Respecteer je ouders, of het sprookje van de ondeugende diertjes
52 635

Respecteer je ouders, of het sprookje van de ondeugende diertjes

Auteur:
Een therapeutisch leerzaam sprookje van Algoritmus voor kleuters en kinderen op de basisschool over hoe belangrijk het is je ouders te waarderen en te respecteren. Een verhaal over ondeugende kinderen, een jonge vos en een wasbeer, over een wijze vader, over gezin en gezinswaarden, over respect en liefde, over thuis en geluk. Het verhaal helpt kinderen het belang van de zorg van hun ouders in te zien en is geschikt om 's avonds voor het slapengaan voor te lezen.

Eenmaal woonde in het bos een goedaardige en wijze vos genaamd Thijs. Hij had twee zoons: de oudste Luuk en de jongste Sem. Luuk was gehoorzaam, maar Sem was een druktemaker. Luuk behandelde iedereen met respect, terwijl Sem niet altijd eerbied toonde, zelfs niet voor zijn ouders.

Op een dag besloot vader Thijs zijn zoon Sem te leren hoe waardevol het werk van moeder en vader is en hoe belangrijk het is dat te waarderen. Hij nodigde zijn zoon uit voor een wandeling door het bos en begon hem een verhaal te vertellen:

Lang geleden woonde in het bos een hazengezin. Ze hadden veel jonge hazen, en de kleintjes hielden erg van hun ouders. Elke dag hielpen ze hen met alles wat ze konden: ze verzamelden bessen, ruimden bladeren op en hielpen zelfs mee met het bouwen van een nieuw nest. De hazen leefden gelukkig en waren altijd tevreden, want in het gezin heersten vrede, harmonie en wederzijds respect.

In het naastgelegen bos woonde een wasbeerfamilie. Ze hadden twee zoons: de oudste Bram en de jongste Mees. Bram was rustig en luisterde naar zijn moeder en vader, maar Mees groeide op als ondankbaar en onrustig. Hij toonde geen respect voor wie dan ook, zelfs niet voor zijn ouders. Hij hielp hen niet met het huishouden, sprak ruw en dacht alleen aan zijn eigen wensen.

Op een dag besloot Mees dat hij niemand nodig had. Zijn broer en ouders stonden hem alleen maar in de weg, vond hij. Hij liep weg van huis en trok er vol vastberadenheid en zelfvertrouwen op uit. Maar de reis was kort en onaangenaam, en juist daardoor erg leerzaam!

De kleine wasbeer begreep niet hoeveel zijn ouders voor hem deden. Hij waardeerde hun zorg en steun niet. Hij wist niet dat het ontbijt niet vanzelf op tafel verschijnt, dat je een dak boven je hoofd moet bouwen en dat veiligheid moet worden geregeld.

De moeilijkheden begonnen bijna meteen. Eerst had Mees geen eten meer en voelde hij honger. Hij besefte dat hij zonder zijn ouders, die altijd eten voor hem klaarmaakten, het moeilijk zou redden. Mees kon geen voedsel zoeken, want hij had nooit willen leren hoe dat moest. En waarom ook? Zijn ouders deden immers alles wat ze konden om te voorkomen dat hij honger leed.

Daarna werd de wasbeer door de regen overvallen. Hij werd helemaal nat en koud. Wat verlangde hij naar het warme en droge holletje dat zijn moeder en vader hadden gebouwd. Mees begreep dat zijn ouders zorg droegen voor zijn comfort, terwijl niemand hier in het bos voor hem zorgde.

Tot slot kwam Mees een wolf tegen en kon hij maar net ontsnappen. Hij was doodsbang en besefte dat hij zonder de bescherming en steun van zijn ouders het gevaar niet zo gemakkelijk aankon. Eerder had hij daar nooit over nagedacht, want zijn ouders waren altijd in de buurt. Hij dacht dat zijn moeder en vader hem alleen maar hinderden bij het plezier maken, omdat ze hem voor gevaren waarschuwden.

Verdrietig, hongerig en bang dwaalde Mees doelloos door het bos en wist niet hoe hij de weg naar huis moest vinden. Hij besefte dat hij zonder hulp van zijn ouders zelfs zijn eigen hol niet zou kunnen terugvinden. Hij begreep dat zijn ouders altijd zijn steun waren geweest en hem op het juiste pad hadden gehouden.

