In een dicht, donker bos, tussen hoge oude bomen, stond een klein huisje. Dit huisje staat op drie poten, maar niet zomaar poten - op kippenpoten. De vervallen planken waren begroeid met mos, de bloemetjesgordijntjes waren verbleekt, en uit de schoorsteen walmt dag en nacht zwarte rook. In dit huis woont een grootmoeder. Al meer dan honderdvijftig jaar. En deze grootmoeder kent iedereen, maar niet iedereen heeft haar gezien. Er zijn veel verhalen over haar geschreven, veel liedjes gemaakt, maar niet allemaal zijn waar. In dit oude, verlaten huis woont de echte Baba Jaga.
In de donkere nacht slaapt zij niet, in het huisje op kippenpoten brandt licht in het raam. Baba Jaga zit met Leshy thee te drinken. Ze voert een gesprek over haar eenzame leven:
Zeg me, Leshy, ben je mijn vriend?
Jij, Oma, bent helemaal gek geworden. Wij, bovennatuurlijke wezens, hebben geen vrienden. Iedereen die voorbijkomt, maken we bang en stoppen we in de oven.
Waarom eet je dan mijn beschuit en drink je liters thee, als we geen vrienden zijn?
Nou ja, hoe anders? We moeten elkaar helpen, anders gaan we alleen verloren in dit dichte bos.
Dus ik heb op mijn oude dag geen enkele vriend. Wat een toestand.
Jij, Jaga, hou op met onzin en gooi liever wat hout in de oven, anders bevriezen we. Drink thee met jam en ga slapen. Morgen moet er weer een Ivanushka-dwaas naar ons toe komen. We moeten alles doen zoals altijd. Ik jaag hem door het bos, en als hij moe is, stuur ik hem naar jou. Jij geeft hem te eten en te drinken, en zet hem in de oven. Afgesproken?
Ach, Leshy, wat kan ik eraan doen. Ik ken mijn plicht, al meer dan honderd jaar hetzelfde.
Prima, ik ga me voorbereiden op de komst van de gast, Baba Jaga.
De volgende dag was Jaga helemaal van streek. Ze verwarmde de oven goed, bakte lekker broodjes voor Ivanushka's thee, en deed dit keer extra haar best. Ze ging zelfs het bos in en verzamelde lekker kruid voor de thee. Ze ging bij het raam zitten, schoof de gordijntjes opzij en begon naar Ivanushka uit te kijken. Een uur verstreek, nog een, de gast kwam niet. Baba Jaga werd moe en voelde zich verdrietig:
Ach, al honderd jaar hetzelfde. Maar ik begrijp niet waarom.
Ze sloot haar ogen en viel in slaap. Ze zou tot de avond hebben geslapen bij het raam, als ze niet een aanhoudend kloppen op de deur had gehoord.
Woont hier iemand? - vroeg een onbekende mannenstem.
Baba Jaga vergat bijna in haar slaap dat ze de reiziger moest antwoorden. Ze wreef haar ogen uit en zei:
Sta in het bos met je rug naar toe, met je gezicht naar het huis.
Kunt u de deur niet gewoon opendoen? - vroeg de mannenstem aanhoudend.
Een ander keer zou Baba Jaga boos zijn geworden en de reiziger bang hebben gemaakt, maar deze keer zei ze onverwacht voor zichzelf:
Ik kom, ik kom, lieverd.
Toen Baba Jaga de deur opende, keek ze naar de gast. Hij leek niet op een gewone Ivanushka de Dwaas. Hij had een slimme blik, geen sproeten op zijn hoofd, en hield een boeket bloemen in zijn handen.
Bent u misschien bij de verkeerde deur? - vroeg de grootmoeder aan de reiziger.
Bent u Oma Jaga? - vroeg de man.
Niemand heeft me ooit zo genoemd... - werd Jaga ontroerd, - Iedereen zegt 'oma' of 'heks', en Leshy noemt me zelfs 'oude kraai'. Wie ben jij? Iwan de Dwaas?
Ik ben Iwan, maar geen dwaas. Ivanushka-de-slimme. Mijn vader stuurde me het bos in om uit te zoeken wat ik met u moet doen, hoe ik u kan verslaan. Ik zeg u dit eerlijk, want ik ben niet van plan u te verslaan. Ik heb u bloemen meegebracht. Leshy joeg me inderdaad door het bos, maar dankzij hem vond ik een prachtige weide met zulke bloemen, - zei Ivanushka-de-slimme, terwijl hij Baba Jaga het boeket gaf.
