Personen: Masha, een meisje uit groep 4, Vasya, een jongen uit groep 4, Nikolai Sergejevitsj, de schoolconciërge, Masha's grootvader, en Raisa Petrovna, Vasya's grootmoeder.
De warme zomer was voorbij. De bomen en struiken begonnen zich in felle gekleurde kleren te hullen. September was ongemerkt voorbijgegaan, oktober liep al naar zijn einde, en met elke dag bleven er minder en minder bladeren aan de bomen. De natuur bereidde zich voor op de winter.
Opa, waar ga je heen?
Vroeg Masha.
Mag ik met je meegaan? Ik heb vakantie en het weer is prachtig!
Ik wilde de bladeren op de laan bij school harken. Natuurlijk neem ik je graag mee! Het is gezelliger voor mij en jij krijgt frisse lucht.
Antwoordde haar grootvader.
Masha ging zich klaarmaken, en al snel vertrokken Nikolai Sergejevitsj en het meisje, gewapend met bezem en hark, uit huis. Toen ze bij de laan aankwamen, gingen ze samen aan het werk. Het weer was droog, dus het harken van bladeren was een waar genoegen. Masha verzamelde vrolijk de felle bladeren in haar armen, gooide ze in de lucht en rende onder de regenboog van gekleurde bladeren. Langs hen liep haar klasgenoot Vasya met zijn grootmoeder Raisa Petrovna.
Hallo Vasya!
Zei het meisje.
Wil je met me verstoppertje spelen?
De kinderen begonnen vrolijk achter elkaar aan te rennen. Ze hadden veel plezier. Nikolai Sergejevitsj keek met belangstelling naar de kinderen en wilde graag bij hen aansluiten, maar zijn gevorderde leeftijd hield hem tegen.
Goedendag, Raisa Petrovna! Hoe gaat het met u!
Goedendag, Nikolai Sergejevitsj!
Antwoordde Vasya's grootmoeder.
Wat gaat u met de bladeren doen? Worden ze later met een vrachtwagen afgevoerd of gaat u ze verbranden?
Ik zal de bladeren niet verbranden. Kijk hoeveel bloemen er in de schooltuin groeien, ik zal ze gebruiken om de rozen, hortensia's en chrysanten af te dekken. De verrottende bladeren zullen als een deken de aarde bedekken, en de bloemen zullen niet bevriezen.
Dat is toch afval, ik verzamel alle bladeren op mijn dacha en verbrand ze.
Zei de verraste Raisa Petrovna.
Nee hoor, gevallen bladeren zijn waardevol materiaal, zeg maar een geschenk van de natuur. Bladeren verbeteren de vruchtbaarheid en kwaliteit van de bovenste laag van de grond. Wanneer bladeren afbreken, geven ze voedingsstoffen aan de grond die ze in de zomer hebben opgenomen. Bomen en bloemen groeien dan veel beter. Je moet alleen bladeren weggooien die dicht bij drukke wegen liggen, die zijn gevaarlijk. Deze bladeren bevatten veel vervuiling in de vorm van zware metalen en olieproducten, waarvan ze veel opnemen. Zulke bladeren kunnen alleen schadelijk voor de grond zijn.
U weet echt veel, Nikolai Sergejevitsj!
Zei Raisa Petrovna verbaasd.
Masha's grootvader en Vasya's grootmoeder keken naar de kinderen, die in een hoop bladeren lagen en vrolijk lachten.
Dit is de toekomst, nu rust op hen de verantwoordelijkheid om de natuur te beschermen, want zij is zo kwetsbaar. Bomen en al het groen zijn de longen van de planeet, ze moeten beschermd worden. Zonder groen zal het moeilijk zijn om in een grote stad te leven. Daarom moet je bladeren in de herfst verstandig opruimen.
Dank u wel, Nikolai Sergejevitsj, voor dit interessante gesprek, maar we moeten gaan.
Raisa Petrovna riep Vasya, en ze liepen verder.
De tijd was ongemerkt voorbijgegaan in het drukke gesprek, het was al bijna lunchtijd. Masha hielp haar grootvader de laan af te maken, ze bedekten samen de bloemen in de schooltuin, en gingen vermoeid en tevreden lunchen.
