In een klein stadje woonde een familie kittens. Overdag speelden ze in de tuin, en 's avonds lazen ze.
Op een dag, terwijl ze naar plaatjes keken, zagen ze een ongewone afbeelding. Daarop was een groot rond gebouw afgebeeld met een dak dat naar boven uitstekend en met het opschrift 'Circus'.
De kittens lazen dit boekje en bekeken alle plaatjes.
En dachten:
Hoe geweldig zou het zijn als het circus ook naar ons stadje zou komen.
Totdat dat gebeurde, vermakten ze zichzelf door voor te stellen dat ze clowns waren. Alle toeschouwers lachen meestal als clowns vallen. Dus zij legden bananenschillen onder hun voeten, gleden erop uit en vielen lachend.
Ze zetten een borstel of dweil onder de deur, en wanneer deze opende, viel alles naar beneden en maakte iedereen die binnenkwam aan het lachen. Ze trokken vaders hoed of moeders baret aan, en omdat de hoeden te groot waren, vielen ze voortdurend voor hun ogen en bedekten ze deze, en iedereen lachte. De kittens vertelden hun ouders zelfs dat ze circusartiesten willen worden.
En hierop antwoordde papa:
Voordat je circusartiest wordt, moet je de essentie van de zaak goed bestuderen, boeken lezen, leerboeken over circuskunst lezen. En je moet ook trainen en veel, veel oefenen.
Na dit gesprek verstreek nog enige tijd. En op een dag, terwijl ze met hun ouders in het park wandelden, hoorden de kittens ergens achter het bos muziek. Ze gingen allemaal naar het geluid. En, o wonder!
Op het parkterrein, op een grote open plek, stond een tent, net als die ze op de plaatjes in het circusboekje hadden gezien. En recht voor hen hing een kleurrijke poster over het aanstaande circusoptreden.
Wow! Dit is het circus!
Schreeuwden de kittens.
Hoera! Het circus is gekomen!
Mama, papa, we willen naar het circus!
Wacht even.
Zei mama Kat.
Eerst moeten we kaartjes kopen. En daar is het loket! Kijk, wat een lange rij hier. Heb geduld.
De rij ging snel vooruit. En nu was de kattenfamilie al dicht bij het verlangde loketvenster.
Neem de kaartjes.
Zei Ekster-kassière.
Daar staat de rij en plaats aangegeven.
De kattenfamilie liep naar de kleurrijke tent. Er waren veel toeschouwers in. Iedereen die het optreden wilde zien, zat op zijn plaats. Het licht op de tribunes doofde, alleen het podium, dat in het circus 'arena' wordt genoemd, werd verlicht. De speciale circusmuziek klonk, de zaal werd stil en het optreden begon.
Als eerste betrad de presentator - de conferencier - de arena. Hij begroette het publiek en kondigde het optreden van de eerste artiest aan. Dit was een Olifant.
Hij danste op een helder gekleurde sokkel. Het was verbazingwekkend dat zo'n enorm dier zo gracieus kon dansen, en nog wel op zo'n klein oppervlak als het oppervlak van een sokkel.
Nadat hij klaar was met dansen, maakte de Olifant een buiging, hief zijn slurf op en speelde erop als op een trompet. Alle toeschouwers applaudisseerden hem erg luid.
De gracieuze Olifant werd vervangen door een indrukwekkende Tijger - een moedig en onverschrokken dier. En zijn nummer was erg moeilijk, moedig en serieus. De Tijger sprong door een vuurring, iedereen in de zaal werd bang, maar de Tijger was nergens bang voor. Hij voerde zijn nummer met waardigheid uit en kreeg daarvoor luid applaus.
En toen renden grappige clowns de arena in. Ze buitelden, struikelden, goten water over zichzelf, vielen… en deden dit zo onhandig en grappig, dat alle tribunes met toeschouwers van het lachen trilden.