De oude vrouw nam de bloemen aan en raakte in verwarring. Ze wist niet waar ze ze moest zetten. Ze veegde het stof van het raam, vulde een oude pot met water en zette die op de vensterbank.
Kom binnen. We drinken thee. Je bent waarschijnlijk moe van het rennen door het bos.
Dank u, oma, ik drink graag thee met u en eet wat taart.
Vertel me, waar woon je, wat doe je?
Misschien vertelt u mij liever over jezelf? Zodat ik een goed beeld van u kan vormen. In het dorp zeggen ze dat u 'een boze heks' bent, maar ik geloof niet wat mensen zeggen. Ze bespreken deze prachtige grootmoeder zonder het te weten.
Ach, wat zeg je toch, kleintje. Hoe kunnen ze de oude Jaga zo noemen. Ik woon hier al honderdvijftig jaar, maar ben nog nooit in het dorp geweest. Je ziet zelf dat mijn leven eenvoudig is.
Ik zie het, een gezellig huisje.
Ach, je liegt, Ivanushka, en je bent nog slim ook. Waar is het gezellig, overal ligt stof.
Dat kunnen we snel oplossen, - zei Ivanushka, terwijl hij van tafel opstond, - Waar zijn uw doeken en emmers? Ik begrijp dat het voor u moeilijk is om te buigen, u bent van eerbiedwaardige leeftijd. Ik zal nu alle vloeren voor u wassen en het stof afvegen.
Nee, nee, dat hoeft niet, - protesteerde de oude vrouw.
Ivanushka vond ondertussen zelf een emmer, vulde die met water, pakte een doek en begon de vloeren te wassen en het stof af te vegen. Jaga keek naar hem en was verbaasd: wat een flinke kerel, hij weet goed met een doek om te gaan.
Ik krijg niet vaak bezoek, dat begrijp je. Ik heb al zoveel jaren geleefd en heb nooit vrienden gemaakt, - zuchtte ze verdrietig.
Wat dacht u van Leshy? Is hij geen vriend voor u? - antwoordde Iwan, terwijl hij voorzichtig het stof afveegde.
Die groene? Hij wil alleen maar thee drinken en beschuit eten. Hij zegt dat bovennatuurlijke wezens geen vrienden hebben... - dacht de oude vrouw na.
Ze herinnerde zich dat ze Ivanushka in de oven moest stoppen, maar ze had geen zin. Het gesprek was interessant. Jaga besloot te wachten, ze kon het werk altijd nog doen, en zo'n gesprekspartner zou ze misschien nooit meer tegenkomen.
Klaar, oma, nu is het schoon en gezellig. Laten we wat hout in de oven gooien, dan wordt het ook warm.
Je bent inderdaad slim, Iwan, - zei Jaga verdrietig, - Dank je voor je hulp en vriendelijke woorden, maar je hebt vast gehoord wat Jaga met reizigers doet?
Hoe zou ik het niet horen, ik heb het gehoord. U stopt ze met een schop in de oven.
Ja, dat doe ik. Je begrijpt, dat is mijn werk. Iedereen moet zijn werk doen. Begrijp je?
Natuurlijk begrijp ik het. Wilt u mij ook in de oven stoppen?
Dat is juist het probleem - je bevalt me. Je bent een goed mens, ik ben aan je gehecht met mijn hele oude hart, maar Leshy zal me uitschelden als ik je laat gaan, - zei Jaga verdrietig tegen Iwan.
Nou, als er geen ander uitweg is, stop me dan in de oven, - zei Iwan zonder aarzeling.
Wat? Ben je niet eens bang? Zul je niet proberen weg te rennen? Zul je me niet proberen voor de gek te houden? Ik had hier eens iemand die me zelf op de schop wilde gaan zitten!
Hoe kan ik dat? Als Leshy u gaat uitschelden, dan moet ik in de oven. Ik begrijp alles. Ik wilde u alleen bedanken voor uw gastvrijheid. En de thee was lekker, met kruiden. Nou ja, wat nu...
Ivanushka-de-slimme pakte de schop, gooide wat hout in de oven en begon op de schop te klimmen.
Wacht! Ik kan dit niet.
Oma, maak je geen zorgen, dit is uw werk, ik begrijp alles.
Kom van die schop af, nu meteen, - commandeerde Jaga.
Nee hoor, ik kom niet af, ik wil deze mooie plaats niet voor u verliezen.
