Dit gebeurde heel lang geleden. In het ene oude boek staat dat het in 542 voor Christus was, in een ander boek staat dat het 2500 jaar geleden gebeurde.
Aan de voet van het Himalayagebergte, in India, lag een klein koninkrijk. De koning en koningin waren zeer vriendelijke mensen, maar ze hadden geen kinderen. Zo ging jaar na jaar voorbij. En op een dag droomde de koningin dat er een wit olifantje kwam aanvliegen dat haar met zijn slurf aanraakte.
Ze schrok niet, maar werd wakker met de hoop dat dit een goed teken was. En inderdaad, na enige tijd werd er een kind geboren. Het was een jongen. Hij groeide niet per dag, maar per uur. Hij begon bijna meteen te lopen en te praten. En zijn blik was zo intelligent en bewust, als die van een zeer wijs persoon.
Waar hij stapte, groeiden lotusbloemen. Waar hij voorbijkwam, werden alle mensen wijzer, en waar hij ook naartoe ging - overal bracht hij het goede.
De jongen zei:
Ik ben geboren om kennis te verwerven en alle levende wezens van lijden te bevrijden.
Vader omringde de kleine prins met zorg en aandacht. Hij leerde hem paardrijden, boogschieten, en ook verschillende spellen en vermakelijkheden. De jongen verliet de muren van het koninkrijk niet, omdat vader voor hem vier paleizen had gebouwd voor alle seizoenen: winter, lente, zomer en herfst. Hij regelde het zo dat er alleen jonge en gezonde mensen in de stad woonden. Zodat de jongen geen ouderdom en ziekte zou zien. Vader besloot dat zijn zoon koning zou worden als hij opgroeide.
Op een dag, tijdens een wandeling door het koninkrijk, kwam de erfgenaam in een verre straat en hoorde daar een lied in een vreemde taal. De jonge prins vroeg zijn vriend om de inhoud te vertalen. En die vertelde dat er andere landen zijn, een ander leven. Niet zo goed en zorgeloos als het zijne, maar vrij armoedig, met ziektes, lijden en armoede.
Ik moet de wereld zien.
Zei hij.
En toen hij terugkeerde naar zijn vertrekken, pakte hij de meest noodzakelijke dingen in en ging kijken wat er in de wereld gebeurde.
Het eerste wat de jonge prins zag toen hij de poorten van het koninkrijk verliet, was dat het leven niet alleen gevuld is met vreugde en gelach, maar ook met lijden. En hij besloot dat hij zou onderwijzen en leren hoe men zich van lijden kan bevrijden. Terwijl hij om zich heen keek en het dagelijks leven en de zorgen van andere mensen observeerde, begreep hij dat de wereld die hem vanaf zijn kindertijd had omringd en waaraan hij zo gewend was geraakt, eigenlijk niet overal zo was.
Soms lijkt het alsof alles goed en prachtig is, maar dat is slechts een illusie. En om te begrijpen wat de waarheid is, moet je je spiritueel ontwikkelen en verlichten. Zo handelen en denken kan alleen een bijzonder mens, en dat is Boeddha.
Hij ging zitten aan de voet van de berg Kailash, 6638 meter hoog, en droomde. En op dat moment verscheen er een ongewone gloed van rode, blauwe en witte kleur boven de berg. Het verlichte alles rondom, het uitstralende licht was zo helder dat het pijn deed aan de ogen om ernaar te kijken.
Op een dag kwam er een beer naar Boeddha en vroeg:
Hoe kan ik snel een grote hol graven?
Boeddha adviseerde hem om eerst een klein kuiltje te graven, dan een grotere kuil, en dat is normaal. Want je moet altijd klein beginnen. Dit was de eerste les.
Daarna volgde de tweede. Een klein uiltje had pijn aan zijn vleugeltje en kon daardoor niet vliegen. En Boeddha adviseerde hem om te denken dat de vleugel gezond, sterk en helemaal niet pijnlijk was. Het uiltje dacht daar zo vaak aan dat alles inderdaad ophield met pijn doen, en hij vloog weg.
En de essentie van de tweede les is dat gedachten materieel zijn. Waar je aan denkt, dat gebeurt in werkelijkheid (komt uit).
Op een keer konden zwarte kraaien de buit niet onder elkaar verdelen en waren ze daar boos over op elkaar. Ze vochten zelfs, omdat een van hen een groter stuk kreeg dan de ander. Boeddha stelde de beledigde kraai voor om de beledigende partij te vergeven, en het conflict was opgelost. Zo ontstond de derde les.
En op een dag, tijdens het zwemmen in de vijver, raakte een klein eendje met zijn pootje vast aan een boomstronk en kon zich niet bevrijden. En zijn vriend zwom zorgeloos in de buurt en deed niets om te helpen. Dit zag een gans, die ook in deze vijver zwom, en kwam snel te hulp. Dus: daden zijn belangrijk: je moet handelen, niet niets doen. Dit was de vierde les van Boeddha.
Zoals in de dierenwereld, zo ook in de mensenwereld, moet je eerst proberen de ander te begrijpen, en dan over jezelf en je eigen wensen praten. Dat was de vijfde les van Boeddha.
En er kwam nog een jongeman naar Boeddha voor advies. Hij kon maar niet begrijpen wat hij zelf wilde. Zijn gedachten renden de een voor de ander uit, en dienovereenkomstig deed de jongeman eerst het ene, dan liet hij het onafgemaakt liggen en begon aan iets anders dat hem interessanter leek, dan onderbrak hij dat en begon aan een derde ding... Uiteindelijk maakte hij niets af.
De jongeman was erg verstrooid, ongeorganiseerd en Boeddha gaf hem een les die hij de zesde noemde. De essentie van de les is als volgt: "Overwin jezelf, leer je gedachten te beheersen, wees consequent in het tot leven brengen ervan". Deze les wordt beschouwd als een van de belangrijkste lessen van Boeddha, alleen slimme, moedige en gedisciplineerde leerlingen zijn in staat deze uit te voeren.
Met zijn zevende les leert Boeddha in harmonie te leven. Nooit blijven hangen in narigheid. Niet leven met grieven. Geen wrok koesteren. Niet geïrriteerd raken. Snel het slechte kunnen vergeten.
En zijn achtste les is zeer nuttig: "Wees dankbaar". Er is altijd wel iets waarvoor het de moeite waard is om vrienden, bekenden en onbekenden, leraren, Hogere Krachten te bedanken.
Zo is Boeddha en zo zijn zijn lessen. En hij gelooft ook sterk dat er een andere wereld is, waar de uiteindelijke bevrijding en rust plaatsvindt, waar geen lijden is, en die wordt nirvana genoemd.
En ons leven is een kringloop. Alle dingen zijn van nature onbestendig. Alles stroomt en verandert onder invloed van de omgeving, gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden. Daarom moet je leren, veel lezen, om de wereld en de wetten van de natuur te kennen, flexibel te zijn en klaar voor elke verandering.
