Op een hoge, hoge berg in een oud verlaten Kasteel woonde er eens een grote rode Draak genaamd Vuurschors. Hij was wel duizend jaar oud! De helft van zijn leven had hij in dit Kasteel doorgebracht, zonder ooit op te ruimen. En op een dag besefte hij dat er overal zoveel spinnenwebben en zo'n dikke laag stof lag, dat hij constant moest niezen. En van zijn luide niezen trilden de muren en begonnen ze in te storten.
Om te voorkomen dat zijn hele huis zou instorten, besloot Vuurschors de mooiste prinses te zoeken. Want die wonen altijd in de netste paleizen. Dus als hij er zo een zou hebben, zou zijn hele huis meteen transformeren!
De Draak ging het dak op, spreidde zijn vleugels en vloog weg. Hij vloog en vloog, en zag een nieuw Paleis met een schilderachtige tuin, waar drie mooie kinderen van de koning wandelden: twee Prinsessen en een Prins. Hij vloog naar de oudste zus, greep haar in zijn klauwen en vloog naar huis.
Hij zette haar in een eenzame toren en zei dat zij alles mooi moest maken. En toen ging hij zelf rusten, omdat hij al oud was en moe van al dat vliegen.
De volgende dag werd hij wakker, ging naar de toren, maar daar was niemand. En hij zag op de stoffige vloer sporen van ridderlaarzen. Hij begreep dat de Prins was gekomen en zijn gevangene had gestolen.
Nou goed. Voor die meisjes komen altijd ridders. Dan neem ik gewoon de prins!
Dacht Vuurschors.
Hij vloog achter de jonge Prins aan. Hij vloog en zag dat er niemand in de tuin was. Hij vloog rond het kasteel, en aan de andere kant was een dicht bos. En tussen de bomen galoppeerde de Prins op een wit paard, aan het jagen. De Draak wachtte tot de Prins een open plek bereikte, greep hem en vloog naar huis.
Hij zette hem in de eenzame toren en zei dat hij het Kasteel moest opruimen. Hij sloot alle deuren naar buiten af en ging slapen.
De volgende dag werd hij wakker, ging kijken, en weer was er niemand in de kamer! En alleen het raam stond open, met een lang touw dat tot op de grond hing. De Draak begreep dat ook de Prins van hem was ontsnapt.
Nou goed. Een derde keer laten ze me niet voor de gek houden! Ik neem de kleinste Prinses en dwing haar hier te blijven! Ik sluit alle ramen af, zodat niemand haar kan stelen en ze zelf niet kan ontsnappen.
Besloot Vuurschors.
Hij vloog weer naar het nette Paleis. Niemand wandelde in de tuin, niemand jaagde in het bos. Vuurschors werd boos en begon te brullen! Zelfs de bomen trilden. De kleine Prinses hoorde dit in haar kamer en werd nieuwsgierig wie er zo'n lawaai maakte. Ze opende het raam, en de Draak zag haar, vloog snel naar haar toe – hap! – en ontvoerde haar.
Hij zette het meisje in de eenzame toren, sloot alle ramen af met dikke tralies en zei dat dit nu haar kamer was. En dat ze overal moest opruimen zodat het mooi zou zijn. En toen ging hij zelf slapen.
De volgende ochtend werd hij wakker – en ging meteen controleren hoe schoon en mooi alles was geworden. Hij liep door de gangen en zalen, maar overal lag stof, net als voorheen. Hij ging de eenzame toren binnen bij zijn kleine gevangene, en daar was alles schoon, het bed netjes opgemaakt, en nergens stof. Hij werd boos dat maar één kamer was opgeruimd, en zei:
Ik zei toch dat je overal moest opruimen, waarom zijn de andere zalen nog vies?!
En de Prinses antwoordde:
Ons is geleerd dat je altijd "alstublieft" moet zeggen, maar u heeft mij zonder toestemming ontvoerd, en nu geeft u ook nog bevelen aan de dochter van de koning. U zou zich moeten schamen. Ik heb alleen hier opgeruimd, omdat u zei dat dit mijn kamer was. En het is beschamend voor koninklijke personen om in vuil te leven. Maar de rest van het kasteel is uw huis, dus u moet zelf voor de orde zorgen. Waarom denkt u dat iemand anders in uw plaats moet opruimen?
De Draak schaamde zich. Hij verontschuldigde zich bij dit slimme meisje. En vroeg haar om hem te helpen met opruimen.
En de Prinses was niet alleen heel mooi, maar ook heel vriendelijk, dus stemde ze toe om de oude Draak te helpen.
En zo begreep hij dat de schoonheid van een huis afhangt van de opvoeding van zijn eigenaar. En hoe meer je voor jezelf en je huis zorgt, hoe mooier het eromheen wordt.
