Op een bosrand, onder een grote den, woonde muisje Kruimel met zijn moeder in een gezellig holletje. In het bos heerste de late herfst. De bomen hadden hun bladeren verloren en de vogels waren naar warmere oorden vertrokken. Steeds vaker viel er een langdurige regen en waaide er een koude wind. “Binnenkort komt de winter”, zuchtte moeder Grijze Muis en stookte het kacheltje aan. Ze kneedde het deeg en besloot een heerlijke vossenbessentaart te bakken voor het avondeten.
Kruimel, ga even naar buiten, bezoek je vriendje egeltje. Speel met hem op de bosrand, en kom dan samen thee drinken met tijm, taart met vossenbessen en aardbeienjam.
Goed, mama”, zei Kruimel en sprong het holletje uit, de deur achter zich dichtslaand.
Brr-brr-brr, wat is het koud”, zei het muisje, terwijl het zijn pootjes tegen elkaar wreef en huiverde.
Hij sloeg zijn zwarte kraaloogjes op en was erg verbaasd toen hij zag dat er witte sneeuwvlokken uit de lucht vielen (gooi een handvol kleine papieren sneeuwvlokken omhoog om de eerste sneeuw na te bootsen en leg een wit servetje op een oranje stof).
Wat een schoonheid! De zilveren sneeuwvlokken dwarrelen en dansen door de lucht. Gisteren regende het nog, en vandaag bedekt het pluizige sneeuw de aarde als een witte deken”, dacht Kruimel, en hij ging zijn vriendje egeltje Jasper zoeken. Hij keek onder elk struikje, maar hij was nergens te vinden.
Egeltje, waar ben je?” riep het muisje. “Kom tevoorschijn! We gaan verstoppertje en vangen spelen, en daarna gaan we bij mij op bezoek. Mama heeft de geurige thee met tijm en de taart met vossenbessen en aardbeienjam klaargemaakt.
(Laten we het muisje helpen en samen Egeltje roepen)
Egeltje, waar ben je? Hallo!
Maar Jasper was nergens te bekennen. Kruimel ging op een boomstronk naast een kleine spar zitten en werd treurig. Plotseling viel er een hazelnoot op hem neer. Het was eekhoorntje Rosa die haar noot uit de hoge tak had laten vallen.
Het spijt me echt. Ik heb de noot per ongeluk laten vallen, ik kon hem niet vasthouden met mijn pootjes. Ik verzamel voorraad voor de winter in een boomholte. De winter komt eraan, en die kan lang duren”, tikte het eekhoorntje.
Heb je mijn vriendje egeltje gezien? Ik kan hem maar niet vinden. Jij springt hoog en ziet alles van ver. Ik wil met hem spelen en hem uitnodigen voor de taart met vossenbessen”, vroeg het muisje.
Helaas, ik heb hem niet gezien”, antwoordde het eekhoorntje en sprong verder om voorraad te verzamelen voor de winter.
Kruimel was overstuur. Hij miste Jasper erg. Net toen kwam konijntje Stapje voorbij.
Konijn, wacht even”, piepte het muisje. “Jij rent heel snel. Zeg, heb jij mijn vriendje egeltje ergens gezien? Ik roep en zoek overal, maar ik kan hem niet vinden.
Nee, ik heb hem niet gezien. Ik heb ook geen tijd, ik ben haast aan het maken. Ik moet snel mijn vacht veranderen voor de winter. Zie je, ik ben nog grijs, maar mijn winterpels is altijd wit”, zei Stapje, en hij rende weg zonder om te kijken, met zijn achterpoten flitsend.
Kruimel werd nog treuriger, ging op de boomstronk zitten en was bijna aan het huilen van teleurstelling.
Hallo! Egeltje, waar ben je? Jasper, laat je zien! (laten we helpen en allemaal samen roepen, en wat luider).
Maar er kwam geen antwoord. Waar was zijn allerbeste vriend gebleven?
Toen vloog uil Agaath naar buiten en begon te hoeten. Zij had een holte in een hoge den.
Waarom maken jullie zo'n lawaai en kabaal door het hele bos? Jullie egeltje slaapt. Hij is onder een struikje gekropen, heeft zich opgerold tot een bolletje, zich bedekt met eiken- en esdoornbladeren, is warm geworden als onder een dekbed en diep in slaap gevallen. Andere bosbewoners gaan ook slapen voor de lange winter. Dassen en beren slapen, egels, hamsters, wasberen en grondeekhoorns slapen. Stoor ze niet en zoek ze niet tot de lente, laat ze uitrusten en krachten opdoen”, zei de uil streng. En zij is een wijze vogel, die alles weet.
Kruimel was teleurgesteld en schuifelde met kleine pootjes terug naar zijn holletje.
Hoe kan dat nou! De hele winter tot aan de lente slaapt het egeltje! Ik zal hem zo missen! Met wie moet ik dan spelen, wie moet ik thee aanbieden?”, peinsde het muisje.
Wees niet verdrietig”, tikte het eekhoorntje, “ik heb voorraad verzameld voor de winter, ik kan nu met je spelen.
Wees niet bedroefd”, zei het konijntje, “ik heb al mijn klusjes gedaan en ik haast me nergens meer naartoe. Kijk: ik heb mijn vacht van grijs naar wit laten veranderen. Ik kan ook met je verstoppertje en vangen spelen.
Goed”, antwoordde het muisje, “jullie zijn echte vrienden! Laten we rennen en blij zijn met de eerste sneeuw!
Daarna gingen Rosa en Stapje op bezoek bij Kruimel om te genieten van de geurige thee met tijm, taart met vossenbessen en aardbeienjam.
En het lieve egeltje mag gerust slapen, tot de lente komt.
Атрибуты к сказке
Персонажи
Вопросы для обсуждения сказки?
- Понравилась вам сказка?
- В какие игры любил играть Сухарик с Яшкой?
- Почему загрустил Сухарик?
- Что делала белочка Рыжуля?
- Куда торопился Степашка?
- Кто рассказал, куда пропал Яшка?
- Какие животные тоже укладываются спать на зиму?
- Долго ли будет спать ежонок?
- Какое угощение приготовила мама Серая Мышь для сыночка и его друзей?