Er woonden een oude vrouw en een oude man. Hun huisje was klein en lag aan de kust van de zee, en in het huisje stond oude meubels. Ze leefden arm, zonder luxe en rijkdom. Opa hield zich bezig met vissen, en oma zorgde voor het huishouden. Hun kinderen woonden ver in het buitenland en schreven slechts zelden brieven. En op een mooie dag, toen het buiten al licht was geworden, klopte er een koerier aan de deur:
Goedemorgen, u heeft een pakket!
Opa, kom snel hier! Een jongen heeft ons een pakket gebracht. Zullen we het aannemen of niet?
Maakte oma zich zorgen.
Van wie is het pakket?
Vroeg opa zich af.
Het pakket is voor u uit verre landen, het is over zee en door steden gegaan.
Antwoordde de koerier.
Hebben onze kinderen ons exotische delicatessen gestuurd? Natuurlijk nemen we het aan, laat het pakket hier!
Riep opa uit.
Zodra de deur achter de koerier dichtging, begonnen opa en oma het pakket uit te pakken. Ze openen een grote doos, en daarin - een gloednieuwe, mooie laptop van het nieuwste model.
Ach, mijn hemel, wat is dit voor een ding? En wat zijn dit voor snoertjes en gaatjes?
Verwonderde oma zich.
Nou, je bent me er eentje! Dit is een echte computer. Je kunt er spelletjes op spelen, films kijken en zelfs een boek afdrukken!
Verheugde opa zich en begon de laptop uit de doos te halen.
En hoe weet jij wat dit voor een modieus ding is?
Riep oma verbaasd.
De mannen op de visserij vertelden hoe ze op zulke computers interessante films kijken en 'tanks' spelen.
Welke tanks? Wat is dat voor een spel? Zijn het enorme, ijzeren, echte dingen die schieten en rijden?
Oma viel bijna om van verbazing.
Nou, oma, je bent echt achter op de moderne tijd! 'Tanks' is zo'n spel, ik ga naar de visserij, ik zal de mannen vragen hoe je het speelt. Dan zullen we het gezellig hebben. In plaats van 's avonds uit het raam te kijken en verveling, zullen we 'tanks' spelen, op wens!
Opa kraalde zich op het hoofd en begon de laptop aan te sluiten.
Hij las lang de handleiding, draaide de laptop zo en zo. En in het pakket zat alles wat nodig was: een modem, een wi-fi router, en zelfs speakers om muziek harder te luisteren.
Opa sloot alles aan en ging naar de visserij om snel met de mannen te spreken en alles van hen te vragen. Hij kwam aan het strand, maar daar was niemand. Hij moest naar huis teruggaan.
De nacht viel in, opa en oma gingen naar bed. En plotseling horen ze uit de kamer waar de laptop stond vreemde geluiden: 'piep-piep'. Opa en oma schrokken verschrikkelijk, sprongen op en renden naar de kamer. Daar was het scherm aan, speelde muziek, en op het beeldscherm - hun eigen kinderen, die ver in het buitenland wonen.
Hoe zet je dit ding aan? Misschien moet ik op deze blauwe knop drukken?
Opa besloot het lot te beproeven en drukte met alle kracht op de knop.
Mama, papa, eindelijk zijn jullie online. Jullie zitten in je afgelegen plek en weten niet wat er in de wereld gebeurt. Daarom hebben we besloten je een cadeau te geven - een nieuwe, mooie laptop, zodat we altijd met je kunnen communiceren. We willen binnenkort naar je toe komen, we missen je echt.
Wat een vreugde!
Riep oma uit.
Onze lieve kinderen komen, maar we hebben niets om ze te eten te geven. Kom op, opa, ga naar het strand voor vis, misschien hebben we vandaag een goede vangst.
Opa pakte zijn visgerei en ging vissen. Hij zat aan het strand, een uur voorbij, twee uur, maar er beet niets. En plotseling voelt hij dat de lijn strak staat, de bel rinkelt. Opa begon met alle kracht te trekken en haalde een vis eruit.