Na de clowns betrad twee Vosjes de circusarena. Gekleed en mooi, liepen ze gracieus over een hoog gespannen dun touw, zichzelf helpend met waaiers om hun evenwicht te bewaren. Toen klommen ze onder het circusdak op een trapeze. En de zaal hield de adem in van verbazing en angst.
De Vosjes zwaaiden op de trapeze gemakkelijk en ongedwongen, als op een schommel. Alsof ze niet merkten dat ze niet op een speelplaats waren, maar hoog boven de grond. Van een afstand leek het helemaal niet moeilijk. Maar dit nummer is niet alleen mooi, maar ook gevaarlijk. En om zo vakkundig op te treden, moet je veel trainen.
De luchtgymnastische Vosjes maakten een buiging en iedereen klapte in zijn handen, op deze manier hun bewondering voor hun nummer en talent uitdrukkend.
Daarna traden paarden, kamelen, zebra's en lama's op. Hun gezamenlijke nummer verbaasde door de complexiteit van de bewegingen, hoe ze dansten, galopperden, over de arena liepen. Het was erg mooi en gracieus.
De volgende die de circusarena betrad was een goochelaar. O, wat deed hij! Hij legde afzonderlijke zakdoeken in een kist en haalde er aan elkaar geknoopte uit. Hij blies een witte ballon op, en in plaats daarvan verscheen een witte duif.
Hij zette een aapje in een zak en haalde bananen eruit. De goochelaar legde gekleurde linten in een metalen buis en haalde er een gekleurde stofdoek uit. De zaal was in extase. En met langdurig applaus wilde het publiek de goochelaar lange tijd niet achter de coulissen laten gaan, vroeg om meer.
De getalenteerde goochelaar werd vervangen door zeebewonerss. Een zeeotter speelde met een bal, en daarvoor kreeg hij vis als traktatie. En hij klapte ook met zijn vinnen, als met handpalmen, en kreeg ook traktaties. Een Krokodil klapte met zijn tanden en sloeg met zijn staart, imiterend het spelen op slagwerkinstrumenten.
De kittens keken als gehypnotiseerd naar het optreden.
Maar toen betrad de presentator opnieuw de arena, riep alle artiesten voor een buiging en kondigde aan dat het optreden voorbij was. Het publiek applaudisseerde staande. En na langdurig en luid applaus begon het weg te gaan, met spijt de gezellige circustent verlaten.
De kattenfamilie ging ook naar huis. Onderweg bespraken ze wat ze hadden gezien, uitten hun bewondering en verwondering over de vaardigheden en talenten van de optredende artiesten.
De kittens aten en gingen slapen. En ondertussen aten de dierenartisten ook hun avondeten na het optreden.
Paarden en zebra's kouwden lekker wortelen en geurig hooi. De Olifant genoot van sappig fruit, en de Tijger van vers vlees, zeeotters aten kleine zeevis, en apen schilden één voor één zoete bananen. Ze hadden vandaag goed gewerkt, en de eetlust van collega's was ook uitstekend. Na verzadigd te zijn, wilden de artiesten ook slapen.
De Tijger brulde en sloot zijn ogen.
Fijne dromen, geachte Tijger!
De Olifant trompetterde opnieuw met zijn slurf, als op een trompet, en maakte zich klaar om te gaan slapen.
Goedenacht, meneer Olifant!
De Zeehond deed zijn laatste trucs, trainend in zijn huisje, maar zijn krachten verlaten hem en hij begon in slaap te vallen.
Zoete dromen, Zeehond!
De Vosjes geeuwden, wreven met hun poten in hun oogjes en gingen ook slapen.
Fijne dromen, Vosjes!
Nu, dat is het. Nu slapen zowel dieren als kittens. Iedereen had een drukke en blijde dag, die geleidelijk in de avond overging. Nu is het nacht. En morgen zal de zon opkomen, komt de ochtend en zal er een nieuwe dag en nieuwe indrukken zijn.
Lees sprookjes en het circus zal zeker ook naar jou komen met artiesten die je ongelooflijk zullen verrassen met verbazingwekkende nummers.
