Nikita in het land van het tegenovergestelde
12 621

Nikita in het land van het tegenovergestelde

Auteur: Волков Артём Евгеньевич
De ondeugdende jongen Nikita hield er helemaal niet van naar school te gaan. Maar de wijze directeur, die zich bleek te zijn een tovenaar, werkte een wonder: hij maakte van de schoolpestkopp een echte uitstekende leerling. Een origineel therapeutisch audiospookje voor kinderen van lagere schoolleeftijd die niet willen leren.

Er was eens een jongen die Nikita heette. Hij studeerde verschrikkelijk slecht, met andere woorden, hij was een echte onvoldoende-haler. En hij hield er ook van om ondeugend te zijn: nu trekt hij zijn klasgenootje aan haar vlechten, dan speelt hij grapjes met de leraren.

Op een zeer warme en heldere zonnige dag werden Nikita's vrienden, die drie jaar ouder waren dan hij, hem uit om te gaan spelen. Hij wilde graag tijd doorbrengen met de ouderejaars, want iedereen in de klas zou hem benijden. Maar helaas - hij moest naar school. Wat kun je eraan doen - er is zo'n woord "moet". En dus, ongaarne zijn rugzak inpakkend, sloft Nikita in de richting van school, zoals gewoonlijk te laat voor het eerste uur.

Die dag was de jongen niet zichzelf. Hij speelde geen grappen en plaagde niemand, maar luisterde naar de lerares, Maria Stepanovna, maar half. De hele les keek hij uit het raam en ving de felle zonnestralen met zijn gezicht. Hij stelde zich voor hoe hij en de jongens een bal op het voetbalveld joegen, en hij zou zeker winnen. Toen Nikita voor de zoveelste keer de vraag van Maria Stepanovna niet hoorde, besloot zij hem naar de directeur te brengen. Niet iedereen op school wist dat de directeur eigenlijk een goedhartiger tovenaar was.

Hij luisterde aandachtig naar de lerares, die zonder ophouden Nikita uitschold. Maar de directeur besloot de jongen een laatste kans te geven: in plaats van Nikita's ouders naar school te roepen, besloot hij hem op een ander manier te straffen. De directeur sprak tovertoverwoorden uit: "Ini-bini-trali-bum!". In dezelfde seconde verdween de jongen. Met zijn spreuk verplaatste de directeur de ondeugdende Nikita naar een magisch land waar je alles kunt doen wat je wilt.

De jongen, zonder tijd om bang te worden, opende zijn ogen en zag dat hij zich in dezelfde directeurskamer bevond, en het leek hem zelfs dat niets eromheen was veranderd. Tot Maria Stepanovna zei:

Nikita is mijn favoriete leerling in de klas. Hij verdient de hoogste lof van de schooldirecteur. Zo'n getalenteerde jongen is nog moeilijk te vinden!

Je hebt volkomen gelijk, — knikte de directeur in antwoord, — Nikita is de beste leerling op school.

De verbazing van de jongen kende geen grenzen. Niemand had hem ooit zo geprezen. En het belangrijkste was dat hij niet begreep waarom hij precies werd geprezen.

Gauw was het tijd om naar huis te gaan, toen Nikita bijna zijn rugzak had ingepakt, hield een klasgenoot hem tegen:

Nikita, waar ga je heen? — vroeg hij.

Hoe bedoel je waar? Naar huis, natuurlijk. Wat wil je, Stas? Wat is er aan de hand?

Naar huis! Wat een idee! We wonen toch op school, — lachte Stas.

Na deze woorden werd Nikita bleek, het kon hem niet eens in een nachtmerrie overkomen dat hij op school woonde. Toen herinnerde de jongen zich zijn ouders en werd erg verdrietig, hij begreep dat hij hen niet zou kunnen zien als hij in de klas zou blijven wonen, zoals Stas zei. En hij wilde helemaal niet afscheid nemen van mama en papa.

Nikita besefte dat hij in een andere wereld was, waar alles erg op de wereld leek waarin hij leefde, maar tegelijkertijd was alles heel anders. In de hoop de situatie op de een of andere manier te verbeteren, rende de jongen naar de directeur.

Wat is er met je aan de hand? — zei de directeur toen Nikita zijn kantoor binnenstormde zonder eens aan te kloppen.

D-d-directeur, hoe kan ik naar huis teruggaan? — Nikita's stem trilde, hij kon nauwelijks woorden uitspreken.

Dus je wilt al naar huis? — keek de directeur met een half glimlachje naar de jongen, — Goed dan, luister, om naar huis terug te gaan, moet je een onvoldoende halen.

