet.
De durfal zweeft als een vogel.
Er leefde eens een kikkertje, een dromer.
Zo graag wilde hij door de lucht vliegen,
dat de hemel zijn armen opende
en hij aan het moeras kon ontsnappen.
Sindsdien is die flinke jongen
overal op aarde geweest.
Hij zal er zelf een boek over schrijven,
dat alle dromen uitkomen!