Kom af, zeg ik je! Dit is mijn huis, ik doe wat ik wil. Als ik zeg dat ik je niet in de oven stop, dan stop ik je niet! - zei Jaga en liep naar de oven om Ivanushka eraf te halen.
Iwan klom van de schop af en zei:
Dank u, oma Jaga, ik zal uw vriendelijkheid niet vergeten, en we zullen Leshy samen wegjagen.
Hoe denk je hem weg te jagen? Hij woont al langer in dit bos dan ik, je kunt hem niet eens met een bezem wegjagen.
Ik ken een manier. We kunnen hem niet wegjagen, maar we kunnen hem wel gunstig stemmen...
En Ivanushka-de-slimme vertelde zijn plan hoe hij de boze bosgeest Leshy goed zou maken. Ivanushka en Baba Jaga begonnen zich voor te bereiden op Leshy's komst.
Tegen de avond verscheen Leshy bij het huisje op kippenpoten. Hij ging naar Baba Jaga, maar ze deed niet open. Hij liep rond het huisje en zei:
Waarom doe je niet open, ouwe?
Plotseling hoort Leshy iemand op een boomstronk met een stok kloppen. Dit is een oud ritueel om Leshy aan te trekken. Hij liep naar het geluid. Hij ziet Iwan en Baba Jaga staan.
Wat heb je bedacht, Jaga? Waarom heb je Iwan niet in de oven gestopt? Dit is niet goed, je schendt de wetten van het bos. Ik zal jullie beiden nu te pakken nemen. Ik zal jullie kietelen tot je niet meer kunt.
Net toen Leshy zijn magie op Jaga en Iwan wilde richten, zag hij dat hun kleren binnenstebuiten waren aangetrokken. Dit is een oude bescherming tegen de bosgeest. Toen besefte hij dat hij niets kon doen.
Beste Leshy, laten we een afspraak maken, - zei Iwan.
Wat? Ik heb nog nooit onderhandeld met Ivanushka's-de-dwaas! En ik ben niet van plan dat te doen!
Maar hij is geen dwaas, hij is slim. Leshy, wees niet koppig, laten we afspreken hoe we samen kunnen leven. Ben je niet moe van het bang maken van reizigers? Je bent een bosgeest, je zou het bos moeten beschermen, op de dieren moeten letten, en wij zijn al jaren onzin aan het doen, - probeerde Jaga Leshy te overtuigen.
Terwijl Baba Jaga sprak, haalde Ivanushka-de-slimme snoepjes, peperkoeken en koekjes uit zijn zak en legde ze op een boomstronk. Hij had in een boek gelezen dat je Leshy zo gunstig kon stemmen.
Leshy zag de geschenken en zei:
Willen jullie me omkopen, gunstig stemmen...
Nee, ouwe, we denken aan jou. Zodat je zelf kunt beslissen wat je liever doet: reizigers bang maken of met hen afspreken.
Ach, goed dan, geef me jullie snoepjes. Wat willen jullie ervoor?
Hou alstublieft op met het bang maken van iedereen in het bos en het in de oven stoppen. Als een reiziger verdwaald is, kun je hem helpen - hem de weg naar huis wijzen. En als iemand met slechte bedoelingen het bos binnenkomt, dan is het aan jullie hoe je met hem omgaat.
Goed, afgesproken, - zei Leshy aarzelend, terwijl hij de snoepjes verzamelde.
Ik moet nu gaan, het was aangenaam u beiden te ontmoeten, - zei Iwan tegen Jaga en Leshy.
Ivanushka, vergeet oma Jaga niet, kom thee met jam drinken. Ik zal taarten bakken, we zullen Leshy uitnodigen. En jij vertelt ons hoe mensen in het dorp leven.
Natuurlijk, met plezier!
Ivanushka-de-slimme keerde zonder problemen naar huis terug en vertelde zijn vader dat alles nu anders zou gaan in het bos. Wie met goede bedoelingen het bos ingaat, zal altijd de weg naar huis vinden. En wie op zoek gaat naar paddenstoelen en bessen, moet Leshy gunstig stemmen door een snoepje op een boomstronk te leggen, dan zal hij je naar een paddenstoelweide brengen.
Maar als iemand met slechte bedoelingen het bos binnenkomt, om vuren aan te steken of dieren te vangen - laat hem dan voor Leshy en Baba Jaga oppassen, zij zullen geen medelijden hebben, en hij zal blij zijn als hij zijn benen kan gebruiken om weg te rennen.