Net toen hij hem in de emmer wilde gooien, hoort hij de vis met een menselijke stem zeggen:
Eet me niet, opa. Ik ben klein en niet lekker. Laten we het zo doen - je laat me gaan, en ik vervul je wens. Wens wat je wilt!
Opa dacht niet lang na en besloot van deze kans gebruik te maken.
Kun je een volle koelkast met eten voor me regelen? Mijn kinderen komen van ver, en ik heb niets om ze te eten te geven.
Dat is helemaal niet moeilijk. Je krijgt een volle koelkast met eten, het lekkerste en gezondste.
Antwoordde de vis.
Zo deden ze het. Opa ging naar huis, en de vis zwom terug naar de zee. Opa komt thuis, en daar is de koelkast vol eten: rode kaviaar, zwarte kaviaar, forellen en zalm. Verschillende tropische, geurige vruchten, en in het midden van de tafel kreeften, langoustines en een klein geroosterd varken.
Waar komt dit vandaan?
Vraagt oma verbaasd.
Dit is ons redding, oma. Ik ving een gouden vis op de visserij, geen gewone, maar een echte magische. En we sloten een overeenkomst - ik laat haar gaan in zee, en zij vervult al mijn wensen.
Vertelt opa met gloeiende ogen.
Oma greep haar hoofd en begon te schreeuwen:
Dus je kon niets anders bedenken dan eten? Vraag haar meteen om een worstfabriek. Je moet zo wensen dat het ook voor ons voordelig is. We zullen rijk worden, we kopen bontjassen, een auto, we zullen zaken doen. Ga naar die vis en vraag haar om een fabriek.
Opa gaat naar het strand, en daar wacht de gouden vis hem al op en vraagt met een menselijke stem:
Nou, ben je tevreden met de producten? Je hebt nu de beste dingen in je koelkast.
Mijn vrouw is niet tevreden. Ze wil nu een worstfabriek, zodat we ons eigen bedrijf hebben en we rijk kunnen leven.
Geen probleem! Je vrouw krijgt een fabriek.
Opa komt thuis, en daar, naast het huisje, staat een hoog hek en gebouwen op twee hectare land. Alles zoemt en maakt lawaai, veel mensen werken daar, in de omheining leven varkens en koeien.
Wat een ding! Echt een echte fabriek! En er is zelfs een boerderij ernaast!
Opa viel bijna tegen het hek aan van verbazing.
Nou, oma, hoe bevalt het je? Ben je nu tevreden?
Oma dacht na en zei:
Laten we samen naar deze gouden vis gaan. Laat haar me goed bekijken, mijn gezicht onthouden, en nu zal ze elke keer dat ik haar vraag, mijn wens vervullen.
Oma maakte zich snel klaar en ging naar het strand.
Hé vis, kom naar buiten! Ik heb je oma gebracht, zodat je haar wensen vervult.
Riep opa.
De vis zwom naar het strand en zei:
Wat wil je? Welke wens moet ik vervullen?
Ik wil dat je me altijd bedient en al mijn wensen onmiddellijk vervult. Nu wil ik bijvoorbeeld mijn eigen eiland in de oceaan, een luxe vliegtuig, zodat opa en ik naar dit eiland kunnen vliegen, en al je zee, waar veel vis zwemt, zal ik een stad op het water bouwen, zodat alle zeebewonersmij gehoorzamen.
Maar hoe kan dat? Als je een stad op het water bouwt, hebben alle andere zeebewonersnergenseen plek om te wonen?
Dan zet ik ze in speciale aquaria.
Lachte oma.
En plotseling zwaaide de vis met haar staart, rezen er golven in zee op, draaide de wind alles rond. Opa en oma renden naar huis en besloten terug te komen als de storm voorbij was. Maar in plaats van de fabriek verscheen er plotseling een dicht bos naast het huis, met wilde dieren, zodat opa en oma niet meer naar buiten konden. De koelkast was weer leeg, alleen een stukje brood op de plank. Zo bleven opa en oma met niets achter, en ze ontvingen hun kinderen met een stukje brood, zonder boter en zelfs zonder zout.
Lees sprookjes en je zult altijd weten wat je moet wensen en wat je niet moet doen!
