Er waren eens Brom en Bibbie — twee autootjes, twee beste vrienden.
Brom was een handige blauwe sedan met grote heldere koplampen. Hij kon razendsnel om alle obstakels heen rijden. Hij hield ook van racen, maar alleen wanneer er geen andere auto's op de weg waren, zodat hij nergens tegenaan zou botsen.
Bibbie was zijn beste vriend, haar carrosserie was oranje met een zwart dak, en haar type heette "driedeurs hatchback". Ze was een heel klein, maar slim autootje.
Op een dag reden de vriendjes door de straat en zagen een kleurrijke aankondiging: "Alle snelste en dapperste autootjes zijn uitgenodigd voor de belangrijkste race van de week! Kom naar de centrale arena en win de prijs!".
De vrolijke Brom sprong zelfs op:
Geweldig! Ik ben heel snel en zal zeker de prijs winnen!
Ja, dat denk ik ook. Laten we naar de race gaan.
De autootjes kwamen bij de arena aan, en daar stond een hele lange rij met andere auto's die ook kwamen racen. En wat was daar niet allemaal! Grote jeeps, met wielen zo groot als Brom. Kleine raceformules, lager dan Bibbie. Zelfs een vrachtwagen was er, kun je het je voorstellen?
De auto's schepten tegenover elkaar op over hoe sterk en wendbaar ze waren. De een had een krachtige motor om snel op te trekken. De ander had een heel lichte carrosserie, zodat niets in de weg zat. De derde had gladde banden om gemakkelijk over het asfalt te glijden. De vierde had een brede spoiler om beter te kunnen manoeuvreren.
Bibbie zei:
Nou zeg. Dit wordt echt een geweldige race! Kijk eens hoeveel verschillende auto's hier zijn. Trouwens, Brom, wat is jouw voordeel?
Oh... Ik weet het niet. Ik was altijd zo handig. Maar hier zijn zulke opgevoerde auto's dat ik zelfs in de war raak...
Maak je geen zorgen, ik heb een idee. Laten we naar de website van deze race gaan en kijken welke verbeteringen we kunnen doen, zodat jij zeker wint. Dan kunnen we meteen kaartjes kopen, want de rij is zo-o-o-o lang, gewoon verschrikkelijk.
Precies! Wat slim van je dat je daaraan dacht!
De vrienden reden weg uit de menigte, pakten een smartphone en gingen naar de website. Daar lazen ze dat er in de racewinkel nog een verbetering beschikbaar was in de vorm van nitro-snelheid, die naast de motor wordt geplaatst. Je hoeft alleen maar op de knop te drukken en de auto maakt een grote sprint vooruit. Brom wilde dat heel graag! Maar het was erg duur.
Bibbie, wat moeten we doen? Als we de nitro-snelheid kopen, hebben we niet genoeg geld voor een kaartje op de eerste rij. En dan moet jij ver achteraan zitten, waar je het racecircuit bijna niet kunt zien.
Zijn vriendin antwoordde:
Maar als we de verbetering kopen, win je zeker! Je bent zo handig, en ik weet zeker dat je de prijs verdient.
Brom dacht na. Hij wilde heel graag dat zijn beste vriend goed kon zien. Maar hij wilde ook heel graag de beker van de snelste auto.
Weet je zeker dat je niet boos wordt dat je slechte plaatsen hebt?
Natuurlijk word ik niet boos! Laten we het kopen.
Ze kochten de nitro-snelheid en een kaartje voor de achterste rij, en registreerden Brom ook als deelnemer aan de race. Daarna reden ze naar de racearena. Brom reed door de poort voor racers, en Bibbie ging op zoek naar haar plaats.
De race begon. Het kleine oranje autootje kon niets zien, omdat ze zo laag was en er veel andere auto's voor haar zaten. Ze schreeuwden en sprongen, juichend voor hun favorieten, dus ze begreep niet wat er op het circuit gebeurde. Maar toen kondigde de omroeper door het hele stadion aan: "De titel van snelste auto van de week gaat naar Brom!", de toeschouwers stonden op en toeterden vrolijk. Bibbie toeterde ook uit alle macht, maar je kon haar niet eens horen.
Terwijl onze nieuwe held op het podium stond en zijn prijs ontving, probeerde hij de oranje hatchback te zien, maar dat lukte niet. Hij was blij dat hij had gewonnen, maar hij zou nog blijer zijn geweest als zijn vriendin de spanning van de achtervolging met hem had kunnen delen.
Later ontmoetten de vrienden elkaar en Bibbie feliciteerde Brom van harte met zijn overwinning. Maar hij zei:
We hadden beter een kaartje voor de eerste rij kunnen kopen, zodat jij de race kon zien in plaats van andermans achterkleppen. En het maakt niet uit of ik had gewonnen of verloren, ik had in ieder geval plezier gehad van de race, en jij ervan dat je kon zien en horen hoe we raceten! Volgende week zijn er andere kampioenen, en daarna nog meer, en waarschijnlijk zal niemand zich herinneren dat ik hier ooit heb gewonnen. Maar wij zouden ons allebei herinneren hoe deze race verliep en we hadden erover kunnen praten!
En de autootjes besloten dat ze de volgende keer altijd voor vriendschap zouden kiezen.
