Er woonden een opa en oma. Ze werkten lang en hard, en toen ze met pensioen gingen, verlieten ze hun stadswoning en verhuisden naar een afgelegen dorp. Daar hadden ze een klein maar erg gezellig huisje.
En in ons tijdperk van moderne technologie en gadgets, hebben ze hun huisje uitgerust met de nieuwste techniek: satelliet-tv, internet, comfortabele vervoermiddelen, step, fiets en meer. Opa ploegde met zijn mini-tractor kleine bedden naast het huis, oma zorgde voor het huishouden. Op een familieraad, na heftige discussies en gewichtige argumenten, besloten ze gezamenlijk een geit te kopen. Geitje Rosie gaf hun melk.
Opa en oma bestelden producten via internet met bezorging, omdat er in hun dorp geen winkel was en naar het naburige dorp gaan voor boodschappen was economisch niet voordelig.
En op een dag zegt opa:
Bak me een bolleboos, oma.
En zij antwoordt:
Gisteren was het internet uit, we hebben nog geen meel besteld.
Maar je kunt toch in de zakken in het kelderraam graven, een inventaris van de keukenkastjes doen, misschien vind je nog wat.
Oké.
Zei oma.
Het lijkt erop dat het niet gaat lukken, ik zal het op jouw manier doen.
Ze schudde de zakken door, zocht in de kasten, melkte geitje Rosie, en op de een of andere manier kreeg ze het deeg voor elkaar. Oma deed alle ingrediënten in de wonderbroodbakmachine, zette het bakprogramma 'Bolleboos' in en het kneden en bakken ging volop.
Hoe lang of hoe kort, terwijl onze helden zich met hun persoonlijke zaken bezighielden en met familie chatten op sociale media, liep het ingestelde bakprogramma ten einde. De bolleboos was gebakken.
Oma opende de broodbakmachine, en daar was hij, zo pluizig, geurig, goudbruin... Alleen erg heet.
Oma legde de bolleboos op de vensterbank om af te koelen, en ging zelf naar de keuken om het vuile serviesgoed in de vaatwasser te laden.
De bolleboos lag daar, en plotseling zag hij een mono-wiel (unicycle).
Oh, wat een coole voertuig.
Dacht de bolleboos.
Nou, ik ga er even op rijden, mijn zijkanten strekken, uit mijn comfortzone op de vensterbank.
De ronde sprong van het raam, klom op het mono-wiel en reed weg... Rijdt, glimlacht, hij is blij. Plotseling komt de Haas op rolschaatsen hem tegemoet.
Ziet de bolleboos en giechelt gemeen:
Bolleboos, bolleboos, ik zal je inhalen en opeten.
Eet me niet op, Haasje, en je haalt me toch niet in. Laat me je een liedje zingen en doen alsof je niets hebt gezegd, en ik niets heb gehoord. En laten we elk onze eigen weg gaan.
Terwijl de Haas nadacht, reed de bolleboos weg. Hij hoefde niet in te halen of op te eten. En bijna zonder liedje bleef hij achter. Dat was een beetje jammer voor hem.
De bolleboos voelde medelijden met de Haas, keerde terug en zong hem toch een liedje om zijn stemming op te beuren en zijn geloof in het leven terug te geven:
Ik ben Bolleboos,
Ik ben Bolleboos,
Ik ben een rood bolletje,
Ik ben van oma weggelopen,
Ik ben van opa weggelopen,
En van jou, Haasje,
Rij ik weg op mijn unicycle.
Rijdt, rijdt de bolleboos, en plotseling komt de Wolf op een step hem tegemoet.
Ziet de bolleboos en vraagt:
Ach, hoe kun je zo mooi en lekker zijn en alleen door het bos rijden? Wat als je iemand slechts tegenkomt, zoals ik, en je in één hap opeet! Je bevalt me, en ik zal je opeten.
Eet me niet op, Wolf, ik zal je een liedje zingen, ik heb zelf de muziek en woorden geschreven, tien nachten niet geslapen.
En de bolleboos zong:
Ik ben Bolleboos,
Ik ben Bolleboos,
Ik ben een rood bolletje,
Ik ben van oma weggelopen,
Ik ben van opa weggelopen,
Ik ben van de Haas weggelopen,
En van jou, Wolf, zal ik weggaan.
En de bolleboos reed weg, en de Wolf kon hem niet inhalen op zijn roestige step.
Plotseling ziet hij een Beer op een hoverboard uit achter een boom rijden.
Rijdt naar de bolleboos en zegt, langzaam zijn woorden uitrekkend:
Kijk eens! Dit is de rode en lekker bolleboos! Je ruikt zo lekker dat ik het belangrijke besluit heb genomen je op te eten.
Eet me niet op, Beer, ik zal je zo'n liedje zingen dat je ervan baalt, we schudden het hele bos door elkaar.
Laten we zien, begin maar.
Bromde de Beer.
Ik ben Bolleboos,
Ik ben Bolleboos,
Ik ben een rood bolletje,
Ik ben van oma weggelopen,
Ik ben van opa weggelopen,
Ik ben van de Haas weggelopen,
Ik ben van de Wolf weggelopen,
En van jou, Misha, zal ik weggaan.
De bolleboos rijdt verder, rijdt op zijn mono-wiel, en plotseling komt de Vos op een fiets hem tegemoet.
Oh, wat ben je mooi en lekker. Ik zal je opeten.
Zo zei ze het gewoon, zonder vleierij of kruiperigheid, puur en concreet.
Laat me je een liedje zingen, eet me alsjeblieft niet op.
De bolleboos was een beetje bang.
En hij zong:
Ik ben Bolleboos,
Ik ben Bolleboos,
Ik ben een rood bolletje,
Ik ben van oma weggelopen,
Ik ben van opa weggelopen,
Ik ben van de Haas weggelopen,
En van de Wolf ontsnapt,
En de Beer bedrogen,
En van jou, Vos, zal ik ook ontsnappen!
Oh, wat een stijlvol liedje, wat een ritme, wat een diepe tekst! En wat heb je een leuk stemmetje, Bolleboos. Ga op mijn neus zitten en zing nog een keer.
Oh nee, Vos, ik weet dat je sluw bent, ik ga niet op je neus zitten, en ik zal niet meer zingen, maar ik ga terug naar opa en oma.
De bolleboos ging op zijn mono-wiel zitten en reed weg. Opa en oma wachtten al op hem en maakten zich zorgen. En toen de bolleboos thuiskwam, verontschuldigde hij zich bij hen voor zijn gedrag en omdat hij zonder toestemming van het raam was gesprongen.
En opa en oma voerden een opvoedkundig gesprek met hem over bolleboos-maniakken en eters die in het bos voorkomen, en legden uit hoe gevaarlijk het is om met vreemden te praten.
Je kunt alleen gedichten voordragen, liedjes zingen en een volkstalentenensemble uitbeelden in de kring van je familie of met toestemming van volwassenen, en je moet proberen weg te lopen van onbekenden die willen praten.
De bolleboos bleef in het moderne huisje van opa en oma wonen, genoot van het leven, zette de draagbare speaker op MAX en zong zo hard dat zelfs de kraaien bang waren om dicht bij het terrein te komen. De oogst werd behouden en de ondernemende helden richtten een mini-boerderij op... Maar dat is al een heel ander verhaal.
Lees sprookjes en je zult altijd omringd zijn door interessante verhalen.
