Mitja is een klein ventje dat pas kort geleden heeft leren lopen en helemaal niet kan praten, maar heel graag zingt. Hij slaat regelmatig met een klein houten stokje op een kleurrijke xylofoon en speelt grappige melodieën. De kleine Mitja heeft veel muziekinstrumenten. Hij houdt van luide maracas, die op babyrammels lijken, en ook van een klein speelgoedtamboerijn.
Maar het belangrijkste instrument in de verzameling van de kleine jongen was altijd een grote doorzichtige trommel. Mitja vond het niet alleen leuk om erop te slaan met kleine stokjes, maar ook om erin te kijken. Het deksel en de bodem van de trommel waren doorzichtig en als je van de ene kant keek, kon je er dwars doorheen kijken.
Op een dag kwam zijn neef Gosha op bezoek bij Mitja. Hij was veel ouder dan de kleine jongen en zat al in de eerste klas. Elke keer als Mitja Gosha zag, glimlachte hij breed en begon hij blij te brabbelen. Hij vond het leuk dat Gosha altijd interessante spelletjes bedacht. Dit keer was geen uitzondering.
Zodra Gosha de grote doorzichtige trommel zag, had hij een plan. Hij en Mitja zouden echte scuba-duikers worden. Ze hoefden alleen maar het bovenste deksel van de trommel af te halen en op hun hoofd te zetten.
De kleine Mitja pakte het vrolijke spel snel op. Hij vond het erg leuk om de trommel op te zetten en scuba-duiker te zijn, en zodra hij de trommel van zijn hoofd afzette, brabbelde hij blij: "Koe-koe" en verstopte hij zich weer. Wanneer het Gosha's beurt was, zette hij de improviseerde "scuba-uitrusting" op en veranderde hij met grote nauwkeurigheid: hij hield zijn adem in, ging op de grond liggen en bewoog zijn benen heftig, stellende zich voor dat hij vinnen aan had.
Het spel werd erg leuk en de jongens waren zo verdiept dat ze niet eens merkten dat de grote huishond Korzhik bij hen was gekomen. Hoewel Korzhik een paar koppen groter was dan Gosha, en zeker groter dan Mitja, was hij qua leeftijd niet veel ouder dan de jongens - hij was een puppy. De vrolijke, actieve hond steunde graag elk spel van de kleine jongens.
Dit keer kon hij het plezier niet missen. Eerst keek hij alleen maar hoe de jongens met de trommel speelden, maar zodra ze even afgeleid waren, liep hij naar het instrument en liktte het van alle kanten met zijn grote natte tong. De jongens lachten er nog harder om.
Korzhik wil ook scuba-duiker worden! - riep Gosha uit en begon blij de trommel op het hoofd van de hond te zetten.
Korzhik was erg verrast door dit spel, maar het beviel hem duidelijk. Zodra Gosha de trommel op zijn hoofd zette, greep hij hem met zijn tanden en zwaaide met zijn staart. En toen gebeurde wat er gebeurde. De blije Korzhik begon de trommel op te eten terwijl de jongens verbijsterd toekeken. Al snel bleven er alleen nog stokjes van het instrument over. Op dat moment kwam mama de kamer binnen. Ze zag hoe Korzhik de trommel opat en werd erg verdrietig. Ze wilde de hond al straffen, maar Gosha zei:
Maak Korzhik niet bang, hij wilde gewoon scuba-duiker worden!
Hebben jullie hem de trommel gegeven? - vroeg mama verbaasd.
Gosha vertelde hoe alles was gebeurd. Eerst was mama erg verdrietig dat de jongens de trommel hadden kapotgemaakt, want Mitja hield ervan om erop te spelen. Maar toen ze het verhaal over de scuba-duikers hoorde, kon ze haar lachen niet inhouden.
Ach, jullie kleine onderwatervaarders, waar hebben jullie ooit een hond met een scuba-uitrusting gezien? - vroeg mama.
Dan is Korzhik de eerste scuba-duikende hond ter wereld! - zei Gosha trots.
Vanaf dat moment kreeg Korzhik een nieuwe bijnaam in huis. Iedereen begon hem de hoofdscuba-duiker te noemen. Hem beviel dit erg en hij zwaaide altijd blij met zijn staart wanneer hij zijn titel hoorde.
En mama kocht voor Mitja een nieuwe grote trommel, maar deze keer niet doorzichtig, zodat deze niet meer met een scuba-uitrusting kon worden verward.