Een onvoldoende? — vroeg Nikita ter bevestiging, — Vergist u zich niet?

Geloof me, in deze wereld is het moeilijker om een onvoldoende te halen dan een vijf met een plus in de jouwe. Je zult je lessen erg goed moeten leren.

Nikita aarzelde niet, hij rende naar de klas en haalde zijn schoolboeken uit zijn rugzak. De jongen was niet gewend om lessen te leren en huiswerk viel hem moeilijk. Door ongewoonte vergat hij meteen alles wat hij had geleerd. Maar het verlangen om zijn ouders te zien en naar zijn wereld terug te keren was zo sterk dat Nikita de hele nacht lessen leerde. De volgende ochtend was hij slap en bleek van slaapgebrek. Hij had geen moment geslapen.

Gauw ging de bel en vulde de klas zich met leerlingen, Maria Stepanovna begon de les. Toen het tijd was om het huiswerk te controleren, stak Nikita als eerste zijn hand op om te antwoorden. De lerares riep hem naar het bord en stelde een vraag. Nikita antwoordde gemakkelijk, maar hij was niet zeker of hij gelijk had, want alle informatie die hij in de nacht had onthouden, was in zijn hoofd door elkaar geraakt. Hij wachtte met ingehouden adem wat de lerares zou zeggen.

Prima, je hebt je goed voorbereid. Ga zitten, onvoldoende, — zei Maria Stepanovna.

Nikita was op het eerste moment in de war, hij begreep niet waarom hij een onvoldoende kreeg als hij de hele nacht had gestudeerd. Maar toen de schok voorbij was, sprong hij van vreugde op zijn plaats, en dankzij de lerares voor zo'n prachtig cijfer, rende hij naar de directeur.

Hoera! Ik heb een onvoldoende gehaald! Ik kan zelf niet geloven dat ik me op de les kon voorbereiden! — sprong hij rond in het kantoor van de directeur.

Prima, Nikita, je hebt je goed ingespannen. Onthoud vandaag voordat je gaat slapen hoe aangenaam het is om goede cijfers te krijgen. En als je wakker wordt, ben je al thuis.

Die avond, terwijl hij weer in de klas ging slapen, herinnerde Nikita zich mama en papa. Hij dacht dat zij erg blij zouden zijn met zo'n "onvoldoende" die hij vandaag had gehaald. Hij merkte niet eens hoe hij in slaap viel. En toen hij zijn ogen opende, herkende hij zijn kamer. Nikita riep eerst mama en papa om er zeker van te zijn dat hij in zijn wereld was. En toen zij kwamen, beloofde hij hun dat hij vanaf vandaag de beste leerling in de klas zou worden.

Dat zal niet gemakkelijk zijn, jongen, je zult veel moeten studeren, — zei papa terwijl hij hem omhelsde.

Misschien niet meteen, maar ik zal mijn best doen! — beloofde de jongen.

En wij zullen je zeker helpen, — zei mama.

En daarna waren er weekends, en Nikita kon eindelijk met vrienden gaan spelen en hun over het hele avontuur vertellen. Ze geloofden hem natuurlijk niet, maar hij probeerde hen niet te overtuigen. Na de wandeling ging de jongen aan zijn huiswerk zitten, want hij wilde goed voorbereid zijn op de lessen. En nu probeert hij altijd alleen maar vijven te halen.

Het sprookje Nikita in het land van het tegenovergestelde is beschikbaar in FB2-formaat voor telefoons, tablets, computers en e-readers.
Vergelijkbare sprookjes
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Hoe Kolobok kennismaakte op internetsites
Ook Kolobok voelt zich wel eens eenzaam. Daarom besloot hij: ik ga me inschrijven op een datingsite. Zo begon het allemaal. Een modern leerzaam sprookje over hoe Kolobok kennismaakte op internet
5 784 3
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Hoe Haas en Wolf van staart wisselden
Een leerzaam modern sprookje over hoe Haas en Wolf besloten van staart te wisselen. Hoe zou dat aflopen?
31 907 3
Het verhaal van de prinses en de draak
Het verhaal van de prinses en de draak
Een modern sprookje over een prinses die heel erg bang was voor een angstaanjagende draak. Maar op een dag overwon ze haar angst en besloot hem te bezoeken... En zo kreeg ze een nieuwe vriend.
12 407 3
Het verhaal van de drie taarten
Het verhaal van de drie taarten
De koning zei ooit tegen zijn dochters: bak elk een taart voor mijn verjaardag. Twee toekomstige prinsessen voltooiden de opdracht, maar de derde kwam met lege handen. Uit dit originele sprookje ontdek je waarom
5 405 3

Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe sprookjes?

↑