In een groot, dicht bos woonde een konijnenfamilie. Het was een grote en harmonieuze familie. Alle jonge konijntjes luisterden naar hun papa — de wijze Konijn en hun mama — de lieve Konijnin.
Maar plotseling gebeurde er iets ergs met het kleinste, het wildste en meest onrustige Konijntje Lange Oren. Hij stopte ineens met naar iedereen luisteren, zelfs niet naar mama en papa.
Konijntje, het ontbijt is klaar!
Zei mama Konijnin.
Maar Konijntje liet alleen zijn lange oren hangen, alsof hij niet hoorde.
Konijntje, het is tijd om naar bed te gaan!
Herinnerde papa Konijn, maar als antwoord zagen ze weer alleen zijn hangende lange oren.
Op een dag speelden de konijntjes buiten hun huis. Ons kleine broertje wilde dolgraag weglopen en kijken wat er achter de dichte, donkere struiken was.
Konijntje, je mag niet ver het bos in lopen. Mama staat het niet toe!
Riepen zijn broers en zussen.
Maar Konijntje drukte al zijn oren naar achteren en rende weg.
Nou ja.
Dacht Konijntje.
Ik bepaal zelf wat ik doe en waar ik loop.
Hij stopte, tilde zijn oren op, opende zijn ogen en zag dat hij op een grote bosopen plek was aangekomen.
Plotseling hoorden zijn opgesperde oren de stem van een grote vogel die haar jongen waarschuwde.
Ik vlieg weg, zit stil, anders val je uit het nest en kom je in de tanden van roofdieren terecht.
De moedervogel vloog weg, en de jongen bleven alleen in het nest zitten.
Konijntje zag dat ze eerst stil en braaf zaten, maar toen begonnen ze elkaar te duwen en te plagen.
Ik ben het sterkst.
Zei een vogeljong.
Nou ja, dat zullen we nog wel zien.
Zei de ander, terwijl hij zijn broer duwde.
Ze maakten zoveel lawaai en geschreeuw dat een vos uit de struiken kwam aanrennen. En zodra zij haar snuit omhoog tilde, zag zij de uit het nest gevallen vogeljong…Ze hoefde alleen maar haar bek open te doen en de ongehoorzame broer in te slikken.
Konijntje verstijfde van schrik.
Wat ongehoorzaam! Dat zou ik nooit…
Dacht hij.
En plotseling besefte ons kleine broertje dat hij net zo ongehoorzaam was als deze vogeljongen, en dat hij ook, precies nu, in de tanden van de slimme vos terecht kon komen. Hij rende terug naar zijn huis, onder de bescherming van zijn ouders.
Natuurlijk vroeg hij vergeving voor zijn ongehoorzaamheid en werd het meest gehoorzame Konijntje in het hele bos!