Toen Mees in de vroege ochtend trillend thuiskwam, sprak hij zijn moeder en vader aan. Hij vroeg om vergeving voor zijn gedrag en beloofde beter te worden.

Hij begon zijn ouders overal bij te helpen: met opruimen en koken, met het zorgen voor zijn jongere broertjes en zusjes. Hij bedankte altijd voor de warme maaltijd, en het woordje „dankjewel” bleek helemaal niet eng, maar zelfs prettig.

Mees begon te vragen hoe moeder en vader de dag hadden doorgebracht, wat ze bijzonders hadden gezien en hoe hij het gezin kon helpen. Als Mees met vrienden was, sprak hij met trots over zijn ouders en probeerde hij een voorbeeld te zijn voor andere kinderen. Want ook daarin schuilt respect voor je moeder en vader.

De wasbeer merkte dat de verhouding met zijn ouders warmer werd. De wasbeerfamilie werd gelukkiger en hechter dankzij het respect en de liefde die nu in huis heersten. Want wederzijds respect is de sleutel tot een gelukkig en hecht gezin.

Thijs sloot zijn verhaal af en keek zijn zoon met een glimlach aan. Daarna zei hij:

Sem, ik wil dat je begrijpt hoe belangrijk het is je ouders te respecteren en te waarderen. Wij doen ons best om jou gelukkig te maken. Help ons alsjeblieft. Toon dankbaarheid en respect, en je zult zien hoe onze familie hechter wordt.

Sem dacht erover na. Hij besefte dat zijn vader gelijk had. Vanaf die dag nam het vosje actief deel aan de gezinsactiviteiten: hij ruimde zijn kamer op, hielp met het koken en zorgde zelfs voor de tuin.

Hij bedankte zijn moeder en vader voor alles wat ze voor hem deden en vertelde hun hoezeer hij hen waardeerde.

Thijs zag hoe zijn jongste zoon veranderde en was erg trots op hem. Op een dag besloot hij Sem het vervolg van het verhaal over de wasbeerfamilie te vertellen.

– Op een keer brak er in het bos brand uit. Het vuur verspreidde zich snel en alle dieren waren in gevaar. De hazen en de wasberen besloten samen te werken om iedereen te redden. Ze bluschten het vuur samen en hielpen de buren uit het vuur te ontsnappen. Dankzij hun gezamenlijke inspanningen lukte het!

Daarna begrepen de wasberen Mees en Bram dat ze het vuur hadden kunnen bestrijden omdat ze zich bij hun vrienden hadden aangesloten, samen hadden gewerkt, elkaar hadden gerespecteerd en hulp hadden gegeven en dankbaar hadden ontvangen. Ze begrepen hoe belangrijk het is elkaar in moeilijke tijden te steunen.

Thijs sloot het verhaal af en keek naar Sem.

Sem, ik wil dat je begrijpt dat we, als we samen zijn, moeilijkheden makkelijker overwinnen. Als we elkaar respecteren en waarderen, worden we sterker. We kunnen elke uitdaging aan!

Sem glimlachte en omhelsde zijn vader.

Ik weet het, papa,– antwoordde het vosje.

Het sprookje Respecteer je ouders, of het sprookje van de ondeugende diertjes is beschikbaar in FB2-formaat voor telefoons, tablets, computers en e-readers.
Vergelijkbare sprookjes
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Ook Kolobok voelt zich wel eens eenzaam. Daarom besloot hij: ik ga me inschrijven op een datingsite. Zo begon het allemaal. Een modern leerzaam sprookje over hoe Kolobok kennismaakte op internet
5 784 3
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Een leerzaam modern sprookje over hoe Haas en Wolf besloten van staart te wisselen. Hoe zou dat aflopen?
31 906 3
Het verhaal van de prinses en de draak
Het verhaal van de prinses en de draak
Een modern sprookje over een prinses die heel erg bang was voor een angstaanjagende draak. Maar op een dag overwon ze haar angst en besloot hem te bezoeken... En zo kreeg ze een nieuwe vriend.
12 407 3
Het verhaal van de drie taarten
Het verhaal van de drie taarten
De koning zei ooit tegen zijn dochters: bak elk een taart voor mijn verjaardag. Twee toekomstige prinsessen voltooiden de opdracht, maar de derde kwam met lege handen. Uit dit originele sprookje ontdek je waarom
5 405 3

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe sprookjes?

↑